Φιλοχουντικό γονιδίωμα…

Ιχνηλατώντας το γονιδίωμα του Αρχιεπισκόπου, η φράση παρηγοριάς που είπε
στους κατοίκους της Σάμου, ότι «εκ της τέφρας αναγεννάται» (ο φοίνιξ, το πουλί
της 21ης Απριλίου 1967), με έκανε να σκεφτώ, σε αυτό το έτος Σεφέρη, τους
στίχους του μεγάλου μας ποιητή που αφορούσαν τη δικτατορία των συνταγματαρχών:
«Ελλάς, πυρ! Ελλήνων, πυρ! Χριστιανών, πυρ! Τρεις λέξεις νεκρές. Γιατί τις
σκοτώσατε;».

Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε καταδικάσει τους «διανοούμενους του Κολωνακίου»,
μια φράση που πρώτος είχε εκστομίσει το 1969 ο Στυλιανός Παττακός. Ενώ,
συγχαίροντας έναν βουλευτή για τον σταυρό και τη σημαία που είχε στα οικόσημά
του, έγραφε στον Μιλτιάδη Έβερτ για τα «οξέα και μεγάλα εθνικά μας και άλλα
προβλήματά μας». Αυτό το «οξέα» όξυνε την περιέργειά μου να πληροφορηθώ
περισσότερα για το DNA του…

Ωραία τα οξέα σας, τα σέα και τα μέα σας, αλλά προς Θεού, μακαριώτατε, φτάνει!
Αυτοσυγκρατηθείτε. Διότι προβλήματα μεγάλα υπάρχουν ναι, οξέα και αμινοξέα,
αλλά «στον δρόμο της ζημιάς, όπου και να σταματήσεις είναι κέρδος», λέει ο
σοφός λαός μας.

Η τάση της ύφεσης, του πεσίματος των τόνων, που επικρατεί στις ημέρες μας,
μπορεί να οδηγήσει σε μιαν άλλη «δίκη των τόνων», στις σχέσεις Κράτους –
Εκκλησίας. Διότι ο Χριστόδουλος προκαλεί.

Εκεί που ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αληθινός γενάρχης, διδάσκει την
εγκαρτέρηση και τη σιωπή, ο δικός μας τρέχει συναγωνιζόμενος την
ακροαματικότητα της αλησμόνητης Αλίκης Βουγιουκλάκη. Αλλά αν «το ξύλο βγήκε
από τον παράδεισο», από την κόλαση βρήκε το χάδι των κάθε λογής εθνικισμών.

***

Αλλά ας επανέλθουμε στο γονιδίωμα. Είναι αλήθεια φανταστικό αυτό που συνέβη
πριν από λίγες εβδομάδες. Ότι δηλαδή μπορούμε ν’ αποκωδικοποιήσουμε τα
ιερογλυφικά της στήλης της Ροζέτα.

Τρεις χιλιάδες χρόνια λέμε την ίδια φράση: «Είναι γραμμένο». Και ξαφνικά
μπορούμε να διαβάσουμε τη γραφή. Το μεγάλο ηθικό θέμα που προκύπτει ­ και που
ήδη έχει τεθεί υπ’ όψιν των ερευνητών από την UNESCO ­ είναι: τι ωφελεί να
ξέρεις κάτι που δεν μπορείς να το αποφύγεις;

Διότι, αν προσέξατε, όλες οι έρευνες γύρω από το DNA στρέφονται γύρω από το
κακό: την αρρώστια, τον θάνατο, την τρέλα. Λες και δεν υπάρχουν γονίδια ή
γονιδιώματα που να αφορούν την ευτυχία, τη χαρά.

Όπως οι ειδήσεις στην τηλεόραση, έτσι και τα γονίδια, οι ειδήσεις που θ’
ακούσουμε στο μέλλον αφορούν μονάχα και αποκλειστικά την καταστροφή. Τον
θάνατο. Τον καρκίνο, την αρρώστια του Άλτσχαϊμερ, την αναιμία, το ουρικό οξύ,
τη χοληστερίνη, τη σχιζοφρένεια.

Όπως και στις ειδήσεις, έτσι και στα γονίδια, η εξαίρεση είναι το αιτούμενο.
Όχι ο κανόνας. Ο κανόνας, ας πούμε, είναι ότι ένας άνθρωπος γεννιέται,
ενηλικιώνεται, γερνάει και πεθαίνει. Αυτό δεν αφορά τους γενετιστές. Οι
γενετιστές, όπως και οι δημοσιογράφοι, ενδιαφέρονται όχι για τα αεροπλάνα που
απογειώνονται και προσγειώνονται χωρίς προβλήματα, αλλά για εκείνο που θα
πέσει. Είδηση είναι ο θάνατος. Ποτέ η ίδια η ζωή.

Κι επειδή όλοι θα πεθάνουμε μία ημέρα, άρα όλοι είμαστε εν δυνάμει «ειδήσεις»,
άρα υποκείμενοι στις προβλέψεις των γενετιστών. Αλλά, όπως πολύ σωστά δήλωσε
στα «ΝΕΑ» ο γενετιστής Στέλιος Αντωναράκης, που ανακάλυψε το γονίδιο 21: «Τι
καλό προσφέρει το να ξέρεις τι ακριβώς θα συμβεί στην οικογένειά σου, εάν δεν
μπορείς να κάνεις τίποτα για το επερχόμενο κακό; Οι γενετικές διαγνώσεις
πρέπει να γίνονται μόνο όταν είναι δυνατόν να προχωρήσουμε σε θεραπεία ή να
παρέμβουμε, αποτρέποντας την ανάπτυξη ασθενειών».

Ενώ ο πρωτοπόρος της γενετικής στον τόπο μας, ο πρώην πρύτανης του
Πανεπιστημίου Πατρών, Σταμάτης Αλαχιώτης, μίλησε, πάλι στα «ΝΕΑ», «για την
επερχόμενη δικτατορία των γονιδίων». (Όσοι επιθυμούν να μάθουν λίγο
περισσότερα για τον γενετικό κώδικα, δεν έχουν παρά να αναζητήσουν το βιβλίο
του Αλαχιώτη που με τρόπο απλό, αλλά όχι εκλαϊκευτικό, μυεί τους αμύητους στο
μέγα αυτό θέμα).

Τελικά, για να επανέλθουμε στον Προκαθήμενο της Πλάκας (μια που η έδρα της
Αρχιεπισκοπής ευρίσκεται εκεί), το φιλοχουντικό DNA του θα πρέπει να ερευνηθεί
παράλληλα με το λεπενικό εγχείρημα της ιδιοποίησης από έναν ακροδεξιό
πολιτικό, τον Λεπέν, παντρεμένο μάλιστα με Ελληνίδα Χ.Ο., της επαναστατικής
μορφής της Ιωάννας της Λωραίνης (Ζαν Ντ’ Αρκ).

Σωστά λοιπόν απάντησε ο υπουργός Αιγαίου, Νίκος Σηφουνάκης, στον δημοσιογράφο
που τον ρώτησε σχετικά με την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου στη Σάμο: «Εμείς
είμαστε εδώ για δουλειά, όχι για ευχέλαια». Διότι η ίδια η λέξη εμπεριέχει το
«λάδι» που ρίχνει κανείς στη φωτιά.