Έδινε από το ’96 γραμμή στη Ν.Δ.

Ισχυρούς δεσμούς με τη Νέα Δημοκρατία, τέτοιους ώστε να μπορεί να
επικοινωνεί απευθείας με την ηγεσία του κόμματος και γραπτώς (!) να υποβάλλει
προτάσεις για το τι πρέπει να γίνει στο κόμμα έχει αναπτύξει από ετών ο
Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.

Επιστολή του προς τον πρώην αρχηγό της Ν.Δ. Μιλτιάδη Έβερτ, που δημοσιεύθηκε
χθες στην εφημερίδα «Πρώτη» του Βόλου, αποκαλύπτει όχι απλώς έναν ενεργό
πολίτη που ενδιαφέρεται για την πολιτική, αλλά έναν αγωνιώντα, για την τύχη
της Νέας Δημοκρατίας, οπαδό!

Με την επιστολή του, που έχει αποσταλεί στις 23 Σεπτεμβρίου 1996, ήτοι την
επομένη της ήττας της Ν.Δ. στις εθνικές εκλογές, ο κ. Χριστόδουλος διεκδικεί
δάφνες μυστικοσυμβούλου και αφανούς πολιτικού καθοδηγητή της Ν.Δ., αφού δίνει
κανονικά «γραμμή» για το τι μέλλει γενέσθαι στο κόμμα, ύστερα από τη νίκη του
ΠΑΣΟΚ. Πιο αναλυτικά:

1 Προτείνει το κόμμα της Δεξιάς να προχωρήσει σε «ανοίγματα και
εκσυγχρονισμό», προφανώς για να κερδίσει τις επόμενες εκλογές.

2 Εισηγείται να λυθεί το πρόβλημα ηγεσίας (ως γνωστόν, ο Μ. Εβερτ είχε
παραιτηθεί το βράδυ των εκλογών) με την ανάδειξη «αδιαφιλονίκητου αρχηγού» και
διατυπώνει την πρωτοφανή για ιερωμένο θέση «ώστε να εκλείψει η κατάρα της εκ
των έσω υπονόμευσης και διάβρωσης». Άποψη η οποία ευθέως βάλλει κατά του
τωρινού φίλου του, Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος, εκείνη την περίοδο ειδικά,
εθεωρείτο ότι υπονόμευε τον Μ. Έβερτ…

3 Ζητεί από τον κ. Έβερτ να εγγυηθεί ο ίδιος ­ με την επιρροή του ­ την
ανάδειξη του «αδιαφιλονίκητου» νέου αρχηγού.

4 Προειδοιεί ότι «η διαφύλαξη της αρραγούς ενότητας» είναι αναγκαία
προϋπόθεση για να εξακολουθήσει ο ρόλος της Ν.Δ. «να είναι σημαντικός».

Ο κ. Χριστόδουλος έχει απευθύνει την επιστολή στον Μ. Έβερτ, υπό την τότε
ιδιότητά του, του Μητροπολίτη Μαγνησίας, και από την ανάγνωσή της διαφαίνονται
τρία στοιχεία:

α. Η μεγάλη απογοήτευσή του που η Νέα Δημοκρατία έχασε τις εκλογές από
το ΠΑΣΟΚ.

β. Η διαφωνία του με την απόφαση του Μ. Έβερτ να παραιτηθεί από την
ηγεσία του κόμματος.

γ. Η διάθεσή του να στηρίξει τον Μ. Έβερτ, στη δύσκολη απόφαση που είχε
λάβει το βράδυ της Κυριακής, μετά την οριστικοποίηση της νίκης του ΠΑΣΟΚ.

Για το θέμα αυτό δηλώνει «συγκινημένος» και επιδαψιλεύει τιμές στον Μ. Έβερτ,
τονίζοντας ότι με την απόφαση για παραίτηση παρέχει «ένα επιπλέον δείγμα της
πολιτικής του εντιμότητας και γενναιοψυχίας». Το αστείο είναι ότι, σχεδόν
προφητικά, μέμφεται τον Κώστα Καραμανλή για τη μετά 4ετία στάση του, να
αρνηθεί δηλαδή να συγχαρεί τον Κώστα Σημίτη, νικητή και πάλι των εκλογών.
Αναφέρει χαρακτηριστικά, απευθυνόμενος στον Μ. Έβερτ:

«Παρά το ότι διεξήγαγες έναν τιτάνιο προεκλογικό αγώνα και παρέδωσες μαθήματα
πολιτικού ήθους και ευπρεπείας, και όταν ακόμη έχασες την μάχη, με τα
συγχαρητήρια που απηύθυνες προς τον αντίπαλό σου, εθεώρησες αναγκαίο να
επωμισθείς τις ευθύνες της ήττας και εγκατέλειψες το πηδάλιο του σκάφους χωρίς
τούτο να ήτο αναγκαίο».

