ΡΙΠΕΣ Η προστασία

ΤΕΛΟΣ καλό ­ και σύννομο ­ στην περιπέτεια του αντιμυθιστορήματος του
Μ. Ανδρουλάκη με δικαστική απόφαση αξιομνημόνευτη που απορρίπτει το αίτημα της
κατάσχεσης…

ΚΑΙ τέμνει ­ εναργέστατα ­ το θέμα τής κατά το Σύνταγμα προστασίας της
ελεύθερης καλλιτεχνικής δημιουργίας.

ΑΞΙΟΜΝΗΜΟΝΕΥΤΗ, πράγματι, η απόφαση της προέδρου του Μονομελούς
Πρωτοδικείου της Αθήνας που έκρινε ότι…

ΕΝΑ βιβλίο λογοτεχνικό που κινείται στον χώρο της αλληγορίας και της
ονειροφαντασίας είναι ­ κατά κύριο λόγο ­ έργο τέχνης…

ΚΑΙ μάλιστα με στόχο «την καταδίκη του μισογυνισμού που διαπνέει
διαχρονικά όλους τους κλάδους της επιστήμης και της κουλτούρας»…

ΔΙΧΩΣ να προκύπτει από το περιεχόμενό του κακοβουλία του συγγραφέα με
σκοπό την καθύβριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

ΚΑΙ η πολύ ορθή επισήμανση της δικαστού ότι φορείς της ελευθερίας της
τέχνης δεν είναι μόνον οι καλλιτεχνικοί δημιουργοί, αλλά και τα πρόσωπα που
απολαύουν ένα έργο τέχνης…

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ στους πολίτες το δικαίωμα στην ελεύθερη ανάγνωση, που
κατοχυρώνεται συνταγματικά σε μία δημοκρατική κοινωνία ως εκδήλωση της
προσωπικότητας.

ΟΣΟΙ θυμούνται ­ και πώς να μη θυμούνται… ­ τις ανατριχιαστικές
σκηνές με απειλές, κατάρες και προπηλακισμούς έξω από τα δικαστήρια…

ΕΙΣ βάρος του συγγραφέα και των συνηγόρων του και με πρωταγωνιστές
φανατικά μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων…

ΙΣΩΣ με ανακούφιση αντιληφθούν ­ μετά την απόφαση ­ πως η μισαλλοδοξία
δεν έχει θέση στην απονομή της δικαιοσύνης…

ΠΟΥ ευτυχώς ­ όπως αποδείχθηκε ­ «και γράμματα γνωρίζει».