ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η διαγραφή

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Κ. Στρογγυλάκης, Αμοργού 49, Κυψέλη,
γράφει:

«Σχετικά με τη διαγραφή του βουλευτή Γ. Καρατζαφέρη, έχω να παρατηρήσω τα
εξής: Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η απομάκρυνση (όπως παρουσιάστηκε
τουλάχιστον) έγινε για λόγους “δεοντολογικούς”, “ευπρέπειας” (δηλαδή φραστικές
υπερβάσεις…) και διαδικαστικούς!

Πέραν της όποιας εσωκομματικής σοβαρής αναταραχής, μέχρι και κρίσης, που
προκάλεσε η αποπομπή Γ. Καρατζαφέρη, νομίζω ότι θα υπήρχαν ευρύτερες και
σημαντικότερες πολιτικές προεκτάσεις, αν αποκαλυπτόταν (κατά επίσημο τρόπο
όμως) ότι η όλη υπόθεση έχει βαθύτερες αιτίες, που έχουν να κάνουν με την
πολιτική ταυτότητα και φυσιογνωμία της Ν.Δ.!

Οι πλέον έντονες αντιδράσεις για την αποπομπή του Γ. Καρατζαφέρη, προήλθαν από
δεδηλωμένους “ομοϊοδεάτες του” και ως εδώ τι το φυσιολογικότερο! Το ότι, όμως,
στην πλευρά της αντιηγετικής απόφασης (για αποπομπή Γ. Καρατζαφέρη) “βρέθηκαν”
ουσιαστικά, κατά άμεσο ή έμμεσο τρόπο, και οι ονομαζόμενοι βαρόνοι του
κόμματος, οι οποίοι όμως πάντοτε μέχρι τώρα συντάσσονταν με τις θέσεις και
αποφάσεις του Κ. Καραμανλή, δείχνει ότι κάτι “άλλο” συμβαίνει στην
πραγματικότητα!

Πού είναι, όπως λέγεται και γράφεται, η αντίδραση των παραδοσιακών δεξιών της
παράταξης, στην προσπάθεια (άρχισε προεκλογικά) που γίνεται, για το περίφημο
άνοιγμα προς τον μεσαίο χώρο, όπου “κατοικούν” οι κεντρώοι ψηφοφόροι! Φαίνεται
ότι σ’ αυτούς, και η λέξη κεντρώος, προκαλεί πολιτική “αλλεργία”!

Η επιμονή του Κ. Καραμανλή (και όχι μόνο) στην απαραίτητη πρόσβαση στον μεσαίο
χώρο για να έχει η Ν.Δ. πιθανότητες να κατακτήσει την εξουσία, έχει ως
φαίνεται “ενοχλήσει” πολλούς μέσα στη συντηρητική παράταξη που βλέπουν έτσι
(άνοιγμα στον μεσαίο χώρο) τη Δεξιά να χάνει την ιδεολογική και πολιτική της
ταυτότητα.

Εκείνο όμως που θα πρέπει να επισημανθεί είναι ότι, ούτε από την πλευρά των
υποστηρικτών της απόφασης Κ. Καραμανλή ούτε και περισσότερο από την πλευρά των
αρνητικών αντιδράσεων στην απομάκρυνση Καρατζαφέρη, τολμάει, κανείς, να πει τα
πράγματα με το όνομά τους! Όλοι, πιπιλίζουν τη λέξη “πολυσυλλεκτικότητα”, που
δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά ένα “άλλοθι” για τις πραγματικές τους προθέσεις
και επιδιώξεις. Και αυτό βέβαια αφορά και τους δύο “αντίδικους” μέσα στην
Ν.Δ.! Που με την “πολυσυλλεκτικότητα” και τη “σύνθεση”, αυτό που θέλουν μέχρι
στιγμής είναι “και το σκύλο χορτάτο και την πίτα αφάγωτη”.

Εάν πράγματι ο κ. Καραμανλής επιθυμεί ένα κόμμα κεντροδεξιό (με το άνοιγμά του
προς το μεσαίο χώρο) τότε θα πρέπει να προχωρήσει αμέσως στους απαραίτητους
“ακρωτηριασμούς” και να δώσει έτσι ένα ξεκάθαρο πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα
στη Ν.Δ.

Έχω τη γνώμη ότι αυτό θα είναι ένα ακόμη θετικό βήμα για την εδραίωση του
δημοκρατικού μας πολιτεύματος αφού και το δεύτερο κόμμα εξουσίας (στην
προκειμένη περίπτωση η Ν.Δ.) θα μετεξελιχθεί σε ένα “καθαρόαιμο” κεντροδεξιό
(όπως στη Γαλλία) πολιτικό σχήμα».