ΜΑΤΙΕΣ Ταυτότητες

Παγώνει, βλέπω, το θέμα των ταυτοτήτων και εκτονώνεται, βαθμιαία, η κρίση, που
είχε αρχίσει ν’ ανάβει, στις σχέσεις κράτους και Εκκλησίας, από το
τίποτα! Συμφωνώ με τον Ε. Βενιζέλο: το ζήτημα ετέθη, τελείως άκαιρα. Πώς ο
νόμος έμενε αδρανής, τρία χρόνια, και, ξαφνικά, χτύπησε η καμπάνα; Βεβαίως,
κάποτε, ο νόμος για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, έπρεπε να εφαρμοσθεί.
Γιατί, όμως, σήμερα, τώρα;

Υποχώρησαν λοιπόν και οι δύο πλευρές. Πολύ σωστά. Θα δοθεί, έτσι, χρόνος, για
να συζητηθούν τα πάντα, με νηφαλιότητα. Παρακολουθώντας, πάντως, στην
τηλεόραση, τις συζητήσεις για την αναγραφή ή όχι του θρησκεύματος στις
ταυτότητες, έμενα με την απορία: γιατί, εκείνοι που το
επιθυμούν, να μη γράφουν στις ταυτότητές τους, ότι είναι
Χριστιανοί Ορθόδοξοι;

Τηλεφώνησα στον επί τιμή αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, πρόεδρο της Αρχής
Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, Κ. Δαφέρμο. Και μου έλυσε την απορία. Και
με έπεισε. Μου είπε: «η προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος, θα είναι
έγκλημα. Γιατί οι κάτοχοι των ταυτοτήτων με την ένδειξη “Χ.Ο.”, θα
θεωρούνται… “καλά παιδιά”, ενώ, όλοι οι άλλοι… “κακά παιδιά”!
Καταλαβαίνεις τι γίνεται, μετά απ’ αυτό…».

Άκουσα να μιλάνε περί «αποφάσεων», «διαταγών» κ.λπ. και το είπα στον Κ.
Δαφέρμο. Και μου απάντησε: «εγώ, μελέτησα τον νόμο για την προστασία της
ιδιωτικής ζωής (2472 του 1997) και έδωσα μια νομική ερμηνεία. Σύμφωνα με
αυτήν, δεν πρέπει να γράφονται στις ταυτότητες, το θρήσκευμα, το επάγγελμα, το
ονοματεπώνυμο της συζύγου, η υπηκοότητα και η διεύθυνση κατοικίας. Επίσης, δεν
πρέπει να υπάρχει δακτυλικό αποτύπωμα. Και μπορώ να σου τα εξηγήσω όλ’ αυτά,
όσο γίνεται πιο καθαρά: υπάρχει θρησκευτική ελευθερία στην Ελλάδα, σύμφωνα με
το άρθρο 13 του Συντάγματος. Εγώ, που σήμερα είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος,
μπορεί αύριο να θέλω να γίνω Βουδιστής. Πώς θα μείνει στην ταυτότητά μου το
“Χ.Ο.”; Η κατοικία: σήμερα έχω σπίτι στην Πατησίων και αύριο πάω στους
Αμπελόκηπους. Γιατί η ταυτότητά μου να έχει μια διεύθυνση που δεν είναι η
πραγματική; Δακτυλικό αποτύπωμα: μ’ αυτό τον τρόπο, φακελώνεται ολόκληρος ο
ελληνικός λαός και θεωρείται ύποπτος τελέσεως εγκλήματος. Από πού κι ως πού;
Επάγγελμα: σήμερα είμαι μανάβης, αύριο γίνομαι μπακάλης. Θα έχω μια ταυτότητα
που θα λέει ψέματα;».

Πιστεύω ότι, με σωστούς χειρισμούς και ευαισθησία, το θέμα που έχει ανακύψει,
θα λυθεί, τελικώς, «αναίμακτα». Και σημειώνω ιδιαίτερα τη δήλωση του Αριστ.
Μάνεση, ότι «αποτελεί εκκλησιαστικό αναρχισμό» η θέση του Μητροπολίτη Πειραιώς
κ. Καλλίνικου, για την «υπεροχή του νόμου του Θεού». Αυτά, προς το παρόν.