ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ


ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.


ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Πάντα, αθεράπευτα.


ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΤΑΙ: Όλο και λιγότερο.


ΜΑΓΕΥΕΤΑΙ: Φανταστήκατε ποτέ ζωή χωρίς μαγεία;


ΧΑΛΑΡΩΝΕΙ: Ίσως... υπερβολικά.


ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ: Με χαρτί και μολύβι μονίμως στο χέρι.


ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Προτιμώ τη δράση από την αναμονή.


ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΑΙ: Κάθε απομάκρυνση και ένα καινούργιο πλησίασμα. Πορεία
λοιπόν προς τα εμπρός.


Ο Αλέξης Κωστάλας είναι ο... Διακογιάννης του πολιτισμού. Είναι η φωνή που
συνδέεται με τις αισθητικές απολαύσεις που μας προσφέρει, στις καλές της
στιγμές, η τηλεόραση. Και είναι ο άνθρωπος που μας καλησπερίζει σε όλες τις
παραστάσεις του Ηρωδείου. Τώρα, δοκιμάζει τις δυνάμεις του για πρώτη φορά στο
(κρατικό) ραδιόφωνο, παρέα με τρία «θηρία» του μέσου: τον Γιώργο Παπαστεφάνου,
τον Γιάννη Πετρίδη και τον Λευτέρη Κογκαλίδη. Ποιος θα πει ότι δεν του
ταιριάζει;


ΕΡ.: Η περιγραφή είναι μεσολάβηση;


ΑΠ.: Ακόμη και ο χρωματισμός της φωνής μπορεί να γίνει μεσολάβηση.


ΕΡ.: Υπήρξαν στιγμές που ονειρευθήκατε τον ρόλο του πρωταγωνιστή αντί του
παρουσιαστή του;


ΑΠ.: Ευτυχώς όχι. Καθένας σ' αυτό που ξέρει. Το «πρωταγωνιστιλίκι» δεν είναι
αυτοσκοπός. Θα ήθελα όμως να είχα ταλέντο συνθέτη, χορογράφου ή ερμηνευτή. Δεν
το έχω.


ΕΡ.: Πρώτη στο ραδιόφωνο. Αισθάνεστε αρχάριος ή έτοιμος από καιρό;


ΑΠ.: Έτοιμος; Είναι άλλοι οι κώδικες του ραδιοφώνου. Μπορεί κανείς άλλωστε να
αισθάνεται ποτέ έτοιμος; Αρχάριος, λοιπόν, πάντα.


ΕΡ.: Τι είναι η φωνή για έναν παρουσιαστή;


ΑΠ.: Φανταστήκατε ποτέ παρουσιαστή χωρίς φωνή; Το ηχόχρωμα είναι σημαντικό,
πιο σημαντικό όμως είναι το τι λες και πώς το λες.


ΕΡ.: Ποια η διαφορά ραδιοφώνου και τηλεόρασης σε σχέση με τη φωνή του
παρουσιαστή;


ΑΠ.: Στο ραδιόφωνο υπάρχει μόνο φωνή. Στην τηλεόραση υπάρχει και εικόνα που
συχνά παίζει καθοριστικό ρόλο, θετικά ή και αρνητικά.


ΕΡ.: Ποια φωνή στα μέσα ενημέρωσης σάς συγκινεί περισσότερο ή σας έχει
συγκινήσει στο παρελθόν;


ΑΠ.: Της Τόνιας Καράλη στην εκπομπή «Το Μουσικό μου Λεύκωμα». Ήταν μαγική. Πιο
πρόσφατα: της Βίκυς Καρέλλη, του Γιώργου Αναστόπουλου, του Γιώργου
Παπαστεφάνου, του Γιώργου Κάρτερ (τόσοι Γιώργηδες μαζί!). Τι φωνές και τι
μάθημα για όλους μας...


