ΜΑΤΙΕΣ Το κλήμα

Υπάρχει ένας νόμος, κουτσός, δυστυχώς, βάσει του οποίου, συγγραφείς και
καλλιτέχνες, που με το έργο τους πρόσφεραν «διακεκριμένες υπηρεσίες στην
ανάπτυξη των γραμμάτων και των τεχνών», έχουν δικαίωμα να πάρουν «τιμητικές»
συντάξεις. Και είναι κουτσός ο νόμος, γιατί προβλέπει ότι δεν δικαιούνται
«τιμητικής», επαναλαμβάνω, σύνταξης, όσοι έχουν εισόδημα άνω των 6
εκατομμυρίων τον χρόνο! (Π.χ. Θεοδωράκης, Σαμαράκης, Κακογιάννης, Δημουλά και
τόσοι άλλοι). Λες και η «τιμητική» σύνταξη είναι οικονομική ενίσχυση…

Δεν φτάνει, όμως, που ήταν στραβό το κλήμα, πάει να το φάει και ο γάιδαρος:
έγραφα, προχθές, για την περίπτωση γνωστής συγγραφέως, που έχει τιμηθεί με
κρατικά βραβεία και συνταξιοδοτήθηκε τιμητικά, αλλά ο Γενικός Επίτροπος
Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο ζητάει εξαφάνιση της απόφασης για τη
συνταξιοδότηση, επειδή η ειδική επιτροπή του υπουργείου Πολιτισμού (Σπ.
Πλασκοβίτης, Ν. Κεσσανλής, Νάσος Βαγενάς, Ν. Κούνδουρος, Κ. Γεωργουσόπουλος,
Γ. Κουρουπός, Λευτ. Παπαδόπουλος), στα πρακτικά της, δεν αιτιολογεί
επαρκώς, ποιες διακεκριμένες υπηρεσίες πρόσφερε η εν λόγω συγγραφεύς στα
Γράμματα!

Και τα κρατικά βραβεία; Και οι εισηγήσεις των ειδικών επιτροπών; Και η απόφαση
της επιτροπής Πλασκοβίτη; Είναι τρία ερωτήματα, που βάζω, αμέσως. Για να
προσθέσω: τι θα πει «επαρκής αιτιολόγηση» των διακεκριμένων υπηρεσιών; Είναι
τόσο ευρύ και τόσο ασαφές αυτό το πλαίσιο, που δίνει τη δυνατότητα στο κράτος
­ εν προκειμένω στον Γενικό Επίτροπο Επικρατείας ­ να εισηγείται την εξαφάνιση
οποιασδήποτε απόφασης για τιμητική σύνταξη! Εκτός αν πρόκειται,
βεβαίως, για «τιμητικές» συντάξεις στον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Χατζηκυριάκο –
Γκίκα ή τον Μόραλη!..

Λέει, επί λέξει, ο Γενικός Επίτροπος, για τη συγγραφέα, που μας απασχολεί:

«… Η εν λόγω απόφαση, στερείται παντελώς της απαιτούμενης κατά τα
προεκτεθέντα αιτιολογίας, δεδομένου ότι και τα ενσωματωθέντα σ’ αυτήν
πρακτικά, τόσο της σύμφωνης γνώμης της Επιτροπής Συνταξιοδότησης Συγγραφέων
και Καλλιτεχνών, όσο και της σχετικής εισήγησης της Ειδικής Επιτροπής
Συγγραφέων, δεν μπορεί να θεωρηθούν σε καμιά περίπτωση επαρκώς αιτιολογημένα,
εφόσον ούτε σ’ αυτά αναφέρεται ποιες ειδικότερα “διακεκριμένες υπηρεσίες”
προσέφερε η εφεσίβλητη στην ανάπτυξη των Γραμμάτων…».

Για το θέμα, μίλησα ήδη στον υπουργό Πολιτισμού Θ. Πάγκαλο και είμαι βέβαιος
ότι θα παρέμβει. Δεν είναι δυνατόν, το κράτος, να βάζει «μπακάλικα» κριτήρια,
για να κρίνει το έργο ενός συγγραφέα, ενός γλύπτη, ενός μουσικού. Το «ένα και
ένα κάνουν δύο», δεν ισχύει στην τέχνη. Το υπογραμμίζω: με τη λογική του
Γενικού Επιτρόπου Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο θεσμός των «τιμητικών»
συντάξεων, που είναι, όπως και να το κάνουμε μια κατάκτηση, κινδυνεύει άμεσα!