ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Το μέλλον προβλέπεται ανθηρόν

Εμείς δεν ευχηθήκαμε να ‘ναι μακρύς ο δρόμος. Κι όμως νικήσαμε τους
Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τον θυμωμένο Ποσειδώνα. Και τώρα το Καράβι
εισέρχεται πλησίστιο εις το λιμάνι της ΟΝΕ.

Τι μας «συνιστούν» (μην πείτε: εντέλλονται) οι φύλακες των συμφερόντων των
λαών: Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Τράπεζα, Γερμανική Τράπεζα, κ. Στράτος; Η συνταγή
είναι σαφής: 1) μείωση του δημόσιου χρέους στο 60% του ΑΕΠ, από 104,4% που
ήταν τον περασμένο χρόνο. 2) πληθωρισμός όχι πάνω από 2%. Πώς θα πετύχουμε
όμως αυτούς τους δύο υψηλόφρονες στόχους; Και πάλι η συνταγή είναι απλή και
σαφής: λιτότητα και αποκρατικοποίηση. Δηλαδή, σκληρή εισοδηματική πολιτική,
περιορισμό του κράτους πρόνοιας, μείωση του εργατικού κόστους, διάλυση του
κρατικού τομέα της οικονομίας.

«Το κράτος δεν μπορεί να είναι επιχειρηματίας» (κύριος Στράτος, κύριος
Δούκας). Σωστό! Οι κρατικές επιχειρήσεις είναι ελλειμματικές και
απηρχαιωμένες. Ναι, αλλά ο ΟΤΕ είναι μία από τις 500 μεγαλύτερες επιχειρήσεις
στον κόσμο, εντελώς σύγχρονος, κερδοφόρος και «αναπτυξιακός». (Το 1998
προγραμμάτιζε επενδύσεις της τάξης του 1 τρισ.). Γιατί, λοιπόν, τον πουλάμε;
Μα τι θέλεις, κύριε; «Ποιος αγοράζει χρεοκοπημένες επιχειρήσεις»; (Μ. Έβερτ).
Σωστό! Αλλά την Ολυμπιακή τη χρεοκοπήσαμε για να την πουλήσουμε φθηνή στην
British Airways. (Φέραμε γι’ αυτό και τον κατάλληλο Άγγλο ειδικό). Και η ΔΕΗ;
Θέλετε, λοιπόν, να μην παράγουν ενέργεια και οι ιδιώτες; Όσο για τον ζημιογόνο
ΟΣΕ (60 δισ. έλλειμμα), αυτόν θα τον εξυγιάνουμε δαπάναις του ελληνικού λαού
και μετά θα τον πουλήσουμε. Ωραία; Ωραία, αλλά όλος αυτός ο πλούτος είναι
περιουσία του ελληνικού λαού. Και λοιπόν; Ως προς τους εργαζόμενους στον
κρατικό τομέα της οικονομίας, προφανώς άλλοι θα συνταξιοδοτηθούν εθελοντικά,
άλλοι ίσως απολυθούν, οι εναπομείναντες θα δουλεύουν σαν «Αλβανοί». Και τέλος:
να μην δίνουμε εργολαβίες και υπεργολαβίες στους ιδιώτες; Κλέφτες θα γίνουν οι
άνθρωποι;

Στόχος μας: Λιγότερο κράτος. (Περισσότερο κράτος για εργολαβίες, έργα
υποδομής, δάνεια κ.λπ.). Συμπίεση λοιπόν των κρατικών δαπανών ώστε να μειωθεί
το δημόσιο χρέος. Παραδείγματα: Μετατροπή των νοσοκομείων σε ανώνυμες
εταιρείες. Ίδρυση, εν καιρώ, ιδιωτικών πανεπιστημίων. Άνθηση της παραπαιδείας
­ να πληρώνουν οι γονείς. Αν δεν τους αρέσει, ας μην έκαναν παιδιά.

