Χτύπησαν την ποτοαπαγόρευση με Βloody Μarys

Σάββατο μεσημέρι, Νέα Υόρκη. Με την αδρεναλίνη μου να έχει στα ύψη από τη χαρά
της επιστροφής στον τόπο της γέννησής μου, πήγα κατ’ ευθείαν σε ένα πάρτι. Με
το που έφτασα, δεν χρειάστηκαν παρά δευτερόλεπτα για να μπω στο κλίμα. Αυτό
μάλιστα που ήθελα, το είχε έτοιμο ο παλαιότερός μου φίλος ο Ανδρέας, ο οποίος
με περίμενε χαμογελαστός στην πόρτα του σπιτιού του. Με το ένα χέρι μού
χτύπησε φιλικά την πλάτη, με αγκάλιασε θερμά. Στο άλλο, κρατούσε ήδη το
ελιξίριο με το οποίο θα μου έφτιαχνε αμέσως το κέφι για γλέντι: μια πιατέλα
ζυγισμένη προσεκτικά και γεμάτη από ψηλά ποτήρια, από τα οποία ξεχείλιζε το
λαχταριστό τους περιεχόμενο, ένα κόκκινο στο χρώμα, πικάντικο στη γεύση,
χορτάτο στην πυκνότητα, γαρνιρισμένο με αγγουράκι τουρσί κοκτέιλ. Μιλάω για τα
περίφημα Bloody Marys του φίλου μου, ένα μείγμα από βότκα, χυμό ντομάτας,
αλάτι, πιπέρι, Tabasco, σάλτσα Worcestershire και κάνα δυο υλικά ακόμα τα
οποία, όπως κάθε σωστός μπάρμαν, τα κρατάει μυστικά. Το συγκεκριμένο ποτό είχε
νόημα για μας για πολλούς λόγους.

Πρώτον, το πίνουμε μαζί από αρχαιοτάτων χρόνων (τόσο παλιοί φίλοι είμαστε),
και έτσι με την πρώτη γουλιά πλημ-μυρίσαμε και οι δύο με ποτάμια ολόκληρα από
γλυκόπικρες αναμνήσεις. Δεύτερον, είναι το καθαυτό ποτό για μεσημεριανή
κραιπάλη, το μόνο κοκτέιλ που επιτρέπεται κοινωνικά να αγγίξεις πριν από τη
δύση του ήλιου (μόνο το ουζάκι και η σαμπάνια έχουν εξίσου μεγάλη ελαστικότητα
όσον αφορά το ωράριο). Τρίτον, φτιάχνει το κέφι χωρίς να βαραίνει το κεφάλι.
Τέταρτον, ο ίδιος είναι μάστορας του είδους. Όπως και η φιλία μας, έτσι και το
Bloody Mary έχει μακρά ιστορία. Πρωτογεννήθηκε στη δεκαετία του ’20, πού αλλού
­ στο Παρίσι, στο περίφημο αμερικάνικο μπαρ του Harry από τον τότε του
μπάρμαν, ένα Γάλλο ονόματι Φερνάντ Πετιό. Η συνταγή του περιείχε βότκα, χυμό
ντομάτας, σάλτσα Worcestershire, λεμόνι, αλάτι, πιπέρι και καγιέν. Το βάφτισε
Bloody Mary προς «τιμήν» της καθολικής Αγγλίδας βασίλισσας Mary Tudor.

