[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μακάρι κάθε ημέρα η Ελλάδα να ξυπνούσε με τέτοια νέα. Η Ελληνίδα αθλήτρια
της άρσης βαρών Ιωάννα Χατζηιωάννου, η οποία παραλίγο να μην μπει στην
αποστολή για την Ολυμπιάδα λόγω τραυματισμού, κέρδισε ύστερα από μάχη το
χάλκινο μετάλλιο ­ το δεύτερο ελληνικό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του
Σίδνεϊ.

Ένα μετάλλιο το οποίο, αν το δει κανείς πληθυσμιακά, έχει 100 φορές μεγαλύτερη
αξία από αυτό της Κίνας (η αθλήτρια της οποίας πήρε την πρώτη θέση) και 15
φορές από το δεύτερο μετάλλιο που πήρε η Ρωσία.

Και μπορεί η Ελληνίδα αθλήτρια να θεωρεί θαύμα το ότι αναδείχθηκε
Ολυμπιονίκης. Αυτό όμως δεν δίνει κανένα ελαφρυντικό για την παντελή απουσία
εκπροσώπων της ελληνικής Πολιτείας τη στιγμή της απονομής του χάλκινου
μεταλλίου. Ολόκληρη στρατιά επισήμων έχει πάει στο Σίδνεϊ, ένας δεν μπόρεσε να
προβλέψει όλες τις πιθανότητες…

Και ενώ στο Σίδνεϊ πάμε καλά, στην Αθήνα «τι είχες Γιάννη μου, τι είχα πάντα».
Οι χαμηλόμισθοι και οι συνταξιούχοι θα είναι οι κυρίως χαμένοι από τη
συνεχιζόμενη κρίση στα καύσιμα και την ξέφρενη κούρσα του δολαρίου.

Γιατί θα δουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται δραστικά, αφενός μεν από τους
μεγαλύτερους λογαριασμούς για τη θέρμανση που θα κληθούν να πληρώσουν,
αφετέρου δε από τις υψηλότερες τιμές σε είδη πρώτης ανάγκης που, αργά ή
γρήγορα, θα φανούν στην αγορά.

Γι’ αυτό εξάλλου και η κυβέρνηση, η οποία τηρεί αρνητική στάση στη μείωση
φόρων ή αυξήσεις τιμολογίων, μελετά σοβαρά να δώσει κάποιο βοήθημα σε όλους
τους χαμηλόμισθους και τους συνταξιούχους για να ισοσκελίσουν τους
οικογενειακούς προϋπολογισμούς τους. Μπορεί το βοήθημα αυτό να είναι για
πολλούς ασπιρίνη, αλλά από το ολότελα…

Πάντως, το θέμα της ημέρας είναι χωρίς καμία αμφιβολία η ανακοίνωση των βάσεων
των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, αφού χιλιάδες ελληνικές οικογένειες ζουν εδώ και μήνες με
την αγωνία της βαθμολογίας. Για τον σκοπό αυτό «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσιεύουν σήμερα
έναν πλήρη οδηγό ανάγνωσης των αποτελεσμάτων προς υποψηφίους φοιτητές αλλά και
γονείς. Και καλή επιτυχία…

Κατά τα άλλα, ο Ραούφ Ντενκτάς σφυρίζει κλέφτικα στις συζητήσεις της Νέας
Υόρκης όταν οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ του ζητούν να μπει στην ουσία των
διαπραγματεύσεων και επαναλαμβάνει τη γνωστή ιστορία περί της ανάγκης ίδρυσης
δύο κρατών στο νησί.

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία ξεκινάει διπλωματική εκστρατεία στις Βρυξέλλες εν
όψει των διαπραγματεύσεων για την «εταιρική σχέση» Τουρκίας – Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Και αν κάποτε η Τουρκία στην Ευρώπη έμοιαζε λίγο σαν το πιο σύντομο
ανέκδοτο (π.χ. «Αλβανός τουρίστας») τώρα ­ με τις συνεχείς πιέσεις των ΗΠΑ ­
είναι κάτι που μοιάζει εφικτό σε καμιά εικοσαετία. Διαφωνείτε;