Οι ΡΙΝ αριθμοί θα έχουν και χρώμα

Εικόνες αφηρημένης τέχνης: Χρησιμοποιεί το σύστημα πιστοποίησης «Deja Vu» του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, για να δημιουργήσει οπτικούς κωδικούς υψηλής ασφαλείας

…Οι αριθμοί φεύγουν, οι αφηρημένες εικόνες έρχονται… Τα ΡΙΝ του μέλλοντος
είναι πολύχρωμα, διασκεδαστικά και δεν χρειάζεται προσπάθεια για να τα θυμηθεί
κανείς. Επιπλέον, είναι υψίστης ασφαλείας και βασίζονται στην έμπνευση και τη
φαντασία του κάθε χρήστη…

Μια νέα τάση για κωδικούς που βασίζονται σε συστήματα εικόνων μπορεί σύντομα
να διευκολύνει τη ζωή πολλών ανθρώπων, αφού θα μπορούν να θυμούνται και ν΄
αποδεικνύουν εύκολα την ταυτότητά τους όταν βρίσκονται μπροστά σ΄ έναν
υπολογιστή ή ένα ΑΤΜ, ενώ, την ίδια ώρα, θα κόψει τις… επεκτατικές βλέψεις
πολλών χάκερ. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ (UCB)
μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους κωδικούς και
τα ΡΙΝ, και προτείνουν ένα νέο, πρωτότυπο σύστήμα, το οποίο ονομάζεται
«Ντεζαβού» (Deja Vu). Το σύστημα αυτό αντικαθιστά τις παραδοσιακές μορφές
πιστοποίησης με έναν «κωδικό» που φτιάχνεται από αφηρημένες εικόνες. Οι
συμμετέχοντες στην έρευνα κλήθηκαν να επιλέξουν πέντε εικόνες μέσα από μια
ομάδα 25 διαφορετικών εικόνων αφηρημένης τέχνης.

Στους ίδιους ανθρώπους ζητήθηκε, επίσης, να φτιάξουν ένα ΡΙΝ με αριθμούς,
καθώς και έναν κωδικό για να μπαίνουν στον υπολογιστή τους. Η ομάδα των
επιστημόνων μελέτησε το πόσο καλά θυμούνται αυτοί οι άνθρωποι τους κωδικούς
τους ύστερα από μία εβδομάδα. Τα αποτελέσματα του πειράματος έδειξαν ότι η
συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων (90%) είχε επιτυχία στα τεστ
πιστοποίησης που βασίζονταν στις εικόνες του «Ντεζαβού», ενώ μόνο το 70%
κατάφερε να θυμηθεί κωδικούς και ΡΙΝ.

Φαίνεται ότι παρά την ευρεία τους χρήση, οι κωδικοί και τα ΡΙΝ έχουν πολλά
μειονεκτήματα. Όπως λένε οι επιστήμονες, αυτές οι μορφές πιστοποίησης
δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετούν περισσότερο τα μηχανήματα παρά τους
ανθρώπους. Κι αυτό επειδή από τη μια είναι εύκολο να θυμάται κανείς τους
απλούς κωδικούς, από την άλλη είναι εύκολο να τους «σπάσει» κανείς. Όσο για
τους πιο περίπλοκους κωδικούς, μπορεί να είναι πιο ασφαλείς, αλλά είναι
δύσκολο να τους θυμηθεί κανείς. Επειδή οι χρήστες μπορούν να θυμούνται μόνο
έναν περιορισμένο αριθμό κωδικών, αναγκάζονται να τους σημειώνουν ή να
χρησιμοποιούν τους ίδιους κωδικούς για διαφορετικούς σκοπούς.

Το σύστημα των ερευνητών του UCB βασίζεται στην παραδοχή ότι ο ανθρώπινος
εγκέφαλος είναι αδύναμος στο να θυμάται πληροφορίες, ενώ, αντίθετα, είναι
ιδιαίτερα δυνατός στην αναγνώριση μια εικόνας που έχει ξαναδεί. Με απλά λόγια,
είναι πιο εύκολο να αναγνωρίσει κανείς κάτι που έχει ξαναδεί, παρά να θυμηθεί
μια πληροφορία χωρίς καμιά άλλη βοήθεια από τη μνήμη του. Τα πειράματα έδειξαν
ότι μπορούμε ν΄ αναγνωρίσουμε και να θυμηθούμε εκατοντάδες έως χιλιάδες
εικόνες, γι΄αυτό και αν αντικαταστήσουμε την προσπάθεια να θυμηθούμε έναν
κωδικό με την αναγνώριση μιας εικόνας, τότε μειώνουμε το γνωστικό φορτίο του
εγκεφάλου μας, αλλά και την πιθανότητα να κάνουμε λάθος.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το «Ντεζαβού» είναι πιο αξιόπιστο και περισσότερο
εύχρηστο από τα παραδοσιακά συστήματα, τα οποία απαιτούν από τον χρήστη να
θυμάται ακριβώς κωδικούς και ΡΙΝ. Επιπλέον, έχει και το εξής πλεονέκτημα:
εμποδίζει τους χρήστες από την επιλογή αδύναμων κωδικών, καθώς και από το να
σημειώνουν και να μοιράζονται τους κωδικούς τους με άλλους.

Παρόμοια συστήματα με το «Ντεζαβού» έχουν δημιουργήσει και εταιρείες, όπως η
ID Arts το «Passface» και η Passlogix το «V-Go», τα οποία επίσης βασίζονται
στην ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου να αναγνωρίζει εικόνες. Για να
δημιουργήσει κανείς έναν κωδικό με το σύστημα «V-Go», μπορεί να φτιάξει ένα
κοκτέιλ ανακατεύοντας με ένα κλικ τα ποτά που βρίσκονται στο μπαρ εικονικής
πραγματικότητας αυτού του site (http:
//www.passlogix.com), ενώ το σύστημα «Passface» της ID Arts βασίζεται στις
φωτογραφίες προσώπων (άγνωστων και όχι διάσημων), μια από τις οποίες καλείται
να επιλέξει ο χρήστης, στη διεύθυνση http:
//www.idarts.com.