Τα διδάγματα της Σοφοκλέους

Ο Κώστας Σαμπράκος είναι Διευθυντής πωλήσεων INTERNATIONAL ΑΕΔΑΚ

Το δεκάμηνο που διανύσαμε και περιβάλλει χρονικά την κεφαλαιαγορά αποδεικνύει
πλέον περίτρανα την ισχύ όλων των βασικών κανόνων επένδυσης, ξεκινώντας
μάλιστα από τους δύο πρώτους:

«Βρες μερικά χρήματα για να τα επενδύσεις» και «πρόσεχε μην τα χάσεις».

Δυστυχώς, όμως, οι πλειονότητα των επενδυτών δείχνει να ξεχνά ακόμη και αυτούς
τους δύο βασικούς κανόνες, καθώς καταφαίνεται πλέον ότι οι επενδύσεις που
εμπεριέχουν χρηματιστηριακές αξίες είναι δυστυχώς στο μεγαλύτερο μέρος τους
ψυχολογία και αγνοούνται όλα τα υπόλοιπα. Αγνοούν επίσης ότι στον κόσμο των
επενδύσεων σπάνια ο συνετός επενδυτής χάνει το κεφάλαιό του. Στην επένδυση η
απώλεια κεφαλαίου συνίσταται μόνον στην απώλεια της απόδοσης έναντι κάποιας
άλλης επένδυσης.

Ο μεριδιούχος των Αμοιβαίων Κεφαλαίων, όπως και κάθε επενδυτής που έχει
τηρήσει τις αρχές των επενδυτικών στόχων (οι οποίοι δεν πρέπει να αλλάζουν στη
διάρκεια μιας επένδυσης), αν τηρεί τον χρονικό ορίζοντα που έχει θέσει,
κατανοεί το επίπεδο των κινδύνων που έχει λάβει, αλλά και πρωτίστως έχει σαφή
εικόνα της τωρινής οικονομικής του κατάστασης και μιας εκτιμώμενης
μελλοντικής, δεν έχει να φοβάται τίποτε. Θα αφήσει τα Αμοιβαία του Κεφάλαια να
δουλέψουν γι’ αυτόν και να είναι σίγουρος ότι θα ανταμειφθεί σαφώς περισσότερο
έναντι παραδοσιακών μορφών επένδυσης.

Άλλωστε ο κόσμος έχει γίνει πλέον ένα μέρος εξειδίκευσης. Δυστυχώς δεν υπάρχει
η δυνατότητα ακόμη (και δεν νομίζουμε ότι και μελλοντικά θα υπάρξει) που να
μπορεί να αναγεννήσει άντρες και γυναίκες που να είναι ειδικοί σε πολλά
αντικείμενα. Η ιδιωτική (εξατομικευμένη) εξειδίκευση που μπορεί κάποιος να
διαχειριστεί τα έξοδα νοικοκυριού, να λογαριάζει τους φόρους και συνάμα να
επενδύει είναι σπάνιο φαινόμενο. Καθένας έχει να κάνει μια δουλειά και οι
συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες της εργασίας ή οι επιπρόσθετες υποχρεώσεις της
οικογένειας μπορεί να οδηγήσουν κόσμο που ασχολείται με κάτι που δεν γνωρίζει
ανά πάσα στιγμή στη χρεοκοπία. Ας στραφούμε λοιπόν στους ειδικούς και ας τους
αφήσουμε να κάνουν τη δουλειά τους. Υπενθυμίζω άλλωστε ότι στην 5ετία
1994-1998 (αφήνοντας τις υπέρογκες αποδόσεις των μετοχικών Α/Κ του 1999
επίτηδες έξω) η σωρευτική απόδοση των Μετοχικών Α/Κ Εσωτ. ανήλθε σε 205%, που
είναι υπερδιπλάσια έναντι όποιας άλλης μορφής κλασικής επένδυσης, ακόμη και
αυτής των Ομολογιακών Α/Κ. Ακόμη και τα Μεικτά Α/Κ Εσωτ. για το ίδιο χρονικό
διάστημα σημείωσαν απόδοση της τάξεως του 151%.

Εκτός των παραπάνω λόγων δεν πρέπει να λησμονούμε και την επερχόμενη
σημαντικότατη μείωση των επιτοκίων, που ήδη έχει αρχίσει να γίνεται ιδιαίτερα
αισθητή. Οι προβλέψεις μάλιστα είναι ότι τα μετοχικά Α/Κ Εσωτ. θα ξεπεράσουν
και πάλι το 40% σε μερίδιο αγοράς που κατείχαν στα τέλη του ’99 έναντι του 32%
περίπου που είναι σήμερα. Η υποχώρηση αυτή άλλωστε οφείλεται αποκλειστικά και
μόνο στις υψηλές απώλειες κεφαλαίων λόγω των μετοχικών τίτλων των
χαρτοφυλακίων τους και όχι λόγω εξαγορών μεριδίων που κρίνονται ως
ανεπαίσθητες συγκριτικά με τις περυσινές εισροές. Επίσης με την προσχώρηση της
δραχμής στο ευρώ θα αυξηθεί η ελκυστικότητα των διεθνών Α/Κ, καταλαμβάνοντας
πλέον έναν ικανό βαθμό στο χαρτοφυλάκιο των επενδυτών έναντι των Ομολογιακών
Α/Κ και Α/Κ Διαχείρισης Διαθεσίμων Εσωτερικού.

Δεν μένει λοιπόν τίποτε άλλο παρά να μάθουμε να διαφοροποιούμε το χαρτοφυλάκιό
μας και να μην ξεφεύγουμε από τον επενδυτικό μας στόχο. Άλλωστε, ποτέ δεν θα
μάθουμε να οδηγούμε σωστά κοιτώντας το καπό του αυτοκινήτου, παρά μόνον όταν
σηκώσουμε το κεφάλι και κοιτάξουμε 300 με 500 μέτρα μακριά. Ας ξανακοιτάξουμε
λοιπόν μακροπρόθεσμα τους στόχους που έχουμε θέσει και να είμαστε σίγουροι ότι
τουλάχιστον ιστορικά η υπομονή αυτή μάς έχει ανταμείψει.