Περί Εκκλησίας και ταυτοτήτων

Από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους,
Αρχιμανδρίτη Γεώργιο, λάβαμε το παρακάτω κείμενο με θέμα την Εκκλησία και τις
ταυτότητες, το οποίο δημοσιεύουμε χωρίς περικοπές:

«Επιτρέψατέ μου, ως ελάχιστον μέλος της Αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας με πόνο
για την αδικία και τον κατατρεγμό που γίνεται εις βάρος της, να θέσω διά της
εγκρίτου Εφημερίδος Σας στις συνειδήσεις των καλοπροαιρέτων αδελφών μας που
κατηγορούν την Εκκλησία από άγνοια, παραπληροφόρησι ή και διότι νομίζουν ότι η
Εκκλησία στρέφεται κατά του κόμματός των, ωρισμένα ερωτήματα:

1 Γιατί παραγνωρίζουν ότι η μη αναγραφή του θρησκεύματος στις
ταυτότητες εξαγγέλθηκε ως ένα μέτρο, το οποίο θα ακολουθήσουν και άλλα μέτρα
αποχριστιανισμού της κοινωνίας μας; Είναι γνωστές οι δηλώσεις του κ. Υπουργού
Δικαιοσύνης (Εφημ. “Έθνος” 8.5.2000), οι οποίες επισήμως δεν ανεκλήθησαν.

Συμφωνούν άραγε με τον αποχριστιανισμό της κοινωνίας μας (άθεη παιδεία, άθεο
στρατό, άθεη διοίκησι, άθεη δικαιοσύνη, υποχρεωτικό τον άθεο γάμο);

2 Γιατί παραγνωρίζουν ότι η μη αναγραφή του θρησκεύματος έγινε κατόπιν
πιέσεως των Εβραίων των ΗΠΑ (Εφημ. “Καθημερινή”, 2.7.2000, “Χριστιανική”,
25.5.2000);

Διερωτώμαι, πώς η συνείδησις των Ορθοδόξων Ελλήνων θα ανεχθή να μας επιβάλουν
οι Εβραίοι την μη αναγραφή του θρησκεύματος, όταν στο Ισραήλ είναι υποχρεωτική
η αναγραφή; Συμφέρει αυτό μακροπρόθεσμα στους Εβραίους; Οι Έλληνες Εβραίοι, ως
νουνεχείς, ας πληροφορήσουν σχετικώς τους ομοπίστους των στις ΗΠΑ.

3 Δεν αντιλαμβάνονται όσοι κατηγορούν την Εκκλησία, ότι τίθεται σοβαρό
ηθικό πρόβλημα, όταν χάριν του δικαιώματος της μειοψηφίας καταπατήται το
δικαίωμα της πλειοψηφίας;

Οι μειονότητες στην Ελλάδα απολαμβάνουν όχι μόνο ελευθερία αλλά και ασυδοσία.
Έχουν σχολεία. Έχουν νοσοκομεία. Έχουν ραδιοφωνικούς σταθμούς πανελληνίου
εμβελείας. Έχουν ναούς στην πρωτεύουσα σε επισημότερες θέσεις από αυτούς των
Ορθοδόξων. Τα προνόμια των Μουσουλμάνων της Θράκης είναι επίσης γνωστά.

Δεν τους αρκεί η θρησκευτική ελευθερία που απολαμβάνουν; Θέλουν προϊόντος του
χρόνου να απορθοδοξοποιήσουν τον λαό μας; Να γίνουμε κοινωνία χωρίς πρόσωπο,
νούμερα και θύματα της Νέας Τάξεως;

4 Δεν προβληματίζει, όσους κατηγορούν την Εκκλησία, η συσχέτισις του
θέματος των ταυτοτήτων με την προσπάθεια επιβολής της Νέας Τάξεως;

Σε πρόσφατα άρθρα του ο καθηγητής κ. Χρήστος Γιανναράς παρουσιάζει τους νέους
ρόλους του ΝΑΤΟ (Εφημ. “Καθημερινή” 16.7.2000) την στάσι της Νέας Τάξης έναντι
της θρησκείας και καταλήγει: “… από τη στιγμή που η αναγραφή του
θρησκεύματος γίνεται σύμβολο αντίστασης στη Νέα Τάξη, ως πολίτης, ακόμη
ελεύθερος, την απαιτώ» (Εφημ. “Καθημερινή” 18.6.2000).

5 Δεν προβληματίζονται, όσοι κατηγορούν την Εκκλησία, για τον
απολυταρχικό τρόπο με τον οποίο επέβαλε η Πολιτεία την μη αναγραφή του
θρησκεύματος;

Όπως αναφέρει ο Καθηγητής κ. Μανόλης Δρεττάκης, ένας από τους τιμίους, αγνούς
και ασυμβίβαστους Έλληνες πολιτικούς: “Με όλους τους παραπάνω τρόπους… ο
Πρωθυπουργός έδειξε έναν αυταρχισμό που κανείς δεν τον περίμενε από αυτόν”
(Εφημ. “ΠΑΤΡΙΣ”, 13.6.2000).

6 Δεν προβληματίζονται οι κατηγορούντες την Εκκλησία, για τον ανέντιμο
πόλεμο φθοράς που επιχειρούν τα ΜΜΕ και πολιτικά πρόσωπα κατά του Μακαριωτάτου
Αρχιεπισκόπου και της Εκκλησίας;

Όπως είπε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός κ. Στέλιος Παπαθεμελής:
“Όταν υπάρχει έλλειμμα επιχειρημάτων, εμφανίζεται ­ ως γνωστόν ­ πλεόνασμα
ύβρεων” (Εφημ. “ΤΟ ΒΗΜΑ”, 7.7.2000). Ο ίδιος αναιρεί και το επιχειρούμενο
ψεύδος, ότι δήθεν το θρήσκευμα ανεγράφη στις ταυτότητες από την κατοχική
κυβέρνηση (Εφημ. “ΤΟ ΒΗΜΑ” 7.7.2000).

