ΡΙΠΕΣ Αποφάσεις;

ΟΥΤΕ νέο ούτε και μόνον ελληνικό είναι το πρόβλημα της ανεργίας που
συζητήθηκε χθες στη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας…

ΟΠΟΥ ­ ας αναγνωρισθεί ­ οι ελληνικές προτάσεις ήσαν ίσως οι μόνες που
απέβλεπαν…

ΣΕ περιφρούρηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης που σήμερα ισχύει
και δεν έβλεπαν ως μόνη «λύση» τη διάλυσή του.

ΟΥΤΕ και διαφεύγει πως οι διάφοροι ηγέτες των χωρών της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μιλούν μεν για μία στροφή προς την κοινωνική Ευρώπη…

ΔΙΧΩΣ όμως και να προωθούν ­ μετά τις συζητήσεις ­ συγκεκριμένο και
ολοκληρωμένο πρόγραμμα με χρονοδιάγραμμα για την υλοποίησή του.

ΕΤΣΙ, με τις «καλές προθέσεις» και τις διαπιστώσεις που
επαναλαμβάνονται από Σύνοδο σε Σύνοδο…

ΜΟΝΟΝ αποσπασματικές ­ και πάντως οριακές ­ βελτιώσεις έγιναν εδώ κι
εκεί με το φάσμα του Μάαστριχτ να πλανάται εκφοβιστικό…

ΤΗΝ ίδια ώρα που κεκτημένα των Ευρωπαίων εργαζομένων καταργούνται το
ένα μετά το άλλο…

ΚΑΙ οι άνεργοι των χωρών της Κοινότητας ­ σε μεγάλο ποσοστό νέοι και
γυναίκες ­ έχουν ανέλθει σε δεκαπέντε εκατομμύρια.

ΚΑΙ πως το πρόβλημα θα διογκώνεται όσο ο χρόνος περνά, ασφαλώς το
γνωρίζουν ­ και καλά μάλιστα ­ οι «15»…

ΩΣΤΕ να μην υπάρχουν περιθώρια υπεκφυγών και παραπομπής ­ γι’ άλλη μία
φορά ­ των αποφάσεων στο μέλλον.