Απο εκεί και πέρα, είναι εντυπωσιακά εχθρικός ο τρόπος με τον οποίο
αντιμετωπίζει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Τόσο που να μη διστάζει να διατυπώσει
δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον της χώρας, προφανώς για να στηρίξει την
άποψή του ότι και μετά την ήττα ο «ρόλος της Ν.Δ. θα εξακολουθήσει να είναι
σημαντικός». Σύμφωνα, λοιπόν, με τις προβλέψεις του νυν Αρχιεπισκόπου Αθηνών ­
που ευτυχώς για τη χώρα δεν επιβεβαιώθηκαν ­ «η ρευστότης των πολιτικών μας
πραγμάτων, σε συνάρτηση με τα οξέα και μεγάλα εθνικά και άλλα προβλήματα,
συνιστούν τώρα το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα ανελιχθεί η πολιτική μας ζωή»!!

Με αφορμή αυτό συγκεκριμένα το απόσπασμα της επιστολής, ζητήθηκε από την
κυβέρνηση να σχολιάσει τη σαφώς αντιπολιτευτική στάση του κ. Χριστόδουλου,
αλλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημ. Ρέππας αρνήθηκε. Περιορίσθηκε να δηλώσει
απλώς ότι «το κείμενο της επιστολής του Μακαριωτάτου είναι ιδιαίτερα εύγλωττο,
και παρέλκει οποιοσδήποτε σχολιασμός. Άλλωστε δεν αφορούν την κυβέρνηση οι
πολιτικές πεποιθήσεις των πολιτών».

Από την πλευρά τού Αρχιεπισκόπου δεν υπήρξε καμιά αντίδραση για τη δημοσίευση
της επιστολής στην εφημερίδα «Πρώτη». Τηρήθηκε αιδήμων σιωπή, ανάλογη εκείνης
που ακολούθησε τη δημοσίευση της γνωστής φωτογραφίας του Αρχιεπισκόπου εν μέσω
των δικτατόρων της χούντας…

Αγαπητέ μου Μίλτο,

Με την επιστολή μου αυτήν επιθυμώ να σου εκφράσω τη συγκίνησή μου για την
απόφασή σου να παραιτηθής της Προεδρίας της Ν.Δ., μετά το αποτέλεσμα των
χθεσινών εκλογών, παρέχοντας έτσι ένα επί πλέον δείγμα της πολιτικής σου
εντιμότητος και γενναιοψυχίας. Παρά το ότι διεξήγαγες ένα τιτάνιο προεκλογικό
αγώνα με υψηλό αίσθημα ευθύνης, και παρέδωσες μαθήματα πολιτικού ήθους και
ευπρεπείας, και όταν ακόμη έχασες τη μάχη, με τα συγχαρητήρια που απηύθυνες
προς τον αντίπαλόν σου, εθεώρησες αναγκαίο να επωμισθής τις ευθύνες της ήττας
και εγκατέλειψες οικειοθελώς το πηδάλιο του σκάφους, χωρίς τούτο να ήτο και
αναγκαίο.

Η ρευστότης των πολιτικών μας πραγμάτων σε συνάρτηση με τα οξέα και μεγάλα
εθνικά και άλλα προβλήματά μας, συνιστούν τώρα το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα
ανελιχθή η πολιτική μας ζωή. Ο ρόλος της Ν.Δ. θα εξακολουθήσει να είναι
σημαντικός, εφ’ όσον διαφυλαχθή αρραγής η ενότης της. Πέραν αυτού απαιτούνται
νέα «ανοίγματα» και εκσυγχρονισμός. Και προ πάντων αδιαφιλονίκητος Αρχηγός,
ώστε να εκλείψει η κατάρα τής εκ των έσω υπονόμευσης και διάβρωσης. Για όλα
αυτά το πολιτικό σου ήθος και η επιρροή σου νομίζω ότι θα είναι μία ικανή
εγγύησις.

Σου εύχομαι υγεία και δύναμη παρά Θεού. Στο όνομα της φιλίας μας, σε διαβεβαιώ
ότι προσεύχομαι για σένα και διατηρώ αμείωτη την αγάπη και εκτίμησή μου στο
πρόσωπό σου.