ΜΑΤΙΕΣ Τα ωραία…

Η άθλια και δόλια επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της χώρας μας με πρόσχημα την
τρομοκρατία, οι δεκάδες νεκροί από τα τροχαία κατά την «έξοδο» και η
αξιολόγηση του ελληνικού αιτήματος, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για
την ένταξή μας στην ΟΝΕ, τα θέματα της ημέρας. Εγώ, όμως, θέλω να μείνω, για
λίγο, έστω, στην εβδομάδα του Πάσχα. Πρώτα πρώτα, γιατί ακόμη βρίσκονται στην
επαρχία οι περισσότεροι απ’ όσους έφυγαν από την Αθήνα, για να γιορτάσουν τη
Λαμπρή κατά τα «πατροπαράδοτα». Κι ύστερα, γιατί για τα τροχαία, την ΟΝΕ
κ.λπ., θα μιλάμε συνεχώς. Ενώ, τα άγια Πάθη και την Ανάσταση, που τόσο πολύ
μας φέρνουν τον έναν κοντά στον άλλον, θα ξαναρθούν στον δρόμο μας έπειτα από
έναν ολόκληρο χρόνο…

Πρωταγωνιστής αυτής της περιόδου, κατά τη γνώμη μου, ο Αρχιεπίσκοπος
Χριστόδουλος (Τι καλά που θα έκανε, αν ασχολιόταν λιγότερο με τα ανέκδοτα και
τις δηλώσεις…). Βρισκόταν, συνεχώς, σε κίνηση και μέσα σε όλα! Τον εθαύμασα
στα Εγκώμια! Φωνή με «σώμα», μελωδικότητα, άρθρωση εξαίρετη! Κάποιες στιγμές,
ενώ έψελνε με πρώτη φωνή, το γύριζε στη δεύτερη και η ψαλμωδία κέρδιζε πολύ σε
ποιότητα. Τρεις και τέσσερις φορές είπα, «να, επιτέλους, ένας Αρχιεπίσκοπος,
που ψάλλει υπέροχα και δεν μουρμουρίζει φάλτσα, όπως συνέβαινε με τόσους και
τόσους, στο παρελθόν…». Εντυπωσιάσθηκα, επίσης, και από μια νέα γυναίκα, που
έψελνε, μαζί με τους άνδρες, στη Μητρόπολη, τη Μεγάλη Παρασκευή. Πολύ ωραία!

Ήταν εξαιρετικά συμπαθής ο Κώστας Σημίτης, έτσι όπως τον είδα, από την
τηλεόραση, στην Κέρκυρα. Απλός, καθημερινός, ανθρώπινος. Πήγαινε περίπατο, με
τη γυναίκα του δίπλα του, όπως όλοι μας, σαν κοινός πολίτης που χαίρεται λίγες
ώρες ξεγνοιασιάς, σε μια πανέμορφη πόλη, πλάι στη θάλασσα. Τον σταματούσαν οι
περαστικοί, τον χαιρετούσαν με χειραψία, μερικοί τον περικύκλωναν, για να
βγάλουν φωτογραφία. Κι εκείνος χαμογελούσε, μ’ εκείνο το ντροπαλό χαμόγελο, το
παιδικό, το αδέξιο, που τον χαρακτηρίζει. Θυμόμαστε, αλήθεια, άλλον
Πρωθυπουργό, να κυκλοφορεί τόσο άνετα στους δρόμους και να πίνει καφέ σ’ ένα
κεντρικό σημείο, χωρίς την εμφανή και ενοχλητική παρουσία των ανδρών της
ασφαλείας του;

Μου άρεσε και ο Κώστας Καραμανλής. Που ακολούθησε την περιφορά του Επιταφίου,
μαζί με τη σύζυγό του, στα Νέα Λιόσια. Θα πουν, μερικοί, ότι «η κίνηση αυτή
ήταν λαϊκίστικη: ο πρόεδρος της Ν.Δ. επέλεξε τα Νέα Λιόσια, για να δείξει στο
τηλεοπτικό κοινό πως νοιάζεται, δήθεν, για τους κατοίκους αυτής της περιοχής,
που τους χτύπησε σκληρά ο σεισμός τον Σεπτέμβρη…». Και έτσι να είναι, εγώ
κρατάω μόνο το κέρδος. Το ότι, δηλαδή, οι σεισμόπληκτοι, μια επίσημη ημέρα,
όπως είναι η Μ. Παρασκευή, ένιωσαν δίπλα τους, μαζί τους, τον ηγέτη ενός
μεγάλου κόμματος. Κι αυτό, τους μαλάκωσε την καρδιά. Μακάρι να πήγαιναν στα
Νέα Λιόσια, όποια κίνητρα και να είχαν, και άλλοι πολιτικοί…

Και του χρόνου.