[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Η ιστορία είναι γνωστή και παρά το ότι μοιάζει με ανέκδοτο, είναι αληθινή. Το
1981, την τελευταία ημέρα πριν από την άφιξη του Γάλλου Προέδρου Ζισκάρ Ντ’
Εστέν για την υπογραφή της συμφωνίας ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή
Οικονομική Κοινότητα, μεγάλο μέρος της Λεωφόρου Συγγρού ­ απ’ όπου θα περνούσε
το αυτοκίνητο του Γάλλου Προέδρου για το Ζάππειο ­ ήταν ακόμη ημιτελές.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν, φυσικά, έξαλλος και με τον αβρό τρόπο που τον
χαρακτήριζε «μαστίγωνε» τον υπουργό Δημοσίων Έργων Ν. Ζαρντινίδη να τελειώσει
όπως – όπως τον δρόμο. Αποτέλεσμα: όλη τη νύχτα και έως λίγη ώρα πριν
προσγειωθεί το αεροπλάνο του Γάλλου Προέδρου, δεκάδες μηχανήματα έριχναν πίσσα
και έστρωναν την άσφαλτο για να περάσει η προεδρική πομπή.

Τέτοια ήταν μάλιστα η φούρια, ώστε ­ λέγεται ­ πως ένα ολόκληρο τρακτέρ ­
εικάζω χωρίς τον οδηγό του ­ θάφτηκε κάτω από το νέο οδόστρωμα…

Το μαχαίρι στο κόκαλο

Μπορεί να μη φθάσουμε σε τέτοια κωμικοτραγικά συμβάντα εν όψει του 2004,
ωστόσο, είναι σαφές πως θα μας βγει η γλώσσα για να παραδοθούν στην ώρα τους
τα δεκάδες έργα για την Ολυμπιάδα, κάποια από τα οποία βρίσκονται προς το
παρόν μόνο στα χαρτιά. Θα πείτε, το ίδιον της φυλής είναι να βάζουμε τα δυνατά
μας αφού φθάσει το μαχαίρι στο… κόκαλο.

Όπως και να το κάνουμε, όμως, αυτό έχει τους κινδύνους του, όχι μόνο για τα…
τρακτέρ που ενδεχομένως θα θάψουμε, αλλά και για την αρτιότητα των ίδιων των
έργων που θα μείνουν στην πρωτεύουσα και μετά το τέλος των Αγώνων. Λογικό
είναι, λοιπόν, ο αντιπρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων Ζακ
Ρογκ να ζητεί επιτάχυνση των ρυθμών κατασκευής των γηπέδων.

Αν και δεν γίνεται, βεβαίως, σε όλα τα υπόλοιπα να είμαστε Έλληνες και στα
κατασκευαστικά έργα… Γερμανοί.

Όταν τις μελετήσει…

Τον… Γερμανό, πάντως, έκανε ο Γεράσιμος Αρσένης όταν τον ρώτησαν για τις
πολλαπλές αλλαγές Ευθυμίου στη δική του μεταρύθμιση για την παιδεία.
Εμφανίσθηκε μάλιστα να στηρίζει τις νέες προτάσεις στον βαθμό που δεν
ανατρέπονται, όπως είπε, βασικές επιλογές του δικού του «έργου ζωής». Και
καλά, γιατί δεν τις είχε κάνει εκείνος; θα ρωτήσετε ευλόγως.

Γιατί, ας πούμε, δεν είχε μειώσει εκείνος τα εξεταζόμενα μαθήματα από 14 σε 8,
ή γιατί δεν είχε προχωρήσει στην αναβάθμιση των ΤΕΙ σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά
Ιδρύματα; Έλα ντε.

Για καλό και για κακό, ωστόσο, ο κ. Αρσένης συναντήθηκε και με τον Χριστόδουλο
(που διαμαρτύρεται για το «κόψιμο» των Θρησκευτικών), ενώ άφησε ανοιχτό το
ενδεχόμενο να ασκήσει κριτική στις αλλαγές όταν θα τις έχει μελετήσει
καλύτερα.

Ενέσεις ξένων κεφαλαίων

Τους Γερμανούς (και τους άλλους πλούσιους Ευρωπαίους), όμως, σκέπτονται και
όλοι οι μικρομέτοχοι που ακούν τις τελευταίες ημέρες τα μέτρα Αλεξάκη για την
οδό Σοφοκλέους.

Όχι πως τα συγκεκριμένα μέτρα για τη διαφάνεια και την αύξηση ρευστότητας που
ανακοίνωσε ο νέος πρόεδρος του Χρηματιστηρίου δεν είναι σοβαρά. Αλλά, όπως και
να το κάνουμε, η αποτελεσματικότητά τους θα φανεί σε βάθος χρόνου.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως μόλις ανακοινώθηκαν τα νέα μέτρα το
Χρηματιστήριο έπεσε σχεδόν 2 ποσοστιαίες μονάδες, με τον Γενικό Δείκτη να
κινείται κοντά στο αρνητικό ρεκόρ της 10ης Αυγούστου.

