Πάρεξ ελευθεριότης και γλώσσα;

Μια που ποτέ δεν είχα τραυματικές εμπειρίες ως κακοποιημένο βρέφος ­ το να
τρώω τόσα απανωτά χαστούκια σε αυτή την ηλικία μού έρχεται κάπως βαρύ.

Και να τα τρώω κι από ξένα χέρια, από πάνω. Τα ξένα χέρια είναι μαχαίρια. Και
το ανοσοποιητικό μου σύστημα ασθενές. Κι αδυνατεί να δεχθεί και να ανεχθεί.

Τα δέχομαι. Τα ανέχομαι. Όσο μπορώ. Όμως όταν βγαίνει στο δελτίο ειδήσεων ­ ως
ρεπόρτερ ­ ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι ­ για να σφαγιάσει, τεμαχίσει
και πετάξει στα σκουπίδια την ελληνική γλώσσα, τα αντισώματά μου
εκμηδενίζονται. Οι αντιστάσεις μου με εγκαταλείπουν. Η πίεση και το ηθικό μου
πέφτει στα Τάρταρα.

Γίνεται τώρα ζωντανή σύνδεση μεταξύ παρουσιαστή και ρεπόρτερ. Ακολουθεί η εξής
πεφωτισμένη στιχομυθία:

­ Έχουμε νεώτερα, Δημήτρη, από το επίμαχο βίντεο;

­ Αντώνη, κυρίες και κύριοι, όχι, νεώτερα δεν έχουμε από το επίμαχο βίντεο,
διότι το επίμαχο βίντεο δεν ΠΡΟΕΒΑΛΘΗ ακόμα.

Παύση. Ο παρουσιαστής αποπειράται να ανακτήσει ψήγμα από το τραυματισμένο
κύρος του δελτίου του:

­ Α, ώστε το βίντεο δεν ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ακόμα.

­ Ακριβώς. Δεν ΠΡΟΕΒΑΛΘΗ, οπότε δεν έχουμε εικόνα τι εικόνα θα δείξει το
βίντεο.

­ Μάλιστα. Δεν ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ, λοιπόν.

­ Ναι, όχι, δεν ΠΡΟΕΒΑΛΘΗ, ακριβώς, Αντώνη, κυρίες και κύριοι.

­ Έχουν προκύψει ορισμένα στοιχεία από τις έρευνες;

­ Αντώνη, κυρίες και κύριοι, δεν έχουν προκύψει ορισμένα στοιχεία από τις
έρευνες, διότι στις έρευνες που ΔΙΕΞΗΓΟΝΤΑΙ οι αρμόδιες ΥΠΕΡΕΣΙΕΣ κρατάνε τα
χαρτιά τους κλειστά.

­ Οι ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ αυτές, λοιπόν…

­ Ακριβώς, Αντώνη, κυρίες και κύριοι, οι ΥΠΕΡΕΣΙΕΣ περιμένουν πρώτα να
ΠΡΟΒΑΛΘΕΙ το βίντεο και μετά να προκύψουν τα αρμόδια ερωτηματικά, Αντώνη,
κυρίες και κύριοι.

Οι σταγόνες στο μέτωπο του παρουσιαστή είναι πλέον εμφανείς:

­ Ζητήθηκε η συγκατάθεση των συγγενών του θύματος;

­ Αντώνη, κυρίες και κύριοι, ναι, ζητήθηκε.

Δραματική παύση:

­ Οι συγγενείς του θύματος δεν ΣΥΓΚΑΤΑΤΙΘΟΝΤΑΙ.

­ Α, δεν ΣΥΓΚΑΤΑΤΙΘΕΝΤΑΙ;

– Ακριβώς, Αντώνη, κυρίες και κύριοι, δεν ΣΥΓΚΑΤΑΤΙΘΟΝΤΑΙ να ΠΡΟΒΑΛΘΕΙ το
επίμαχο βίντεο, γεγονός που δένει τα χέρια των αρμοδίων ΥΠΕΡΕΣΙΩΝ.

Το πουκάμισο του παρουσιαστή γυαλίζει λες και το έχεις περάσει μια στρώση
παγιέτα.

­ Και να θυμίσουμε ότι αυτή η υπόθεση εκκρεμεί τον Οκτώβριο.

