[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Κάτω από το ενοχλητικό φάσμα των πάγιων αμερικανικών αιτιάσεων για την
τρομοκρατία στην Ελλάδα ξεκινούν στην Νέα Υόρκη, για άλλη μια φορά, οι
προσπάθειες ουσιαστικότερης ελληνοτουρκικής προσέγγισης με τη συμβολή και των ΗΠΑ.

Οι προσπάθειες αυτές έχουν ως πρωταγωνιστές τους υπουργούς Εξωτερικών των
τριών πλευρών και θα επικεντρωθούν στην αναζήτηση τρόπων ρύθμισης των θεμάτων
του Αιγαίου, της υφαλοκρηπίδας και του Κυπριακού.

Θα ξεκινήσουν δε μία μόλις ημέρα μετά τη δημοσιοποίηση της ετήσιας έκθεσης του
Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την τρομοκρατία διεθνώς όπου γίνεται επικριτική αναφορά
και στην περίπτωση της Ελλάδας, η οποία εξισώνεται με την Κολομβία σε αριθμό
τρομοκρατικών ενεργειών και καταλαμβάνει την πρώτη θέση στην Ευρώπη σ’ αυτό
τον τομέα.

Η έκθεση προκάλεσε ενόχληση στην Αθήνα, η οποία υπεραμύνθηκε των αστυνομικών
και άλλων προσπαθειών που γίνονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος και
απέρριψε άμεσες ή έμμεσες αιτιάσεις για διαφορία ή ανεκτικότητα.

Στην έκθεση απαριθμούνται οι επιθέσεις κατά αμερικανικών στόχων, γίνεται
υπενθύμιση της «υπόθεσης Οτζαλάν» και σημειώνεται η δράση της «17 Νοέμβρη».
Επαναλαμβάνονται δε οι προτροπές για στενότερη αντιτρομοκρατική συνεργασία.

Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση στο εσωτερικό πεδίο έχει σε πρώτη φάση να
αντιμετωπίσει τα δύο (μείζονα) θέματα – προβλήματα της ένταξης στην ΟΝΕ και
της ομαλής οργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Για το πρώτο και εν όψει της
συνόδου κορυφής της πορτογαλικής προεδρίας ­ που θα πάρει και την οριστική
απόφαση ­ η Αθήνα εκτιμά ότι το θέμα δεν είναι μόνο στενά οικονομικό, αλλά και
πολιτικό, άσχετα αν τα κριτήρια της ένταξης στην ΟΝΕ θα αφορούν στις επιδόσεις
της ελληνικής οικονομίας και της εκπλήρωσης των όρων που έχουν τεθεί
(πληθωρισμός, έλλειμμα).

Για το δεύτερο δε θέμα ­ της Ολυμπιάδας ­ ο πονοκέφαλος της Αθήνας είναι πιο
μεγάλος λόγω της γκρίνιας της Λωζάννης (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) και της
ανάγκης να επιδειχθεί δραστηριοποίηση.

Μετά τις πρώτες ρυθμίσεις σχετικά με τις υπουργικές αρμοδιότητες για την
οργάνωση της Ολυμπιάδας, η Αθήνα θα πρέπει τώρα να αρχίσει αγώνα με τον χρόνο
αλλά και να αποδείξει προς τη ΔΟΕ την ετοιμότητά της.

Την ίδια ώρα τα προβλήματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πιο πεζά και
αφορούν περισσότερο στην εσωκομματική οργάνωση και την εδραίωση του ηγετικού
ρόλου του κ. Καραμανλή.

Προς τον σκοπό αυτό η Ρηγίλλης προχωρεί σε ασκήσεις ετοιμότητας του κομματικού
μηχανισμού εν όψει του «ιδεολογικού» συνεδρίου του Ιουνίου, που θα αποτελέσει
τον πρόδρομο του τακτικού συνεδρίου μέσω του οποίου ο κ. Καραμανλής θα θελήσει
να προσδώσει στο κόμμα το προσωπικό πολιτικό του στίγμα. Ήδη, η Ρηγίλλης
φιλοδοξεί να κρατήσει τον μηχανισμό σε εγρήγορση για να μην χαθεί ­ όπως
υποστηρίζεται ­ η δυναμική που διαμορφώθηκε με το εκλογικό αποτέλεσμα και για
να συντηρηθεί έστω και χωρίς επίσημη κάλυψη η φιλολογία περί αλλοίωσης του
αποτελέσματος μέσω εξωγενών παραγόντων (ελληνοποιήσεις κ.λπ.).

Σε τροχιά όμως έντονης εσωκομματικής αντιπαράθεσης που γεννά φόβους ακόμα για
τη συνοχή του κόμματος κινείται μετά τις εκλογές ο ΣΥΝ όπου το επερχόμενο
συνέδριο θα αποτελέσει πεδίο για την εκκαθάριση των πολιτικών λογαριασμών.

Οι δύο κυρίαρχες τάσεις που ενδημούν στον ΣΥΝ (όπως εκφράζονται από τους κ.κ.
Λαφαζάνη και Μπίστη) προβάλλουν δύο αντίθετες προσεγγίσεις για τις σχέσεις με
το ΠΑΣΟΚ. Σε γενικές γραμμές, η πρώτη ομιλεί για αντιπαράθεση λόγω υπαρκτών
διαφορών, ενώ η δεύτερη υιοθετεί την προσέγγιση λόγω συναφείας.