7 Κατηγορείται ο Μακαριώτατος, ότι ήτο γραμματεύς της Ι. Συνόδου επί
Χούντας.

Ω της υποκρισίας! Μήπως ο επαινεθείς και επαινούμενος μέχρι σήμερα από όλες
τις δημοκρατικές κυβερνήσεις μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ δεν προεβλήθη
από τη Χούντα του Ιωαννίδη;

8 Κατηγορείται ακόμη ο Αρχιεπίσκοπος ότι είναι εγκλωβισμένος στην
“παρεκκλησιαστική οργάνωσι” της Χρυσοπηγής.

Αλλά επί τέλους ποιοι είναι εκκλησιαστικοί και ποιοι είναι παρεκκλησιαστικοί;

Εκκλησιαστικοί είναι όσοι περιορίζονται μόνο στην παράστασι σε εκκλησιαστικές
τελετές και συμπράττουν με την Πολιτεία στην περιθωριοποίηση της Εκκλησίας,
ενώ, όσοι αγωνίζονται για την στερέωσι του ποιμνίου τους στην Ορθόδοξο Πίστι
και ζωή και κατά της περιθωριοποιήσεως της Εκκλησίας, είναι παρεκκλησιαστικοί;

Φοβούμαι ότι οι λέξεις έχασαν την σημασία τους.

9 Κατηγορείται ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος και η Εκκλησία, ότι εκφέρουν
πολιτικό λόγο, ότι κομματίζονται, ότι θέλουν να ασκήσουν πολιτική εξουσία. Με
αυτές τις κατηγορίες προσπαθούν να εκφοβίσουν την Εκκλησία και να την
αναγκάσουν να σιωπήση.

Μα είναι δυνατόν η Εκκλησία να προδώση την Ιστορία της, την Παράδοσί της, την
Πίστι της, τους Μάρτυρες και ήρωές της, παλαιούς και νέους, τον λαό της;

Είναι προς τιμήν του Μακαριωτάτου και των Ιεραρχών μας ότι με πνεύμα
αυτοθυσίας, με διάκρισι και αγάπη ετέθησαν επικεφαλής του ευσεβούς λαού, ώστε
να μην υπάρξουν ανεξέλεγκτες αντιδράσεις από τους πιστούς, που θα θεωρούσαν
ότι η Εκκλησία προδίδει την αποστολή της.

10 Πολλοί επικαλούνται νομικά επιχειρήματα υπέρ της μη αναγραφής.

Τα νομικά αυτά επιχειρήματα δεν ήσαν γνωστά, όταν το κυβερνών κόμμα το 1993
εψήφισε υπέρ της υποχρεωτικής αναγραφής του θρησκεύματος;

Αλλά, και τα νομικά επιχειρήματα διακεκριμένων πολιτικών και νομομαθών υπέρ
της προαιρετικής αναγραφής είναι σοβαρά και δυομάχητα (Εφημ. “Ελεύθερος
Τύπος”, 19.7.2000). Αναρωτιέται ευλόγως ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ.
Βασίλης Παπαδάκης: “Αλήθεια, τι τύπος δημοκρατίας είναι αυτός που διακηρύσσει,
πώς αν από τα 10 εκατ. Έλληνες υπάρξει έστω ένας που συμφωνεί με την απάλειψη
του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, το μέτρο θα ισχύσει! Ως τώρα γνώριζα ότι
οι εξουσίες πηγάζουν και ασκούνται εν ονόματι του ελληνικού λαού, εκτός και αν
Έλληνας είναι ο ένας, και οι πολλοί είναι κάτοικοι κάποιας άλλης χώρας
φανταστικής, που ονομάζεται ουτοπία» (Εφημ. “Καθημερινή”, 19.7.2000).

Παρά ταύτα το θέμα δεν είναι μόνο νομικό. Είναι κυρίως ηθικό. Πρέπει να
προηγήται η βούλησις του Έθνους και να έπωνται η ψήφισις των νόμων και η
ερμηνεία των νόμων. Τι δημοκρατικώτερο και τι τιμιώτερο από ένα επί ίσοις
όροις προβολής απόψεων από τα ΜΜΕ δημοψήφισμα, με το οποίο θα απεδεικνύετο η
βούλησις του Έθνους;

Θέλουμε να ειπούμε προς τους αξιοτίμους πολιτικούς μας, ότι επειδή τους
αγαπούμε, δεν τους κολακεύουμε για να έχουμε την εύνοιά τους. Είναι για το
συμφέρον του Έθνους η Εκκλησία μας να είναι ζωντανή, παρούσα στα κοινωνικά
δρώμενα. Ας κάνουν οι πολιτικοί μας τον κόπο με ταπείνωσι να γνωρίσουν την
Πίστι αυτού του λαού. Τότε θα καταλάβουν, γιατί ο λαός απαιτεί την αναγραφή
του θρησκεύματος και της υπηκοότητος στις ταυτότητες, και δεν θα ομιλούν για
ρήξι με την Εκκλησία. Αντίθετα θα επιδιώκουν την συνεργασία και την συμπόρευσι
με την Εκκλησία».