[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μας έκαψε πολλαπλώς, ως γνωστόν ο Αύγουστος. Βαρεθήκαμε να ακούμε για βιβλικές
καταστροφές, για ανείπωτες τραγωδίες, για στάχτες, αποκαΐδια, πύρινα μέτωπα.
Για ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, για πυρκαγιές που ελέγχονταν μερικώς, για
αναζωπυρώσεις, για ακραία καιρικά φαινόμενα, για αθώα θύματα ­ λες και
υπάρχουν ένοχα θύματα. Θύτες, ναι υπάρχουν. Όπως για παράδειγμα όσοι κρατικοί
λειτουργοί, αλλά και συγγενείς εγκατέλειψαν εκείνη την τυφλή γριούλα στα
ορεινά του Νομού Ιωαννίνων που κάηκε μαζί με τα υπάρχοντά της. Τυχερή γιατί
δεν είδε τον επερχόμενο θάνατο, αλλά μόνο τον ένιωσε. Και δυο φορές τυχερή που
δεν επέζησε για να συνεχίσει να βιώνει την απανθρωπιά ενός συστήματος
κοινωνικής πρόνοιας που αφήνει στην τύχη τους τούς γέροντες και τους
ανήμπορους…

Στην αρένα της Σοφοκλέους

Αντιθέτως, δεν υπάρχει ένα, έστω ανάλογα ανύπαρκτο, σύστημα προστασίας των
ανήμπορων που είδαν τους κόπους της ζωής τους να γίνονται ταπετσαρία με τη
μορφή μετοχών! Πόσοι δεν χτύπησαν με δύναμη το κεφάλι τους στον τοίχο αυτή την
εβδομάδα; Για την ατυχή έμπνευση να εμπλακούν στην αρένα της οδού Σοφοκλέους.
Οι οιμωγές και οι θρήνοι, που ακούστηκαν αυτή την εβδομάδα από τη θεαματική
κατρακύλα του Δείκτη ως και την Τετάρτη, δεν έχουν προηγούμενο. Βεβαίως,
κανείς δεν τους (και μας) πήρε από το χέρι για να μας οδηγήσει στην οδό
Σοφοκλέους. Ο καθένας πήγε μόνος του, με την προσδοκία να κάνει πραγματικότητα
ό,τι ονειρεύτηκε. Αν τώρα μέσα από αυτήν τη διαδικασία αυτοί που κέρδισαν
περισσότερο ήταν καμιά διακοσαριά επιτήδειοι, οι οποίοι έστειλαν τα χρήματα
των επενδυτών στην Ελβετία ή αλλού, γι’ αυτό δεν υπάρχει άλλος υπεύθυνος παρά
ο καθένας μας. Που έδωσε βάση στις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων κυβερνητικών
παραγόντων ότι το Χρηματιστήριο λειτουργεί με διαφάνεια και με θεσμούς.
Κοινώς, ας προσέχαμε…

Το δίλημμα της επιλογής

Η έλλειψη προσοχής είναι η κύρια αιτία λανθασμένων επιλογών στην πολιτική. Ας
πούμε, αγαπημένο θέμα συζήτησης αυτές τις ημέρες στις παρέες της Αθήνας είναι
αν ο Θοδωρής Ρουσόπουλος έκανε ή όχι καλά που ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου της
Ν.Δ. Πολλοί υποστηρίζουν ότι όχι. Κορύφωσε την δημοσιογραφική του καριέρα με
μια επιλογή η οποία είναι άγνωστο πού θα τον οδηγήσει. Άλλοι θεωρούν ότι
έπραξε σωστά, στη λογική ότι με τη δημοσιογραφία ό,τι είχε να κάνει, το έκανε.
Από εδώ και πέρα, μόνο συντήρηση και τη συνακόλουθη φθορά του δείκτη των
θεαματικοτήτων θα είχε. Όλοι όμως συμφωνούν ότι ήταν μια τολμηρή επιλογή του
Κώστα Καραμανλή. Και μην κοιτάτε τώρα που διάφοροι αντικαραμανλικοί πυρήνες
χτυπούν την επιλογή Ρουσόπουλου γιατί επιδιώκουν να χτυπήσουν τον Καραμανλή.
Το ίδιο θα έκαναν ακόμη και αν όριζε εκπρόσωπο Τύπου τον… Γ. Καρατζαφέρη.
Όταν, σε δυο-τρεις μήνες, σταθεί με σιγουριά στα πόδια του ο νέος εκπρόσωπος
της Ν.Δ., τότε θα κριθεί επί της ουσίας το εγχείρημα Καραμανλή. Τώρα είναι
εντελώς πρόωρο, και παρακινδυνευμένο, να ειπωθεί οτιδήποτε…

Έκπληξη για τη… μεταγραφή

Εκείνοι που έπαθαν την πλάκα τους πάντως με την επιλογή του Θοδωρή Ρουσόπουλου
στη θέση του εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ. ήταν οι ΠΑΣΟΚοι. Η πλειοψηφία των
στελεχών έδειχνε έκπληξη, και κάποιοι από αυτούς μάλιστα προχωρούσαν και στην
ανάλυση της απόφασης του κ. Ρουσόπουλου. «Αν ήθελε ντε και καλά να γίνει
πολιτικός, ας μας το έλεγε», ανέφεραν. «Δηλαδή»; ρωτήσαμε ένα από τα κορυφαία
στελέχη του κόμματος. «Θα μπορούσαμε να τον βάλουμε και εμείς στο ψηφοδέλτιό
μας», απάντησε. «Και γιατί δεν τον πλησιάσατε εσείς»; ξαναρωτήσαμε. «Γιατί δεν
το ξέραμε», ήταν η απάντηση. Του λοιπού ας είναι πιο προσεκτικοί στη Χαριλάου
Τρικούπη. Γιατί καιροφυλακτεί η Ρηγίλλης. Κάτι σαν τον ανταγωνισμό Ολυμπιακού
– Παναθηναϊκού στις μεταγραφές είναι το θέμα, όπως αντιλαμβάνεσθε…

