ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Βιαιότητες

Ο λόγος στους αναγνώστες Ο Γ. Κατσάνος, Ελευθερίας 19, Ναύπακτος, γράφει:

«Τώρα που καταλάγιασε ο αχός των καταστροφών και έσβησε η λάμψη των πυρκαγιών
με αφορμή τον ερχομό του προέδρου των ΗΠΑ, μπορούμε νηφάλια να σκεφτούμε και
να παραδειγματιστούμε.

Από τα μυθικά ακόμη χρόνια η χώρα μας θεωρούσε τη φιλοξενία ως κάτι το ιερό. Η
φιλοξενία ήταν μια ελληνική αρετή.

Σήμερα έπαψε να είναι αρετή. Έγινε αφορμή για εκδηλώσεις βίας και καταστροφής.
Το είδαμε στην επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ. Εμείς ­ που για αιώνες διδάξαμε
τη δημοκρατία και δώσαμε μαθήματα ήθους, ανθρωπιάς και ελευθερίας σ’ όλο τον
κόσμο ­ εκδηλωνόμαστε τώρα με βία.

Τα ωραία συνθήματα έγιναν σπασίματα και φωτιές. Όλα αυτά γιατί; Έτσι
εκφράζεται ο “σύγχρονος” τρόπος φιλοξενίας; Έτσι νομίζουν μερικοί ότι θα
κάνουν την υπερδύναμη να αλλάξει τακτική; Έτσι νομίζουν ότι διορθώνονται τα
“κακώς κείμενα”;

Τουλάχιστον ο μεγάλος ξένος φιλοξενούμενος ήρθε με τις καλύτερες διαθέσεις.

Γενικά, η βία έχει μπει για καλά στη ζωή μας. Δεν μας αρέσει το εκπαιδευτικό
σύστημα; Σπάζουμε θρανία και καρέκλες, βάφουμε τους τοίχους, καταστρέφουμε
ό,τι έχει μέσα το σχολείο. Κάνουμε απεργιακές κινητοποιήσεις; Πρέπει σώνει και
καλά να τις συνδέσουμε με κάποια επεισόδια. Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν
δίπλα στις καταλήψεις, στις κλοπές, στις ληστείες, στους φόνους, για να
συμπληρώσουν το παζλ των νοσηρών κοινωνικών φαινομένων.

Το μόνο παρήγορο σημείο για όλα αυτά είναι ότι γίνονται από λίγους και
εγκρίνονται από λίγους.

Οι διαμαρτυρίες, οι πορείες πρέπει να γίνονται. Κανείς δεν έχει αντίρρηση.
Εκείνες που καταδικάζονται είναι οι πράξεις βίας.

Οι έννοιες Δημοκρατία και Ελευθερία έχουν παρεξηγηθεί σ’ αυτόν τον τόπο.
Πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε την ελευθερία του άλλου. Η ελευθερία του
καθενός δεν είναι απεριόριστη. Έχει όρια. Σταματάει εκεί που αρχίζει η
ελευθερία του άλλου.

Πόσοι άραγε το κατανοούν αυτό;».