ΜΑΤΙΕΣ Ωριμότητα

Έγραφα την παραμονή των εκλογών: «Ο ελληνικός λαός είναι πολύ ώριμος. Είναι
σοφός λαός. Και, κάθε φορά, είτε μας αρέσει το εκλογικό αποτέλεσμα είτε όχι,
ψηφίζει σωστά. Αφού ζυγίσει και ξαναζυγίσει τα πράγματα. Ο ελληνικός λαός έχει
τραβήξει πολλά και δεν ”μασάει”. Ούτε παρασύρεται. Δεν τον καθοδηγεί η
στιγμή. Δεν τον καθοδηγεί το θυμικό του. Τον καθοδηγεί μόνο το μυαλό του.
Ξέρει ότι οι αυριανές εκλογές είναι κρίσιμες. Δεν πρόκειται να χαρίσει την
ψήφο του. Ούτε να την πετάξει. Θα κάνει το καθήκον του, πάνω από την κάλπη,
κοιτάζοντας μπροστά. Και η ετυμηγορία του, σίγουρα, θα είναι για το συμφέρον
του τόπου».

Ο ώριμος ελληνικός λαός «ζύγισε και ξαναζύγισε τα πράγματα» και ψήφισε και
πάλι Κ. Σημίτη. Κρίνοντας, ότι αυτός είναι ο πιο κατάλληλος, για να οδηγήσει,
με τους συνεργάτες του, την Ελλάδα, στη δύσκολη, μετά την ΟΝΕ, εποχή. Την ίδια
στιγμή, όμως, έδωσε μεγάλη δύναμη και στον αντίπαλό του. Τον Κώστα Καραμανλή.
Τονίζοντας στο ΠΑΣΟΚ και τον ηγέτη του: «Τα λάθη και οι παραλείψεις και,
κυρίως, η αλαζονεία, δεν συγχωρούνται, πια. Η περίοδος χάριτος πέρασε για
πάντα».

Δεν χρειάζονται, βεβαίως, πανηγυρισμοί, από την πλευρά των νικητών. Σοβαρότητα
χρειάζεται. Και έργο. Χωρίς αναβολές. Οι επτά δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού,
πρέπει να πάρουν, αμέσως, ει δυνατόν, σάρκα και οστά. Τις θυμίζω: Ανεργία.
Ανάπτυξη. Μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων. Αγρότες. Ισχυροποίηση της
διεθνούς θέσεως της χώρας. Καθημερινότητα του πολίτη. Παιδεία και πολιτισμός.

Σε σχέση με τον πολίτη, θα επαναλάβω αυτό που έγραψα προχθές: τραβάει πάρα
πολλά, εδώ και χρόνια, από μανδαρίνους, γραφειοκράτες, τεμπέληδες,
παραγοντίσκους, ανίκανους, ανευθυνοϋπεύθυνους και τυπολάτρεις, που έχουν
κατακλύσει την κρατική μηχανή. Αυτός ο κυνηγημένος και ανυπεράσπιστος πολίτης,
πρέπει, επιτέλους, να προστατευθεί. Η υπομονή του, έχει εξαντληθεί. Δεν
υπάρχουν άλλα περιθώρια ανοχής. Ας το λάβει σοβαρά υπόψη της η κυβέρνηση.

Το ελληνικό κράτος μπάζει από παντού. Το έχω πει χίλιες φορές απ’ αυτή τη
στήλη και πιστεύω πως κανείς δεν διαφωνεί. Δεν είναι μόνο κράτος της πλάκας –
κράτος αναξιόπιστο. Είναι και κράτος άδικο. Και σκληρό. Κράτος, που όχι μόνο
δεν σέβεται τον Έλληνα φορολογούμενο ­ ιδίως εκείνον που δεν έχει πλάτες ­
αλλά τον βασανίζει σαδιστικά, όποτε τον έχει απέναντί του. Κράτος, που θέλει
«γενική επισκευή και πέταμα». Γιατί δεν λειτουργεί σωστά και είναι δέσμιο, σε
μεγάλη έκταση, διεφθαρμένων, ηλιθίων, χασομέρηδων και διεκπεραιωτών.

Προ ημερών, μίλησα για έναν εργαζόμενο, που ο Εγκέλαδος, τον Σεπτέμβρη, του
έκοψε το πόδι από το γόνατο και κάτω και, επομένως, ο άνθρωπος δεν μπορεί,
πλέον, να δουλέψει. Ωστόσο, οι αρμόδιοι, για να του δίνουν άδεια απουσίας από
τη δουλειά του, τον υποχρεώνουν να περνάει από το ΙΚΑ, κάθε 15 μέρες, για να
τον εξετάζουν! Για να βλέπουν, δηλαδή, αν το κομμένο πόδι του… ξαναφύτρωσε!
Τέτοια περιστατικά αναλγησίας και απανθρωπιάς του κράτους, είναι αναρίθμητα.
Και καθημερινά. Έλεος, κύριε Σημίτη!..