­ Ακριβώς, Αντώνη, κυρίες και κύριοι, και πιο συγκεκριμένα αυτή η υπόθεση, όχι
δεν ΕΓΚΡΕΜΕΙ από τον ΟΚΤΩΜΒΡΙΟ, ΕΓΚΡΕΜΕΙ από τις 12 ΣΕΜΤΕΒΡΙΟΥ.

Ο άλλος έχει βουλιάξει στην καρέκλα. Η επιστροφή ήχου έχει μουλιάσει στο αυτί
του:

­ Όχι ΟΚΤΩΒΡΙΟ, λοιπόν, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ, μας λες, Δημήτρη;

­ Ακριβώς Αντώνη, κυρίες και κύριοι, όχι ΟΚΤΩΜΒΡΙΟ αλλά ΣΕΜΤΕΒΡΙΟ. Και όλοι
εδώ στην περιοχή είναι πολύ ανάστατοι.

Συγκεκριμένα, έχουμε δίπλα μας τον κύριο Νικόλαο Παπαδόπουλο ο οποίος λόγω
ασθενείας του δημάρχου εκτελεί ΧΡΕΗ ΔΗΜΑΡΧΕΥΟΝ έως να ΑΝΑΡΡΩΝΥΕΙ ο δήμαρχος.

Και χώνει το ματσούκι στο στόμα του εκτελούντος χρέη δημαρχεύον έως να
αναρρωνύει ο δήμαρχος να μας δώσει κι αυτός την δική του βερσιόν για τα
τεκταινόμενα που εγκρεμούν από Σεμτέβριο κι όχι Οκτώμβριο και έχουν κάνει τις
αρμόδιες υπερεσίες να αδημονούν πότε θα προεβαλθεί το επίμαχο ­ μη σου πω το
απόμαχο ­ βίντεο, για το οποίο δυστυχώς οι συγγενείς δεν συγκατατίθονται.

Θα μου πείτε παρατραβηγμένα, όλα αυτά. Όχι.

Όχι, Αντώνη, κυρίες και κύριοι, δεν είναι παρατραβηγμένα. Μπορεί να τα
συμπυκνώνουμε εδώ σε έναν διάλογο. Μπορεί να κάνουμε μία συρραφή.

Όμως, σας διαβεβαιώνω, Αντώνη, κυρίες και κύριοι, πως όλα αυτά ­ μα όλα αυτά ­
έχουν ειπωθεί σε δελτία ειδήσεων. Και υστερικά έχω καθήσει με χαρτί και μολύβι
και τα έχω καταγράψει. Όπως έχω καταγράψει και άλλα μαργαριτάρια από τη
Μαγιόρκα της ενημέρωσης:

­ Θεωρείται από τους πολιτικούς αναλυτές ότι ο κύριος Σπηλιωτόπουλος ΥΠΕΡΕΒΗ
ΤΑ ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ.

Δεν μας διευκρινίζει εδώ, αν ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ τα υπερέβη ο κύριος Σπηλιωτόπουλος. Δεν
μας διευκρινίζει επίσης ο εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται σε
ένα τσακίρ κέφι και υπερβαίνει ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ, δεν υπερβαίνει και τα σκαμμένα, τα
σκισμένα, τα λερωμένα, τα άπλυτα, τα παραπεταμένα. Να τα υπερβεί συλλήβδην. Να
τα πάρει όλα μαζί καρότσι.

Ο γιος μου πριν από ενάμιση χρόνο μου δήλωσε θριαμβευτικά:

­ Μαμά, το βλέπεις αυτό το χαρτί; Θέλεις να δεις το μαγικό μου που θα κάνει το
χαρτί τελείως αφανής;

Όμως ο γιος μου, πριν από ενάμιση χρόνο, ήταν έξι ετών.

Άλλο αυτό. Κι άλλο να βγαίνει, στο γυαλί, ο εγκληματίας, ο ιδιαζόντως
ειδεχθής, ο του κοινού ποινικού και να μου λέει:

­ Την βλέπεις την ελληνική γλώσσα; Θέλεις να δεις το μαγικό μου που θα κάνει
τη γλώσσα τελείως αφανής;

Αυτό ­ όχι, δεν το μπορώ! Δεν το αντέχω, δεν το ανέχομαι. Αυτό, Αντώνη, κυρίες
και κύριοι ­ πάει πάρα πολύ!