Ξεθυμασμένη σαμπάνια…

Η σαμπάνια είναι το ποτό των νικητών και της αδρεναλίνης. Ταιριάζει με το
χρυσό μετάλλιο, όπως η μίνι φούστα στις καλλίγραμμες, με ψηλά πόδια, κοπέλες.Η
σαμπάνια θέλει καλή παρέα και κρυστάλλινο ποτήρι. Το χρυσό μετάλλιο απαιτεί
στενούς φίλους, σεμνούς αθλητές, λίγα φλας και ακόμη λιγότερους παράγοντες.
Πριν ακόμη λήξουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και οι υπεράριθμοι και άσχετοι Έλληνες
(δήθεν) παράγοντες προβάλλουν ως πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του χρυσού
μεταλλίου υποκρισίας στο Σίδνεϊ.

Με τη ματαιοδοξία των αιώνιων πληβείων μεταφέρουν την κενότητά τους εκεί όπου
νομίζουν ότι κάτι θα συμβεί. Διαγκωνίζονται για μια πρώτη θέση και εκλιπαρούν
για μια τιμητική πρόσκληση. Ετερόφωτοι, όπως πάντα, έμαθαν να χειροκροτούν
δυνατά και να σχολιάζουν (πικρόχολα) ψιθυριστά.

Τα φίδια αλλάζουν δέρμα και αυτοί κακοραμμένα κοστούμια και δήθεν φιρμάτα
πουκάμισα. Στριμώχνουν στην τσέπη χαμόγελα παντός καιρού και ξεχύνονται στα
γήπεδα.

Συνήθως, πάνε στο σωστό μέρος. Όχι, όμως, πάντα. Η Γιάννα Χατζηιωάννου έκανε
το «λάθος» να πάρει ένα ανέλπιστο μετάλλιο για την πατρίδα μας. Τι αποκάλυψη.
Οι χρυσογαλονάδες του αθλητισμού δεν είχαν χωνέψει από τα βραδινά τσιμπούσια
των φιλόξενων Ελλήνων ομογενών και οι κυρίες τους μόλις ξεκινούσαν το
μεσημεριανό σαφάρι στα πολυκαταστήματα του Σίδνεϊ.

Πολλοί θεώρησαν την Ολυμπιονίκη μας άτυχη. Όμως δεν ήταν. Οι άνθρωποι
χαμογελούν με δύο τρόπους. Τον πρώτο, τον έχουμε γνωρίσει όλοι: χαμόγελα όπου
φυσάει ο άνεμος. Ο δεύτερος, όμως, είναι ο σημαντικός. Κοιτάς τον άλλον στα
μάτια και του χαρίζεις ένα χαμόγελο καρδιάς. Αυτό ανήκει στη σεμνή Γιάννα
Χατζηιωάννου. Της το χαρίζει όλη η Ελλάδα.