Ενώ το ποτό αυτό πρωτοφτιάχθηκε στο Harry’s Bar, η γέννησή του οφείλεται σε
διάφορα τυχαία γεγονότα της ιστορίας. Σημαντικότερα απ’ όλα ήταν η εμφάνιση
της βότκας για πρώτη φορά στα ποτήρια των Παριζιάνων με την κάθοδο των Ρώσων
ως επί το πλείστον αυτοεξόριστων αριστοκρατών στην Πόλη του Φωτός, τους
οποίους κυνήγησαν οι Μπολσεβίκοι το ’17. Ο κ. Πετιό φαίνεται να είχε την τύχη
να γνωρίζει πολλούς απ’ αυτούς, μεταξύ των οποίων ήταν και η οικογένεια
Smirnoff. Φαίνεται, επίσης, ότι ο Monsieur Petiot γνώριζε και πολλά επάνω στο
αντικείμενο της δουλειάς του, για παράδειγμα πρέπει να ήξερε το ήδη υπάρχον μη
αλκοολούχο ποτό ονόματι tomato cocktail, το οποίο δεν ήταν παρά μείγμα από
φρέσκες πολτοποιημένες ντομάτες και μπαχαρικά. Όταν όμως πρωτοβγήκαν οι πρώτοι
χυμοί ντομάτας σε κονσέρβα, κάποια στιγμή, στην αρχή του αιώνα στο Παρίσι, ο
ταλαντούχος κύριος Πετιό είχε τη φαεινή ιδέα να παντρέψει το αγαπημένο ποτό
των Ρώσων με αυτό. Ας προσθέσουμε στη συνταγή και την εμφάνιση την ίδια εποχή
πολλών Αμερικανών μποέμ, οι οποίοι σύχναζαν στο μπαράκι του Harry, το οποίο
ήταν ένα στέκι εξίσου δυναμικό με τα υπόλοιπα μπιστρό και καφέ των
intellectuel της εποχής. Ας προσθέσουμε στη συνταγή και ένα ακόμα ιστορικό
γεγονός, το ότι τότε η Αμερική περνούσε τα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης. Όταν,
το 1933, ο νόμος επιτέλους άλλαξε, επιτρέποντας την κατανάλωση αλκοολούχων
ποτών, ο πανσίγνωστος βιομήχανος Jacob Astor, ο οποίος ήταν πελάτης στο μπαρ
του Harry, έπεισε τον μπάρμαν κ. Πετιό να γυρίσει στη Νέα Υόρκη μαζί του για
να κατευθύνει το μπαρ του ξενοδοχείου του το St. Regis. Έτσι, το Bloody Mary
εγκαταστάθηκε και, επιτέλους, στην Αμερική.

Τα απαραίτητα υλικά

Χυμό ντομάτας. Είτε σε κονσέρβα είτε σε μπουκάλι, οι περισσότεροι χυμοί
περιείχαν τρία βασικά πράγματα: νερό, συμπυκνωμένη ντομάτα και αλάτι. Ως
γνώστρια του είδους, προτιμώ τα γυάλινα σκεύη για το συγκεκριμένο συστατικό
επειδή πολλές φορές η κονσέρβα οξειδώνεται λόγω της οξύτητας της ίδιας της
ντομάτας.

Η βότκα. Περί ορέξεως… Είμα της σχολής που πιστεύει ότι από τη στιγμή που
προσθέτεις χυμό, Tabasco κ.λπ. στη βότκα, δεν θα μπορείς να καταλάβεις τις
διαφορές από μάρκα σε μάρκα. Προτιμώ να πιω τις φίνες βότκες σκέτα, και τις
πιο εμπορικές να τις κρατήσω για το αγαπημένο μου ποτό.

Worcestershire Sauce. Είναι το ένα συστατικό που δένει αυτήν τη χαρακτηριστική
πλούσια και βαθιά γεύση στα Bloody Marys και φτιάχνεται από tamarind, σκόρδο,
soy sauce, κρεμμύδι, λάιμ, αντσούγια, ξίδι και molasses (κάτι σαν πετιμέζι).
Πρωτοφτιάχθηκε από τους Άγγλους ιμπεριαλιστές της Ινδίας, αλλά ονομάστηκε από
την ομώνυμη περιφέρεια της Αγγλίας.

Σάλτσα από καυτερή πιπεριά. Υπάρχουν πολλές στην αγορά, αλλά συνήθως μπαίνει η
πιο γνωστή σάλτσα Tabasco.

Αλάτι. Απαραίτητο, αλλά με προσοχή.

Πιπέρι. Καλύτερα είναι να ρίξετε φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπεράκι.

Καγιέν. Παρόν στην αρχική συνταγή τού κ. Πετιό και έκτοτε στάνταρ. Το Bloody
Mary δεν είναι σωστό δίχως αυτό.

Χυμό λεμονιού ή λάιμ. Αυτό που ισορροπεί το κοκτέιλ και είναι χωρίς αμφιβολία
απαραίτητο.

Άλλες προσθέσεις:

Σινάπι (πολλοί το βάζουν)

Wasabe (γιαπωνέζικο σινάπι), αντί για καυτερή σάλσα και καγιέν.

Μαραθόσπορο. Πολλοί τους τρίβουν μαζί με το πιπέρι.

Soy Sauce. Καμιά φορά αντικαθιστά το Worcestershire, αλλά πρόκειται για
ιεροσυλία.

