ΔΡΟΜΟΙ

Μια όψη…

… της ανθρώπινης συμπεριφοράς που αξίζει ίσως την προσοχή μας είναι η
προθυμία με την οποία πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν τον χρόνο τους και την
ενεργητικότητά τους μόνο και μόνο για να μάθουν πώς μπορούν να περνούν καλά.
Το σεξ, ας πούμε, είναι μια βασική βιολογική λειτουργία απολύτως αναγκαία για
να διασφαλιστεί η διαιώνιση του ανθρώπινου είδους πάνω στη Γη. Αναμφίβολα, γι’
αυτό τον λόγο, υπάρχει μπόλικη ηδονή σε αυτό. Τα τελευταία χρόνια, όμως, η
ιδέα του σεξ ως μιας ευχάριστης και παραγωγικής δραστηριότητας έχει
παραχωρήσει τη θέση της στην ιδέα του σεξ ως υπέρτατης έκστασης και για τους
δύο συντρόφους, κατ’ απαίτηση, ταυτόχρονα και με τη μεγαλύτερη δυνατή
συχνότητα. Για να πειστούν πως το σεξ ­ και ποιο σεξ ­ είναι «καλό», τα
ζευγάρια παρακολουθούν βιντεοκασέτες, διαβάζουν βιβλία, ακούνε διαλέξεις και
αναλύουν τις εμπειρίες τους και τις επιδόσεις τους, σαν να πρόκειται να πάρουν
γι’ αυτές βραβείο. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτή η διαρκής αναζήτηση κλείνει
μέσα της πολλή δυστυχία.

Αν το σεξ…

… αντιμετωπίζεται σήμερα με τόση υπερβολή που συχνά κόβει την όρεξη, ελπίζει
κανείς πως τουλάχιστον στο φαγητό, μια άλλη σημαντική και ευχάριστη ανθρώπινη
δραστηριότητα, θα έχει καλύτερη τύχη. Μα κάνει λάθος. Ακόμη και για να καθήσει
κανείς σε ένα τραπέζι και να απολαύσει ένα γεύμα, σήμερα χρειάζεται πολλή
προσπάθεια και προετοιμασία. Ποιος έχει την ικανότητα να εκτιμήσει τις
διαφορές ανάμεσα στις λεπτές γεύσεις των μπαχαρικών και των αρωματικών; Ποιος
ξέρει να ξεχωρίζει με την άκρη της γλώσσας του τη διαφορά ανάμεσα στον
βασιλικό και το δενδρολίβανο; Ποιος τολμάει να βάλει σοκολάτα στην κορυφή του
παγωτού του, αντί να διακοσμήσει όμορφα με αυτήν το πιάτο;

Η αφθονία…

… τηλεοπτικών εκπομπών που απαντούν σε τέτοια ερωτήματα είναι μάλλον
ανησυχητική. Το φαγητό δεν έχει πια σχέση με τη διατροφή. Όπως και το σεξ,
γίνεται κι αυτό ένα σόου σαν όλα τα άλλα. Ακόμη και το πιο κοινό πρέπει να
γίνει εξωτικό από τον τηλεοπτικό μάγειρα. Η υπέρτατη απόλαυση στο φαγητό
μοιάζει να εξαρτάται από τα πιο παράδοξα συστατικά (μυαλά καβουριού, ας
πούμε), που παρασκευάζονται με τους πιο εξωτικούς τρόπους και αξιολογούνται
από τους πιο εξωτικούς κριτές, με τα πιο εξωτικά σχόλια. «Με αυτό το πτερύγιο
καρχαρία σε κρέμα από σαφράν είναι σαν να μου μιλάει ο μάγειρας από την
πατρίδα του!». «Αυτά τα ψαροκέφαλα, σοταρισμένα σε μελάνι σουπιάς και γάλα από
καρύδα, με πάνε στον έβδομο ουρανό!». Δεν φτάνει να σου αρέσει κάτι. Πρέπει να
σε συγκινεί βαθιά.

Κάτι…

… σίγουρα δεν πάει καλά, όταν κανείς δεν μπορεί να ευχαριστηθεί μια μπίρα με
τα πόδια απλωμένα πάνω στο τραπέζι του, όταν δεν μπορεί να κάνει έρωτα με τη
γυναίκα του χωρίς να είναι υποχρεωμένος να της εγγυηθεί προκαταβολικά έναν
τριπλό οργασμό σε κάθε γνωστή στάση και όταν πρέπει να νιώθει ενοχές για την
τσίκνα που του γαργαλάει τη μύτη από τα παϊδάκια που τσιτσιρίζουν πάνω στη
φωτιά.