Σε αναζήτηση ταυτότητας

Ο ανταγωνισμός είναι κυρίαρχο στοιχείο στην κοινωνία ­ αυτό δα δεν διαφεύγει
από κανέναν. Ως εκ τούτου, δύσκολα μπορεί να τον αποφύγει κανείς και ειδικά
όταν ασχολείται με την πολιτική. Αυτή η θεώρηση πιθανόν να δίνει απάντηση στο
ερώτημα, γιατί ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Σταθόπουλος επετέθη, θεωρητικά
άνευ λόγου και αιτίας, κατά της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για την αναθεώρηση του
Συντάγματος, ήτοι κατά των προκατόχων του Ευάγγελου Γιαννόπουλου και Ευάγγελου
Βενιζέλου. Και αν μεν ο πρώτος είχε μικρή συμμετοχή ή και καθόλου στη
διαμόρφωση της πρότασης, ο δεύτερος επωμίσθηκε ολόκληρο το βάρος της πρότασης.
Γι’ αυτό και αντέδρασε, όπως αντέδρασε, όταν άκουσε τον υπουργό Δικαιοσύνης να
χτυπάει την πρόταση αναθεώρησης ωσάν να επρόκειτο για πρόταση άλλου κόμματος.
Ερώτηση φυσιολογική, και απολύτως αυθόρμητη: ο κύριος Σταθόπουλος τι κόμμα
είναι; Γιατί ΠΑΣΟΚ, χλωμό δείχνει να είναι…

(Το υπονόησε προχθές και ο Μητροπολίτης Καλλίνικος! Θου Κύριε)

Τι δείχνει η πυξίδα;

Τι είναι πια το ΠΑΣΟΚ; Δύσκολο να το προσδιορίσει κανείς. ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα
του Σημίτη, είναι η συνηθέστερη απάντηση που μπορεί να λάβει κανείς σε σχετικό
ερώτημα. Αλλά σήμερα, παραμονή της 3ης του Σεπτέμβρη, καλόν είναι να θυμούνται
εκείνοι που αποτελούν την ­ πραγματική ­ ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ότι το κόμμα
το οποίο ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένα κόμμα με αριστερά
χαρακτηριστικά, με προοδευτικό πολιτικό λόγο και με αρχές που απάντησαν
πειστικά για περισσότερο από 20 χρόνια στις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.
Σήμερα, που κάποιοι επιχαίρουν επειδή και στη Φιλοθέη και στο Ψυχικό οι
ψηφοφόροι δίνουν 70% στο ΠΑΣΟΚ, είναι καλό να θυμόμαστε ότι το το κόμμα αυτό
είχε κοινωνικούς εταίρους τους μικρομεσαίους, τους χαμηλόμισθους, τους
συνταξιούχους, τους ανθρώπους του μόχθου. Σε αυτούς βασίσθηκε και με αυτούς
έγινε κόμμα εξουσίας. Και αυτούς… χαράτσωσε με την οικονομική πολιτική που
εφάρμοσε στην πορεία για την ΟΝΕ. Και αν δεν καταφέρει να τους φέρει και πάλι
κοντά του, η συνέχεια θα είναι μια τραγική απογοήτευση για το ΠΑΣΟΚ. Διότι το
Ψυχικό και η Φιλοθέη δεν αρκούν…

Η γλύκα του «μεσαίου χώρου»

Τώρα ποια είναι η αυθεντική Δεξιά, αυτό είναι ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα της
σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ζωής. Είναι η Δεξιά που εξέφρασε ο Κ.
Μητσοτάκης; Είναι αυτή που εξέφρασε ο Μιλτιάδης Έβερτ; ΄Η είναι αυτή που
αντιπροσωπεύει ο Κώστας Καραμανλής; Πάσα εξήγηση δεκτή. Βεβαίως, ορισμένοι θα
αναρωτηθούν προς τι αυτού του είδους οι αναζητήσεις, αλλά υπάρχει απάντηση. Η
Ν.Δ. οδεύει προς το τακτικό της συνέδριο, αρχίζοντας από την εκλογή συνέδρων
που θα ξεκινήσει τον επόμενο μήνα.

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Μάρτιο και εκεί θα κριθεί και η
προσπάθεια του Κώστα Καραμανλή να μετακινήσει το κόμμα πιο αριστερά, για να
επικαλύψει τον λεγόμενο «μεσαίο» χώρο. Εύκολο; Δύσκολο, διότι υφίστανται πάντα
τα ακροδεξιά βαρίδια που κρατούν τη Ν.Δ. στη θέση της. Δεν είδατε στο Βίτσι τι
έγινε; Πώς συγχρωτίσθηκαν κάποιοι Νεοδημοκράτες με τους ακροδεξιούς της
«Χρυσής Αυγής». Κανένα πρόβλημα. Ομογάλακτοι…