ΜΑΤΙΕΣ Το «ντέρμπι»

Επιτέλους τέλος, που έλεγε, κάποτε, ο Κώστας Λαλιώτης: οι εκλογές διεξήχθησαν
κανονικά, χωρίς κανένα απρόοπτο, οι κάλπες έκλεισαν πριν από τέσσερις ώρες, τα
Exit polls ανακοινώθηκαν στις 7 από την τηλεόραση, κι εγώ, ώρα 11 το βράδυ της
Κυριακής, γράφω το χρονογράφημά μου, για το φύλλο της Δευτέρας, δίχως να έχω
πολύ σαφή εικόνα για το ποιος από τους δύο μεγάλους μονομάχους κερδίζει το
στοίχημα της εξουσίας!

Πώς, όλ’ αυτά; Όπως ακούω από τους αναλυτές, το «ματς» θα είναι «ντέρμπι» και
ίσως να παιχτεί στα «πέναλτι», τις πρωινές ώρες! Η σελίδα αυτή, όμως, που δεν
έχει και τόσο επίκαιρη ύλη, ετοιμάζεται νωρίς. Άρα, πρέπει να παραδώσω τα
χειρόγραφά μου, χωρίς να γνωρίζω το εκλογικό αποτέλεσμα! Κι αυτό, είναι ένα
μικρό δράμα… Πάντως, με βάση τα μέχρι τώρα επίσημα αποτελέσματα, τη νίκη
κατακτά το ΠΑΣΟΚ.

Οι εκλογές διεξήχθησαν ομαλά, αλλά η προεκλογική περίοδος ήταν χειρότερη από
κάθε άλλη, τα τελευταία είκοσι χρόνια. Γιατί κράτησε πολύ και έσπασε τα νεύρα
υποψηφίων και ψηφοφόρων. Γιατί καταταλαιπώρησε τ’ αυτιά μας, μ’ αυτό τον
ψυχρό, τον προκατασκευασμένο, τον χιλιομασημένο και άνοστο πολιτικό λόγο, που
«φοριέται» σε όλες τις τηλεοπτικές συζητήσεις. Γιατί μπούκωσε με σοβαροφανείς
και συνοφρυωμένες, κατά κανόνα, φάτσες τις οθόνες της TV. Γιατί μας πυροβόλησε
με υποσχέσεις, ελάχιστες από τις οποίες θα πραγματοποιηθούν. Γιατί, στην
τελευταία φάση της, δεν ήταν καθόλου καθαρή.

Να μείνω, για λίγο, σ’ αυτό: από τη μέρα που, σύμφωνα με τον νόμο,
απαγορεύθηκε η δημοσίευση των γκάλοπ, για να μην επηρεάζονται οι ψηφοφόροι,
άρχισε τις εκπομπές του το πασίγνωστο ράδιο – αρβύλα! Έτσι, τις υπεύθυνες
ανακοινώσεις των εταιρειών δημοσκοπήσεων αντικατέστησε η ανεύθυνη φημολογία!
Μια φημολογία, σε πολλές περιπτώσεις κατευθυνόμενη, που αποπροσανατόλισε
τελείως τον κόσμο! Κατόπιν τούτου, προτείνω η νέα Βουλή ν’ αλλάξει γρήγορα τον
βλακώδη αυτό νόμο ­ ψηφίστηκε, νομίζω, απ’ όλα τα κόμματα! ­ που αντί για
καλό, έκανε σοβαρή ζημιά. Υπάρχει, μήπως, αντίρρηση;

Τελειώνω: στην κυβέρνηση που προέκυψε από τη χθεσινή αναμέτρηση και έχει
φρέσκο αέρα στα πανιά της, ένα θέλω να πω, πριν απ’ όλα: να κάνει, ό,τι
μπορεί, για να προστατεύσει ­ η υπομονή έχει εξαντληθεί ­ τον πολίτη. Τον
ανυπεράσπιστο πολίτη που τραβάει πάρα πολλά, κάθε μέρα, επί χρόνια, από το
κράτος, από μανδαρίνους, γραφειοκράτες, παραγοντίσκους, τεμπέληδες, ανίκανους,
ανευθυνοϋπεύθυνους και τυπολάτρες, που έχουν κατακλύσει την κρατική μηχανή.

Το κράτος μπάζει από παντού. Δεν είναι μόνο κράτος της πλάκας. Είναι και
κράτος άδικο. Και σκληρό. Κράτος, που όχι μόνο δεν σέβεται τον πολίτη ­ ιδίως
τον αδύνατο ­ αλλά τον βασανίζει σαδιστικά, όποτε τον έχει απέναντί του.