Προφανώς τα προηγούμενα δεν αρκούν. Λοιπόν οι Έλληνες έχουμε μια κακή
συνήθεια: «Δεν πεθαίνουμε!». (Κύριος Σπράος, κύριος Δούκας, Κεντρική Τράπεζα).
Ανάγκη, λοιπόν, «να μεταρρυθμισθεί το συνταξιοδοτικό σύστημα ώστε να
αντιμετωπισθεί η μελλοντική επιβάρυνση λόγω της γήρανσης του πληθυσμού».
Παλαιότερα είχα συστήσει να αναβιώσει το Κείον Έθιμον (να αυτοκτονούμε στα 65,
για να ζήσουν τα Ταμεία). («ΤΑ ΝΕΑ», 20/3/97). Όμως οι Σύμβουλοί μας είναι
ανθρωπιστές. Προτείνουν, λοιπόν, καθένας να παίρνει σύνταξη ανάλογη με ό,τι
συνεισφέρει. Δίκαιο δεν φαίνεται; Λέγεται όμως και κάτι για αύξηση του ορίου
ηλικίας για συνταξιοδότηση, για αύξηση της εισφοράς των εργαζομένων, μείωση
της εισφοράς της εργοδοσίας, ιδιωτική ασφάλιση κ.λπ. .

Και πάλι, τα προηγούμενα δεν αρκούν. Τι θα γίνει, λοιπόν, με το εργατικό
κόστος; Κατά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, «η αγορά εργασίας εξακολουθεί να
πάσχει από ορισμένες δυσκαμψίες, όπως τα ανελαστικά ωράρια, υψηλοί μισθοί
κ.λπ. Απελευθέρωση λοιπόν της «αγοράς εργασίας», όπως κάνουν και οι άλλοι
εταίροι μας και όπως απαιτεί ο άνεμος ελευθερίας που πνέει σε ολόκληρο σχεδόν
τον πλανήτη. Ωραία, αλλά, όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο
κόστος εργασίας απ’ όλες τις χώρες της Ε.Ε., εκτός από την Πορτογαλία. Επίσης
είναι γνωστό ότι η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη αποδοτικότητα του κεφαλαίου απ’
όλες τις χώρες της Ε.Ε.: Ελλάδα 24%, Γερμανία 10%, Μεγάλη Βρετανία 14%, Γαλλία
15%. Εδώ θα δυσκολευτούν οι κ.κ. Στράτος και Δούκας να βρουν αντι-επιχείρημα.
Όμως και αυτοί και η Κεντρική Τράπεζα επιμένουν στην απελευθέρωση των αγορών
γενικά, της αγοράς εργασίας ειδικότερα και στην ελαστικοποίηση των εργασιακών
σχέσεων, ακόμα πιο ειδικότερα. Που σημαίνει: τέρμα η λεγόμενη φορντική
ρύθμιση. Όχι συλλογικές συμβάσεις. Προσωπική σχέση εργασίας του μισθωτού.
Ελαστικό ωράριο εργασίας. Μερική απασχόληση. Εποχική απασχόληση. Όσο για την
ανεργία, αυτή φθάνει το 12%: 500.000 Έλληνες είναι άνεργοι. Ως προς τους νέους
κάτω του 25%: Σ’ αυτούς η ανεργία φθάνει το 30%. Σωστό, αλλά πρέπει να υπάρξει
πλήρης απελευθέρωση των αγορών, κατά το αμερικανικό πρότυπο.

Αυτά! Και αν δεν σας αρέσει, υπάρχει και ο τζόγος: 1.022.000 κώδικες στο
Χρηματιστήριο, όπου η μισή Ελλάδα αναστενάζει. Ως προς τη Δημοκρατία,
υπογράψαμε και τη Συνθήκη του Σένγκεν, αρχίζουμε και αστυνομική συνεργασία με
τις ΗΠΑ. Το μέλλον προβλέπεται ανθηρόν.

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.