ΜΑΤΙΕΣ Χωρίς πόδι…

Μέσα στην παραζάλη του προεκλογικού αγώνα, υπουργοί, βουλευτές, πολιτευτές και
άλλοι «αρμόδιοι» ίσως να μη διάβασαν μια συγκλονιστική συνέντευξη
της Ρούλας Μητροπούλου, που δημοσίευσε ο «Ταχυδρόμος» το περασμένο
Σάββατο. Μια συνέντευξη, στην οποία, η Εύη Σοφίλου, η γυναίκα που
έμεινε παγιδευμένη, μεταξύ ζωής και θανάτου, επί 46 ώρες, στα συντρίμμια του
«Ρικομέξ», μιλάει για πάρα πολλά πράγματα και μεταξύ άλλων τονίζει: «… Ο
συνάδελφος Αντρέας Μάρκου, που ακρωτηριάσθηκε στο σεισμό, από το γόνατο
και κάτω, πηγαίνει στο ΙΚΑ και του ανανεώνουν κάθε 15 μέρες την άδεια, λες και
θα ξαναφυτρώσει το πόδι του»!

Μια διευκρίνιση ­ απαραίτητη: όταν τραυματίζεται κάποιος εργαζόμενος, για να
πάρει άδεια απουσίας από τη δουλειά του, περνάει από το ΙΚΑ της περιοχής του
και οι υπεύθυνοι ελέγχουν τα της υγείας του. Αν εξακολουθεί να είναι άρρωστος,
του ανανεώνουν την άδεια. Αν όχι, όμως, του την κόβουν. Ο Αντρέας Μάρκου πήγε
στο ΙΚΑ, έδειξε στους εν λόγω υπευθύνους ότι δεν έχει πόδι και πήρε άδεια
για… 15 μέρες! Και, έκτοτε, κάθε 15θήμερο τρέχει στο ΙΚΑ για ανανέωση της
άδειας! Οι του ΙΚΑ, δηλαδή, αντί να του δώσουν άδεια για πάντα, τον εξετάζουν
δυο φορές το μήνα! Λες και το πόδι του ­ όπως εύστοχα σημειώνει η Μητροπούλου
­ θα ξαναφυτρώσει!

Μόλις διάβασα τα λόγια της Σοφίλου για τον Μάρκου αναστατώθηκα! Και φούντωσα,
φυσικά, από οργή! Και ρώτησα ­ και ρωτάω: ποιος νόμος, ποια διαταγή, ποια
απόφαση επιτρέπει στο ΙΚΑ να βασανίζει τόσο σκληρά έναν ανάπηρο; Δεν θα έπρεπε
αυτός ο νόμος, αυτή η διαταγή, αυτή η απόφαση να πάει στην άκρη ­ και υπάρχουν
πολλοί τρόποι, αρκεί να υπάρχει διάθεση ­ ώστε να σταματήσει οριστικά η
τυραννία του Μάρκου και οποιουδήποτε άλλου Μάρκου;

Καταλαβαίνω ότι οι «αρμόδιοι», που υποβάλλουν τον ανάπηρο σ’ αυτή τη
δοκιμασία, έχουν τα χέρια τους δεμένα εξαιτίας του νόμου, της διαταγής κ.λπ.
Δεν όφειλαν, όμως, να δημιουργήσουν θέμα; Να πάνε στον διευθυντή τους, στον
διοικητή του ΙΚΑ, στον ίδιο τον υπουργό και να του πουν ότι συμβαίνει «αυτό κι
αυτό» με τον Μάρκου; Δεν όφειλαν να ζητήσουν τη βοήθεια του Τύπου και της
τηλεόρασης; Πού ζούμε; Σε μια ζούγκλα, όπου ο καθένας ενδιαφέρεται μόνο για
τον εαυτό του;

Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές. Θα πρότεινα στην καινούργια κυβέρνηση να
φτιάξει ένα νέο υπουργείο. Ένα υπουργείο, το οποίο θα στέκεται δίπλα στον
πολίτη. Που είναι ανυπεράσπιστος μπρος στα θηρία της γραφειοκρατίας, του
πέτρινου και απρόσωπου κράτους, του πέτρινου και απάνθρωπου κόσμου μας.