Δεύτερο σχόλιο

* ­ ΤΣΑΟ ΜΑΜΑ! Φυσικά κι είμαι ο Αλμπέρτο. Ούτε εγώ ξέρω πολύ καλά πού
βρίσκομαι… ας πούμε προς το αεροδρόμιο. Το ξέρω πως θα ‘πρεπε να μείνω στην
Ελλάδα μέχρι του χρόνου, αλλά βλέπεις η έννοια του χρόνου είναι σχετική στην
Ελλάδα. Καλά, θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω, μπας και καταλάβω κι εγώ τι μου
συνέβη.

* ΘΥΜΑΣΑΙ που με πήρε τηλέφωνο πέρσι το Δεκέμβρη εκείνος ο γιος του
Προέδρου και με ρώτησε αν ήθελα να αναλάβω την πρωταθλήτρια Ελλάδας; Ναι, το
ήξερα μάμα ότι ήταν η μέση της περιόδου κι αναρωτήθηκα κι εγώ γιατί μια ομάδα
που είναι πρώτη να θέλει ν’ αλλάξει προπονητή, αλλά κάτι τα ιταλικά του γιου,
κάτι που θυμόμουνα την ομάδα από το περσινό Τσάμπιονς Λιγκ, κάτι που είχα
βαρεθεί να ποτίζω τις γαρδένιες μου… άνθρωπος είμαι κι εγώ, είπα το ναι.
Εντάξει ήταν και τα χρήματα. Εκεί δεν είχα, ούτε έχω, κανένα παράπονο.

* ΦΘΑΝΩ λοιπόν στην Ελλάδα με το γιο του Προέδρου. Εκεί να δεις
μεγαλεία. Τι υποδοχές, τι λόγια, τι δεξιώσεις… Ο Πρόεδρος μου υποσχέθηκε
μακροημέρευση και οι παίκτες μου τίτλο. Ακόμα κι όταν χτύπησε ο καλός
Βραζιλιάνος μας, νικήσαμε τη Γιουβέντους και νικούσαμε και στο Πρωτάθλημα. Τη
φάγαμε βέβαια στο Κύπελλο, μας απέκλεισε και η Γιουβέντους, αλλά στο
Πρωτάθλημα σταθερά πρώτοι. Τους έμαθα καινούργια συστήματα, έδινα και πολλές
συνεντεύξεις, άνοιξε κι ο καιρός… όλα τέλεια.

* ΑΚΟΥ τώρα μάμα τι συνέβη. Πρώτα φαγωθήκανε να παίξει ο Βραζιλιάνος
που δεν μπορούσε καλά καλά να περπατήσει. Μετά μ’ έβρισε ο άλλος ξένος, μ’
έχεις βέβαια αναθρέψει να μην αντιμιλάω αλλά ούτε ο Μαραντόνα μου την είχε
γλιτώσει, πέφτει η καμπάνα. Μετά φέρνουμε άλλη μια ισοπαλία, μπάλα είναι μάμα,
αλλά μένουμε πρώτοι. Γίνονται τότε εκλογές και την πατάω. Σου λέει ο Πρόεδρος,
αφού η νίκη στις εκλογές είναι ισοπαλία, η ισοπαλία στο ποδόσφαιρο είναι ήττα.
Αρριβεντέρτσι Αλμπέτο. Κάνε ρε μάμα να χαρείς καμιά μακαρονάδα, γιατί λύσσαξα
στις μπανάνες στην Ελλάδα.

* ­ ΓΕΙΑ ΣΟΥ μάνα, ο Γιάννης είμαι. Πώς βρέθηκα στην Αθήνα; Με φώναξε ο
Πρόεδρος (όχι αυτός, ο άλλος Πρόεδρος) και μου υποσχέθηκε πως θα γεράσω στον
Ολυμπιακό. Φιλιά, αγκαλιές και τα ρέστα. Είπα και γω πως θα ξαναγυρίσουμε στις
παλιές καλές μέρες με ηρωική επίθεση και τζάμπα κορνέ κι έγινε χαμός.

* ΠΑΙΞΑΜΕ ήδη και δυο παιχνίδια, μάνα, στο ένα έβαλα το Βραζιλιάνο (όχι
αυτόν, τον άλλο Βραζιλιάνο) και νικήσαμε. Ξανάκανα το ίδιο κόλπο και
γκρεμίσαμε και τον Πύργο. Ευρώπη σου λέω. Χάσουμε – κερδίσουμε το Πρωτάθλημα
εγώ θα ‘μαι προπονητής. Το ‘πε ο Πρόεδρος. Και πού ‘σαι μάνα: στείλε πέντε –
έξι κιλά μπανάνες από εκείνες τις δικές μας, γιατί εδώ στην Αθήνα δεν
τρώγονται με τίποτα.