ΜΑΤΙΕΣ Ηράκλειο

«Θυμίζεις κάμαρες κλειστές. Στεριά μυρίζεις…» γράφει ο Νίκος
Καββαδίας. Μα εγώ, κάθε φορά που γυρίζω από την Κρήτη, από το Ηράκλειο,
μυρίζω θάλασσα και χταπόδι και «ρακή τίμια», δίχως ξυλόπνευμα, και σαλάτα από
σταμναγκάθι και κοχλιούς και μαντινάδες που μόλις γράφτηκαν πάνω στη λύρα και
το λαούτο και εγκάρδιες κουβέντες πολλές και υποσχέσεις για γλέντια κι άλλα
γλέντια.

Στο Ηράκλειο έχω ένα φίλο. Τον Μανώλη, που οι περισσότεροι τον
φωνάζουνε «Μπλομπλό». Ο Μπλομπλός είναι δύτης. Του λέει ο δικός του, ο
Γιώργος, όποια ώρα να ‘ναι «πέσε βρε Μανώλη και βγάλε για την παρέα
μια… Νταϊάνα» κι αυτός παίρνει τη βάρκα, ανοίγεται, βουτάει στα 50 μέτρα με
το ψαροντούφεκο κι ανεβάζει μια πεντάκιλη συναγρίδα, που σου ‘ρχεται να
ορμήσεις και να την φας ωμή!..

Ο Μπλομπλός, δύο ανθρώπους αγάπησε στη ζωή του. Τον Ανδρέα Παπανδρέου
και τον Στέλιο Καζαντζίδη. Τον Στέλιο, πηγαίνει και τον βλέπει συχνά,
στον Άγιο Κωνσταντίνο, και ψαρεύουνε και τα λένε. Για τον Ανδρέα, μιλάει και
βουρκώνει: «Εγώ του πήγαινα τα ψάρια, τα καλοκαίρια που ήταν εδώ, στην Κρήτη.
Μόνο από τα δικά μου χέρια έτρωγε ψάρι! Μερικές φορές, διάφοροι, που τώρα
είναι βουλευτές, υπουργοί, περιφερειάρχες κ.λπ., με παρακαλάγανε να τους δώσω
τα ψάρια, να τα πάνε αυτοί στον πρόεδρο, από μέρους μου, για να βρουν ευκαιρία
να του μιλήσουνε, να τον γλείψουνε… Πέθανε ο Ανδρέας, κι όλοι αυτοί
εξαφανίσθηκαν! Και ορισμένοι, άρχισαν να βγάζουν και γλώσσα! Πως ο Ανδρέας
ήταν έτσι, ήταν αλλιώς και κάπως! Ε, ρε, ξύλο που τους χρειάζεται! Γράψ’ το
και να το θυμάσαι: κάποτε, η αχαριστία, πρέπει να γίνει ποινικό αδίκημα…».

Αυτά ο Μπλομπλός. Αλλά και τούτο: «Ξέρεις, βέβαια, ότι η πιο δυνατή αγάπη,
είναι της μάνας. Όλες, όμως, τις μανάδες, τις νικάει σε αγάπη η χταποδίνα.
Οχυρώνεται στο κάστρο της, βάζοντας πετρούλες ολογυρά της, γεννάει,
προστατεύει τα μικρά της, τα ταΐζει, με όσες τροφές βρίσκει δίπλα της κι όταν
τελειώσουν οι τροφές, σουρώνει, μαλακώνει και δίνει το σώμα της στα παιδιά
της, για να το φάνε και να μεγαλώσουν…».

Ένα ζωτικό θέμα για το Ηράκλειο, που πρέπει να παρέμβει και να το λύσει ο
υπουργός Δικαιοσύνης Μιχ. Σταθόπουλος: τα σημερινά κρατητήρια,
είναι άθλια. Μιλάμε για ένα υπόγειο, που χωράει 20-25 άτομα, αλλά, συχνά,
στοιβάζονται σ’ αυτό, 60 κρατούμενοι! Χώρος για κρατητήρια υπάρχει. Δίπλα στις
φυλακές. Είναι ένα μεγάλο κτίριο, που χρησιμοποιείται για αποθήκη των φυλακών
και είναι γεμάτο από μπάζα, παλιά πλυντήρια, ραπτομηχανές και άλλα άχρηστα
υλικά. Ο εισαγγελέας, η αστυνομία και ο Δικηγορικός Σύλλογος έχουν ζητήσει,
κατ’ επανάληψη, να μεταφερθούν τα κρατητήρια σ’ αυτό τον χώρο, αλλά τίποτα δεν
γίνεται, γιατί κάποιοι ­ ποιοι; ­ με δύναμη, όπως πληροφορούμαι, αντιδρούν.
Δεν είναι ντροπή;