Οι χρηματιστές σηκώνουν τα χέρια και λένε πως δεν μπορούν να εξηγήσουν τη νέα
πτώση ­ και άλλωστε πότε μπορούσαν να εξηγήσουν τα φαινόμενα.

Πάντως, είναι σαφές ότι άμα είναι κανείς βαριά άρρωστος όσες ασπιρίνες και να
πάρει δεν γίνεται καλά.

Όλοι, λοιπόν, ελπίζουν σε μία δραστική αλλαγή του κλίματος και σε γενναίες
ενέσεις ξένων κεφαλαίων ­ εξ ου και η επίκληση των Γερμανών…

Δεν ξέρουν τι θέλουν

Πάντως, δεν θυμίζει καθόλου τη γερμανική εμπειρία ο διάλογος που μόλις άρχισε
στην Ελλάδα για τα εργασιακά.

Ως γνωστόν, πριν από λίγους μήνες τα συνδικάτα της Γερμανίας συμφώνησαν εν
ριπή οφθαλμού με την κυβέρνηση σε ένα πακέτο «εκσυγχρονιστικών μέτρων» για την
αύξηση της απασχόλησης με πολύ μικρές αυξήσεις αποδοχών.

Στη χώρα μας τα πράγματα είναι μάλλον πιο πολύπλοκα, όχι μόνο γιατί οι
συνδικαλιστές δεν φαίνονται διατεθειμένοι να συζητήσουν καν αυτά που είναι
κοινός τόπος σε πολλές χώρες του κόσμου (αλλά και σε πολλές ιδιωτικές
επιχειρήσεις στην Ελλάδα), όπως π.χ. μεγαλύτερη ελαστικότητα στο ωράριο, αλλά
και επειδή και η κυβέρνηση δεν εχει αποφασίσει τι ακριβώς θέλει να πετύχει
στην αγορά εργασίας.

Ύστερα απ’ όλα αυτά, η πρώτη συνάντηση εκπροσώπων της κυβέρνησης και των
συνδικάτων οδήγησε σε καβγά και το ραντεβού ανανεώθηκε για τις 4 Σεπτεμβρίου.

Έως τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει διατυπώσει σε ένα κείμενο τις προτάσεις
για τα εργασιακά.

Δεδομένης όμως της διαφοράς απόψεων στα θέματα αυτά μεταξύ του υπουργού
Εργασίας Α. Γιαννίτση και του υπουργού Εθνικής Οικονομίας Γ. Παπαντωνίου,
κάποιοι θα αναγκαστούν να κάνουν… γερμανικά νούμερα για να καταλήξουν σ’
αυτό το έγγραφο…

Ψήφισε αξιοπιστία

Το… γερμανικό μοντέλο, όμως, που σημαίνει ­ αξιοπιστία, σοβαρότητα, γνώση
του αντικειμένου ­ φαίνεται να προτίμησε ο Κώστας Καραμανλής επιλέγοντας τον
Θόδωρο Ρουσόπουλο στη θέση τού απομακρυνθέντος πρώην «εξ απορρήτων» εκπροσώπου
της Ν.Δ. Άρη Σπηλιωτόπουλο. Με την αποδοχή της παραίτησης Σπηλιωτόπουλου, ο κ.
Καραμανλής φιλοδοξεί να τερματίσει την πολύμηνη κρίση που είχε ξεσπάσει περί
τον εκπρόσωπο και να βγάλει από τη μέση ένα τουλάχιστον από τα πολλά
προβλήματα που ταλανίζουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης…

«Λάτρεις» των Ολυμπιακών

Αυτήν την εβδομάδα, όμως, υπήρξαν και άλλες… αποδείξεις ότι, τελικά, δεν
είμαστε Γερμανοί. Να, για παράδειγμα, οι περισσότεροι υπουργοί της κυβέρνησης
έγιναν ξαφνικά λάτρεις των Ολυμπιακών Αγώνων.

Και ζήτησαν να συνοδεύσουν (και να παρακολουθήσουν) την ομάδα μας στο Σίδνεϊ
με έξοδα ­ φυσικά ­ του κράτους.

Χρειάστηκε να παρέμβει ο Πρωθυπουργός για να κόψει δραστικά τη λίστα,
αλλιώς…

Πού να κρυφτούν…

Άλλο παράδειγμα. Εκεί που έκαναν εγχείρηση στο Λαϊκό Νοσοκομείο τούς ήρθε
ουρανοκατέβατη μια γάτα.

Μια γάτα που πέρασε, λέει, από μία τρύπα της ψευδοροφής του χειρουργείου και
βλέποντας τα αίματα, τους προβολείς και αυτούς τους περίεργους τύπους με τις
πράσινες ποδιές, τα γάντια και τις μάσκες δεν ήξερε πού να κρυφτεί. Συναίσθημα
που σίγουρα είχε και ο πρόεδρος του νοσοκομείου όταν τού ανέφεραν το
περιστατικό.