Αποζημίωση 188 εκατ. ζητούν τρεις ασθενείς για λάθη γιατρών

Ιατρική αμέλεια καταλογίζουν τρεις ασθενείς, οι οποίες, σε διαφορετικές
χρονικές στιγμές, υποστηρίζουν ότι υπέστησαν σοβαρή βλάβη στην υγεία τους από
λάθος των γιατρών, εναντίον των οποίων τώρα στρέφονται με αγωγές τους ενώπιον
του Διοικητικού Πρωτοδικείου της Αθήνας διεκδικώντας συνολική αποζημίωση
188.000.000 δραχμών.

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν οι γυναίκες ασθενείς εισήλθαν, οι δύο από αυτές σε
θεραπευτήρια του ΙΚΑ και η τρίτη στο Γενικό Νοσοκομείο της Αθήνας «Γ.
Γενηματάς», για να υποβληθούν σε απλές χειρουργικές επεμβάσεις, αλλά ακόμη και
σήμερα πληρώνουν τα λάθη των γιατρών που ανέλαβαν να τις χειρουργήσουν. Επειδή
και στις τρεις περιπτώσεις πρόκειται για γιατρούς, οι οποίοι υπηρετούν σε
δημόσια νοσοκομεία, οι ασθενείς διεκδικούν τα χρήματα για την αποζημίωσή τους
από τις διοικήσεις του ΙΚΑ και του Γενικού Νοσοκομείου, αντίστοιχα.

Οι περιπέτειες

Ας δούμε όμως κατά περίπτωση, όπως περιγράφονται στις αγωγές, οι ιατρικές
περιπέτειες της κάθε ασθενούς:

*Ηταν Σεπτέμβριος του 1996 όταν η «πρωταγωνίστρια» της πρώτης ιστορίας ήρθε
από την ιδιαίτερη πατρίδα της, την Ήπειρο, στην Αθήνα για να υποβληθεί σε
εγχείρηση κοιλιοκήλης. Μετά το χειρουργείο, όπως αναφέρει, υπέστη σοβαρή βλάβη
στην υγεία της.

Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι υπήρξε κακή τεχνική αγκύστρωση του πλέγματος με
συνέπεια τη βαριά προσβολή του μηριαίου νεύρου που της προκάλεσε αναπηρία σε
ποσοστό 67%.

Η γυναίκα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την ιδιαίτερη πατρίδα της, αλλά και την
οικογένειά της, τον σύζυγό της που είναι παπάς και τα δύο της παιδιά,
προκειμένου να εγκατασταθεί στη Αθήνα για να μπορεί να υποβάλεται σε θεραπεία
με ειδικά μηχανήματα.

Και σαν να μην έφθανε αυτό υποχρεώθηκε να προσλάβει και οικιακή βοηθό, αφού η
ίδια δεν είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετείται.

Με την αγωγή της διεκδικεί αποζημίωση 93.000.000 δραχμών, ενώ ένα τμήμα της
που ανέρχεται σε 3.000.000 δραχμές τής επιδικάσθηκε προσωρινά από το
δικαστήριο, υπό τον όρο της κατάθεσης εγγυητικής επιστολής τραπέζης από την
ίδια ή από τρίτο πρόσωπο.

Οι δικαστές εφαρμόζοντας τις διατάξεις του νόμου 2717/1999 πιθανολόγησαν, όπως
αναφέρεται στο σκεπτικό τής υπ΄αριθμόν 329/2000 απόφασή τους, ότι η ασθενής
αναγκάστηκε να ξοδέψει πολλά χρήματα σε σχέση με το οικογενειακό της εισόδημα,
με αποτέλεσμα να περιέλθει σε δυσχέρεια αντιμετώπισης των αναγκών διαβίωσής
της.

Πριν καταλήξουν στην προσωρινή επιδίκαση μέρους της αποζημίωσης έλαβαν υπόψη
τους τα έξοδα που κατέβαλε για την επέμβαση, τη σύνταξη των 50.000 δραχμών που
λαμβάνει η ίδια, τις αποδοχές του συζύγου της, ιερέα, που ανέρχονται σε 3,4
εκατομμύρια τον χρόνο,τις ανάγκες διατροφής των παιδιών της, που δεν
εργάζονται και τις δαπάνες για τις μετακινήσεις της.

Κατά του ΙΚΑ

Στη δεύτερη περίπτωση μία νοσηλεύτρια στρέφεται κατά του ΙΚΑ διεκδικώντας
αποζημίωση 50.000.000 δραχμών, υποστηρίζοντας ότι υπέστη σοβαρή βλάβη στην
υγεία της εξαιτίας αμελούς και παράνομης συμπεριφοράς των γιατρών.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει, τον Δεκέμβριο του 1997 εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο
– Θεραπευτήριο ΙΚΑ για θυρεοειδεκτομή, αλλά από ιατρικό σφάλμα υπέστη παράλυση
στη δεξιά φωνητική της χορδή, ενώ ταυτόχρονα προκλήθηκε και μία ευμεγέθης ουλή
στον λαιμό, γιατί η τομή έγινε σε λάθος σημείο. Από τότε, προσθέτει η παθούσα,
υποφέρει από κεφαλαλγίες, έχει προβλήματα ισορροπίας, ενώ λόγω της αδυναμίας
της να μιλάει καθαρά αποκλείστηκε και από πολλές εργασίες που παρείχε, λόγω
του επαγγέλματός της σε ασθενείς.

*Παρόμοια είναι και η περιπέτεια μία αλλοδαπής, η οποία στρέφεται κατά του ΙΚΑ
διεκδικώντας αποζημίωση 45.000.000 δραχμών. Όπως υποστηρίζει, τον Ιούνιο του
1999 υπεβλήθη στο 3ο Θεραπευτήριο ΙΚΑ σε επέμβαση για την αφαίρεση
θυρεοειδούς, αλλά προσβλήθηκαν οι φωνητικές της χορδές, με αποτέλεσμα να
μπορεί να επικοινωνεί μόνο ψυθιριστά.

Εξαιτίας της βλάβης της υγείας της δεν μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται για τη
φύλαξη μικρών παιδιών και υπερηλίκων ατόμων, αντιμετωπίζει σοβαρό οικονομικό
πρόβλημα, ενώ κινδυνεύει να χάσει την άδεια παραμονής της στη χώρα μας, διότι
η ανανέωσή της προϋποθέτει αποδοχές ίσες με το ήμισυ των εργάσιμων ημερών του
έτους.

Για την τύχη όλων των προσφυγών θα αποφασίσουν οι δικαστές ενώπιον των οποίων
θα συζητηθούν οι αγωγές των ασθενών.