ΕΡ.: Πώς ξεκινήσατε;


ΑΠ.: Συνέπεσε το τότε ΕΙΡ να ψάχνει για καινούργια πρόσωπα για την τηλεόραση
κι εγώ να ψάχνω για δουλειά... Ευτυχείς της ζωής συμπτώσεις, τουλάχιστον για
μένα.


ΕΡ.: Ποια αισθάνεστε να είναι η σχέση χορού και μουσικής;


ΑΠ.: Όταν πετύχει το πάντρεμα, τι ευτυχία για τον χορό και για μας...


ΕΡ.: Ποια τέχνη αγαπάτε περισσότερο;


ΑΠ.: Μουσική και χορός μού μιλάνε πιο άμεσα.


ΕΡ.: Ποιος άνθρωπος της τέχνης που συναντήσατε σάς συγκίνησε περισσότερο;


ΑΠ.: Μόνον ένας; Είχα την τύχη να γνωρίσω και να εργαστώ με αρκετούς. Απλά
τους ευχαριστώ γιατί μου επέτρεψαν να βρεθώ κοντά τους.


ΕΡ.: Ποιον θα θέλατε να είχατε συναντήσει και δεν τα καταφέρατε;


ΑΠ.: Τη Μαρία Κάλλας, τον Κάρολο Κουν... πολλούς, πολλούς.


ΕΡ.: Ποιο πρέπει να είναι το κύριο προσόν ενός παρουσιαστή;


ΑΠ.: Να θυμάται το «εν οίδα ότι ουδέν οίδα» και ότι δεν βρίσκεται εκεί για να
προβάλλει τον εαυτό του.


ΕΡ.: Κάθε φωνή έχει το κοινό της;


ΑΠ.: Ευτυχώς.


ΕΡ.: Φοβάστε την κόπωση του κοινού απέναντι σε μια φωνή που την ακούει χρόνια;


ΑΠ.: Τρέμω τη δικαιολογημένη αγανάκτηση του κοινού απέναντι σε μια φωνή που
φλυαρεί χωρίς να έχει τίποτα να πει.


ΕΡ.: Ποια η γνώμη σας για τους Παπαστεφάνου, Πετρίδη, Κογκαλίδη;


ΑΠ.: Μπορεί να εκφέρει γνώμη ένας αρχάριος για τρεις φυσιογνωμίες του
ραδιοφώνου; Απλά, ευγνώμων αισθάνομαι που με δέχθηκαν στην παρέα τους.


ΕΡ.: Πώς πήρατε τη μεγάλη απόφαση να δοκιμάσετε ένα νέο μέσο;


ΑΠ.: Το ήθελα από καιρό. Η αγάπη μου λοιπόν και η επιμονή του Λευτέρη
Κογκαλίδη είναι υπαίτιοι.


ΕΡ.: Θα είναι παρένθεση ή νέος κύκλος;


ΑΠ.: Ας περιμένουμε πρώτα να δούμε αν με «σηκώνει» το νέο μέσο και μετά μιλάμε
για παρενθέσεις και κύκλους.


ΕΡ.: Ο κόσμος σάς αναγνωρίζει πιο εύκολα από τη φωνή ή από την όψη;


ΑΠ.: Από τη φωνή, ευτυχώς.


ΕΡ.: Ποια η χάρη του χορού στον πάγο;


ΑΠ.: Η χάρη είναι πάντα και παντού χάρη και δεν προσδιορίζεται εύκολα, νομίζω.
Το ίδιο και στο καλλιτεχνικό πατινάζ.


ΕΡ.: Τι λείπει από την ελληνική τηλεόραση;


ΑΠ.: Η αίσθηση του μέτρου και της ευθύνης απέναντι στο κοινό.


ΕΡ.: Πώς η τηλεόραση μπορεί να κάνει ελκυστικότερη την τέχνη;


ΑΠ.: Αν πάψει να τη βλέπει σαν «άλλοθι», την αγαπήσει αληθινά και πιστέψει
στην αναγκαιότητά της.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από