Τζίντζερ. Για όσους υποστηρίζουν το fusion!

Γαρνιτούρες: φινόκιο, καρότα, ελιές, κάπαρη, μωρό καλαμπόκι, πιπεριές
χαλαπένιος, πιπεριές τσίλι, σέλερι, ραπανάκι, αγγουράκι τουρσί. Όλα κάνουν.

Συνοδευτικά πιάτα. Το Bloody Mary ταιριάζει με πολλά μεζεδάκια, αλλά κυρίως με
θαλασσινά στη σχάρα, με βραστά θαλασσινά και με ωμά οστρακοειδή. Εάν έχουν
πικάντικες ή καυτερές σάλτσες τόσο το καλύτερο.

ΤΟ ΚΛΑΣΣΙΚΟ BLOODY MARY

Για 2

170 ml βότκα

2 ποτήρια του νερού χυμό ντομάτας (σε κονσέρβα)

2 κτγ φρέσκο χυμό λεμονιού

3 κτγ σάλτσα Worcestershire

1/2 κτγ καγιέν

1/2 κτγ αλάτι

φέτες λεμονιού

Σε ένα σέικερ ρίχνουμε μια γενναιόδωρη χούφτα πάγο, κατόπιν τη βότκα και τον
χυμό ντομάτας. Ακολουθούμε με τον χυμό λεμονιού, τη σάλτσα Worcestershire, το
καγιέν και το αλάτι. Τα γυρίζουμε με μια μακριά κουτάλα και σερβίρουμε,
γαρνιρισμένο με φέτες λεμονιού.

Άλλες εκδοχές…

BLOODY MATADOR

150 ml παγωμένη tequila

2 ποτήρια του νερού χυμό ντομάτας, κρύο

60 ml χυμό λεμονιού

Αλάτι

4 κτγ μεξικάνικη σάλτσα

6 σταγόνες Tabasco

1/2 κτγ χοντροτριμμένο πράσινο πιπέρι

1/4 κτγ χοντροτριμμένο μαύρο πιπέρι

4 πιπεριές jalapenos (τις βρίσκουμε σε κονσέρβες στα ράφια με μεξικάνικα
προϊόντα)

φέτες λεμονιού

1. Βάζουμε την tequila στην κατάψυξη για 2 ώρες.

2. Τοποθετούμε 40 παγάκια στο μπλέντερ και τα χτυπάμε. Κατόπιν τα αδειάζουμε
σε ένα μπολ και τα αφήνουμε στην κατάψυξη μέχρι να είμαστε έτοιμοι να
συνεχίσουμε.

3. Βρέχουμε την περιφέρεια τεσσάρων ποτηριών (κατά προτίμηση να είναι ειδικά,
φαρδιά ποτήρια για margarita).

4. Αναποδογυρίζουμε τα ποτήρια και τα βουτάμε στο αλάτι, το οποίο έχουμε
τοποθετήσει σε ένα πιάτο.

5. Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε τη σάλτσα, το Tabasco, τον χυμό λεμονιού, τα
πιπέρια και την tequila. Ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε τον χυμό ντομάτας.

6. Γεμίζουμε τα ποτήρια με τον χτυπημένο πάγο και κατόπιν με το μείγμα του
ποτού. Γαρνίρουμε με τις πιπεριές jalapeno και τις φέτες λεμονιού.

BLOODY MARY ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ «LE CIRQUE»

Για 1 ποτό

1 σταγόνα λάδι τρούφας

1 σταγόνα ξίδι μπαλσάμικο

1 πρέζα καγιέν

Αλάτι

60 ml βότκα

1-2 σταγόνες Tabasco

120 ml καλής ποιότητας χυμό ντομάτας

Ντομάτες τσέρι και σέλερι για γαρνιτούρα

1. Ρίχνουμε μια σταγόνα λάδι τρούφας και μια σταγόνα ξίδι μπαλσάμικο σε ένα
μεγάλο νεροπότηρο. Ρίχνουμε το καγιέν, αλάτι, βότκα και Tabasco. Αναμειγνύουμε
καλά. Ρίχνουμε τον χυμό της ντομάτας και κατόπιν όσο πάγο χρειάζεται για να
φθάσει το μείγμα μέχρι επάνω. Γαρνίρουμε με ντομάτα τσέρι και ένα κοτσανάκι
σέλερι και σερβίρουμε.