ΡΙΠΕΣ Η πρόκληση

ΠΙΣΩ από τα «οράματα» και τις «ιδέες» για τον νέο προσανατολισμό της
Ενωμένης Ευρώπης…

ΚΑΙ πίσω από τις απόπειρες για τη δρομολόγηση ­ όπως λέγεται ­ μιας
νέας διεθνούς προοδευτικής διακυβέρνησης…

ΔΕΝ μπορεί παρά να βρίσκεται στη Διάσκεψη του Βερολίνου και η μεγάλη
πρόκληση για τους Ευρωπαίους ηγέτες να χαράξουν την πολιτική που θα
αντιμετωπίσει τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα στον ευρωπαϊκό χώρο.

ΣΤΗΝ ουσία, η ευκαιρία που έχουν οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες δεν
συνίσταται μόνο στην παράθεση απόψεων ­ ή ακόμη και στη συμφωνία ­ για την
ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης…

ΟΠΟΥ ­ ας μη λησμονείται ­ το θέμα της επικυριαρχίας των ισχυρών κρατών
έχει τεθεί…

ΑΛΛΑ παραπέμπει στα ολοένα διογκούμενα προβλήματα της ανεργίας και της
περιθωριοποίησης εκατομμυρίων πολιτών, της ποιότητας ζωής ­ και ασφαλώς της
υγείας και της πρόνοιας.

ΑΥΤΟ ακριβώς ­ το αυτονόητο για τη σοσιαλδημοκρατική πολιτική ηγεσία
της Ευρώπης ­ αποτελεί και το συστατικό του όποιου «νέου οράματος»…

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, η «σύλληψη» της ομοσπονδιοποίησης ή όποιας άλλης «ιδέας»
περιορίζεται σε κατασκευές κορυφής ερήμην της κοινωνίας των πολιτών…

ΓΙΑ την οποία ­ μέχρι τώρα ­ θεωρητικό και μόνον ενδιαφέρον
επιδεικνύεται ­ όταν δεν αγνοείται πλήρως.

ΑΝ επομένως υπάρχει ελπίδα διαφοροποίησης της Διεθνούς Διάσκεψης του
Βερολίνου από άλλες παρόμοιες του παρελθόντος…

ΤΟ στίγμα της θα αναζητηθεί στη στροφή προς τα κοινωνικά προβλήματα της
Ευρωπαϊκής και Διεθνούς Κοινότητας…

ΟΧΙ γενικώς και αορίστως παρά με συγκεκριμένες δεσμεύσεις.