30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΠΟΙΟΣ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Καρδίτσα το 1954.

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στην Καρδίτσα.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Ακόμη, στο χαμόγελο και στους ανθρώπους.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Όσο περνά ο καιρός λιγότερο.

ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ: Να του βιάζουν την προσωπική του ζωή.

ΑΓΑΠΑ: Τους πάντες.

ΑΓΩΝΙΑ: Για το μέλλον των παιδιών του κόσμου.

Πρόσωπο της επικαιρότητας στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, ο συνθέτης και
τραγουδιστής Διονύσης Τσακνής, μετά τις εμφανίσεις του (με Μαχαιρίτσα και
Μητροπάνο) στο «Μουσικό Κουτί», ετοιμάζει νέα τραγούδια του με την Ελένη
Βιτάλη και μία συναυλία με τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ για το καλοκαίρι.

ΕΡ.: Τι καινούργιο έφερε το «Μουσικό Κουτί»;

ΑΠ.: Μουσικές εκπλήξεις με συνύπαρξη διαφορετικών μελωδικών χρωμάτων.

ΕΡ.: Οι διαφορές ροκ με γνήσιο λαϊκό;

ΑΠ.: Όσες διαφορές τόσες ομοιότητες.

ΕΡ.: Οι άμεσοι στόχοι σου;

ΑΠ.: Καινούργια τραγούδια.

ΕΡ.: Δηλαδή καινούργιο CD;

ΑΠ.: Ναι, με την Ελένη Βιτάλη.

ΕΡ.: Πότε;

ΑΠ.: Έχει γίνει κάποια αρχή.

ΕΡ.: Τι σε εμπνέει με τη Βιτάλη;

ΑΠ.: Έχω πίστη στη φωνή της, στην έκφραση της ερμηνείας της. Είναι τέλεια.

ΕΡ.: Η πολιτική σου σκέψη και ένταξη;

ΑΠ.: Ήταν ανέκαθεν καθαρή και πάντα αριστερή.

ΕΡ.: Σου έφεραν ενθουσιασμό ή πίκρα τα εκλογικά αποτελέσματα;

ΑΠ.: Μια τέτοια πίκρα που μετατρέπεται ευκολότερα σε εφαλτήριο ελπίδας.

ΕΡ.: Τι σε πίκρανε απ’ αυτές τις εκλογές;

ΑΠ.: Το 88%. Είναι πολύ μεγάλο.

ΕΡ.: Η τέχνη σε γοητεύει και η πολιτική σε απογοητεύει;

ΑΠ.: Έτσι όπως ασκείται η πολιτική, με απογοητεύει.

ΕΡ.: Δηλαδή;

ΑΠ.: Με έλλειψη διαφάνειας και εξυπηρέτηση συμφερόντων.

ΕΡ.: Η πολιτική και ο πολιτισμός;

ΑΠ.: Ρωτήστε τον κ. Πάγκαλο. Εγώ είμαι απλώς ένας κουραμπιές…

ΕΡ.: Γιατί το λες αυτό;

ΑΠ.: Δεν άκουσα ποτέ κάτι που να διορθώνει αυτόν τον χαρακτηρισμό.

ΕΡ.: Σε ενόχλησε;

ΑΠ.: Είμαι μάγκας χωρίς το «κουραδό» μπροστά και δεν μ’ αρέσουν τα γλυκά.

ΕΡ.: Φοβάται η εξουσία τους καλλιτέχνες;

ΑΠ.: Ναι. Τους θεωρεί «τρελούς του χωριού». Θυμήσου τους ποιητές – λαπάδες του
Κούβελα.

ΕΡ.: Είναι πράγματι «τρελοί του χωριού»;

ΑΠ.: Όσοι δεν διαπλέκονται και δεν είναι οσφυοκάμπτες, ναι.

ΕΡ.: Η τέχνη για τον λαό, ή από τον λαό;

ΑΠ.: Και τα δύο.

ΕΡ.: Τι σε ενώνει και τι σε χωρίζει με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα;

ΑΠ.: Ό,τι μπορεί να ενώσει ή να χωρίσει δύο ανθρώπους που είναι δέκα χρόνια
μαζί.

ΕΡ.: Κάτι σαν «καλλιτεχνικός γάμος»;

ΑΠ.: Με τις όμορφες στιγμές του και τις δυσκολίες του.

ΕΡ.: Στους δύο ο τρίτος χωράει;

ΑΠ.: Ναι. Το απέδειξε η πράξη πέρυσι στη «Σφεντόνα» και φέτος στο «Μουσικό
Κουτί».

ΕΡ.: Θεοδωράκης ή Χατζιδάκις; Ποιος σε εμπνέει;

ΑΠ.: Δεν ξεχωρίζω τους μεγάλους δασκάλους μου. Τους σέβομαι με Σ κεφαλαίο.

ΕΡ.: Άλλοι δάσκαλοι;

ΑΠ.: Η «Αγία Τριάς». Βαμβακάρης, Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου.

ΕΡ.: Τα Τρίκαλα, πατρίδα του λαϊκού τραγουδιού;

ΑΠ.: Δυστυχώς ναι!

ΕΡ.: Γιατί δυστυχώς;

ΑΠ.: Επειδή ανάμεσα σε Τρίκαλα και Καρδίτσα (πατρίδα μου) υπάρχει κόντρα όπως
Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός.

ΕΡ.: Εσύ είσαι Ολυμπιακός;

ΑΠ.: Ευτυχώς ναι!

ΕΡ.: Καζαντζίδης ή Μπιθικώτσης;

ΑΠ.: Μπιθικω-Καζαντζίδης.

ΕΡ.: Ποιο κανάλι σου αρέσει;

ΑΠ.: Μόνο της… Βενετίας!

ΕΡ.: Θέατρο ή σινεμά;

ΑΠ.: Θέατρο.

ΕΡ.: Οι μεγάλες σου αγάπες;

ΑΠ.: Τα τέσσερα παιδιά μου (τρεις γιοι και μία κόρη).

ΕΡ.: Θα ήθελες να τα καμαρώσεις καλλιτέχνες;

ΑΠ.: Μόνο αν το ήθελαν εκείνα.