Τον χρόνο τον καταλαβαίνουμε

Για τον χρόνο, γράφει ο κ. Μάνος Τεννές, Παγκράτι: «Στα “Πρόσωπα” της
12ης Αυγούστου γίνεται αναφορά στον Julian Barbour, που υποστηρίζει ότι “ο
χρόνος δεν υπάρχει, εφευρέθηκε”. Έτσι φαίνεται, αν σκεφτούμε ότι ο χρόνος δεν
είναι κάτι χειροπιαστό. Όμως, καθετί άυλο, πνευματικό δεν υπάρχει;

Ο χρόνος, όπως θα ‘λεγε ο Πλάτωνας, είναι μια ιδέα, που εκπορεύεται από τον
Θεό, θα συμπλήρωνε ένας θεολόγος.

Η περιοδικότητα ­ μικροσκοπικό παράδειγμα: ο ρυθμός της καρδιάς, μακροσκοπικό:
οι κινήσεις των πλανητών ­ στον κόσμο φανερώνει την ύπαρξη του Χρόνου. Ένα
άτακτο και άρρυθμο Σύμπαν δεν θα είχε ανάγκη από αυτόν.

Η ανυπαρξία της κίνησης, κατά Julian Barbour, είναι σοφιστεία.

Με παρόμοια τεχνάσματα θα αποδεικνύαμε την ανυπαρξία των πάντων.

Ας αφήσουμε να μιλήσουν για τον Χρόνο, οι Αγνωστικιστές: Όταν κάτι ξεπερνά τη
Λογική δεν μπορούμε να αποφανθούμε γι’ αυτό ή το δεχόμαστε διά της Πίστεως.

“Ο χρόνος είναι το μεγαλύτερο μυστήριο”, λέει ο Brian Green και όπως θα ‘λεγε
ο Κώστας Αξελός: “Μας λείπουν οι λέξεις” για να τον ορίσουμε. Μπορούμε μόνο να
τον καταλάβουμε».