30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ: Επίμονα.

ΜΕΛΕΤΑ: Μπέρνχαρντ, Ν. Καρούζο.

ΑΚΟΥΕΙ: Παλιά μουσική, όπερα κυρίως.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Με τις αδικίες.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ: Πολλαπλό φαινόμενο.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ: Ενδιάμεσο στάδιο για τη βελτίωση.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τη φθορά από τα εύκολα.

ΣΤΟΧΕΥΕΙ: Στην απλότητα.

Εξελέγη στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του νεοσύστατου θεσμού του
Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Μουσικός με εμπειρία, επιχειρεί να διευθύνει την
“ορχήστρα” της πολιτιστικής διοίκησης επιχειρώντας τη συνέργεια, τους
“συνδυασμούς με συμβιβασμούς”. Πέντε μόλις μέρες από την ανάληψη των νέων
καθηκόντων του, ψάχνει για απαντήσεις στα τρέχοντα, κουρδίζει τα όργανα,
ανθίσταται με τη μουσική, δηλώνει πως στοχεύει στην απλότητα αλλά, ως
“επίμονα” Θεσσαλονικιός, έχει ανάγκη για τα μεγάλα.

ΕΡ.: Καλλιτεχνικός διευθυντής τίνος;

ΑΠ.: Ενός γοητευτικού νέου θεσμού.

ΕΡ.: Τι είναι ακριβώς το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Επικοινωνία, ενημέρωση, συντονισμός, συμμετοχή…

ΕΡ.: Τι έχει να διαχειρισθεί;

ΑΠ.: Τη συνεργασία των φορέων-εταίρων.

ΕΡ.: Οι πρώτες μέρες στο “πόντιουμ” του Φεστιβάλ θυμίζουν λίγο από “Πρόβα
ορχήστρας”;

ΑΠ.: Κουρδίζουμε τα όργανα μαζί.

ΕΡ.: Θα διευθύνετε ως μουσικός ή ως νομικός;

ΑΠ.: Δεν ένιωσα ποτέ νομικός. Πιστεύω στην αλληλοσυμπλήρωση Τέχνης και
Διοίκησης.

ΕΡ.: Είστε μάλλον νέος. Η γενιά σας δεν “γέννησε” ακόμη επιτυχημένους
διαχειριστές εξουσίας…

ΑΠ.: Της δίνεται πια η σειρά.

ΕΡ.: Η επιτυχημένη θητεία σας στη διεύθυνση του ΚΩΘ φτάνει για τα μεγέθη των
νέων καθηκόντων σας;

ΑΠ.: Θα κριθεί και θα κριθώ εκ του αποτελέσματος. Άλλωστε μαθαίνω…

ΕΡ.: Τελικά το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης θα είναι “αδελφό” ή… “θυγατρικό” αυτού
των Αθηνών και της Επιδαύρου;

ΑΠ.: Τα μεγέθη τα οικονομικά ορίζουν και τις σχέσεις.

ΕΡ.: Τα 200 εκατομμύρια του ΕΟΤ εξασφαλίστηκαν. Τα 150 του ΥΠΠΟ;

ΑΠ.: Αντίστροφα.

ΕΡ.: Ο πρώτος στόχος είναι…

ΑΠ.: Ιεράρχηση των στόχων.

ΕΡ.: Τα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου είναι κατά βάση καλοκαιρινά. Το
Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Σε δύο περιόδους ίσως. Μάρτιο και Αύγουστο.

ΕΡ.: Τα φεστιβάλ ήταν κυρίως θεατρικά. Το θέατρο πια δεν “πουλάει”. Η μουσική
είναι η αποδοτικότερη λύση;

ΑΠ.: Ισορροπία θα επιδιώξουμε. Η ποιότητα είναι πρωταρχικό μέλημα.

ΕΡ.: Τι θα μας δείξει το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Το πρόγραμμα ανακοινώνεται επίσημα τη Δευτέρα.

ΕΡ.: Τα χρήματα της επιχορήγησης φτάνουν;

ΑΠ.: Δύσκολα.

ΕΡ.: Ουσιαστικά το Φεστιβάλ θα παίξει το ρόλο μάνατζερ ή παραγωγού;

ΑΠ.: Συμπαραγωγού κυρίως.

ΕΡ.: Τοπική καλλιτεχνική παραγωγή υπάρχει; Τι θα διαχειρισθείτε;

ΑΠ.: Υπάρχει και θα την υποστηρίξουμε με σεβασμό στις αναλογίες για ένα θεσμό
υπερτοπικής εμβέλειας.

ΕΡ.: Η εμπειρία της πολιτιστικής πρωτεύουσας άφησε πείρα, γνώση ή απογοήτευση;

ΑΠ.: Στη μείξη των παραπάνω βρίσκεται η αλήθεια. Με το χρόνο θυμάσαι τα θετικά
περισσότερο.

ΕΡ.: Ο πολιτισμός είναι τελικά έκφραση και δημιουργία ή μια “καλή οικονομική
επένδυση”;

ΑΠ.: Συνδυασμός με συμβιβασμούς.

ΕΡ.: Νιώθετε περισσότερο σαν εμψυχωτής δημιουργών ή ως διαχειριστής μιας
επιχείρησης;

ΑΠ.: Κόμβος μικρός σ΄ έναν ιστό συνέργειας.

ΕΡ.: Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίσατε;

ΑΠ.: Απαντήσεις στα τρέχοντα.

ΕΡ.: Χωράει η Θεσσαλονίκη κι άλλον… πολιτισμό;

ΑΠ.: Έχει ανάγκη για μεγάλα.

ΕΡ.: Πότε θα πείτε πως πετύχατε;

ΑΠ.: Αφήνω στους άλλους να κρίνουν.

ΕΡ.: Και τώρα, πού καιρός για μουσική…

ΑΠ.: Ανθίσταμαι, νωρίς το πρωί.