Οι πνευματικοί άνθρωποι στον Εμφύλιο

Από τον κ. Βασίλη Κ. Σταθάκη, από τα Μελίσσια, πήραμε επιστολή, όπου μεταξύ
άλλων αναφέρονται τα εξής:

«Σε παλαιότερο δημοσίευμά σας με τίτλο “Οι υμνητές της Μακρονήσου”, όπου
γίνεται λόγος ότι μια σειρά πνευματικών ανθρώπων εκφράσθηκαν υπέρ του
κολαστηρίου, ο συντάκτης του κ. Γιάννης Διακογιάννης, με αφορμή το βιβλίο του
κ. Ευάγγελου Μαχαίρα με τίτλο “Πίσω από το γαλανόλευκο παραπέτασμα”,
αναφέρεται ειδικότερα στη στάση μεγάλων προσωπικοτήτων του πνεύματος, όπως του
Παναγιώτη Κανελλόπουλου και του Κωνσταντίνου Τσάτσου, την οποίαν ετήρησαν κατά
την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και τη λεγόμενη μετεμφυλιοπολεμική περίοδο
σημειώνοντας ότι “θα ήταν πολύ διαφορετική, φυσικά καλύτερη, η Ελλάδα, αν όλοι
οι πνευματικοί ταγοί αρνιούνταν και μάχονταν την τυραννία”. Φαίνεται πολύ
αφελής η εντύπωση ότι ήταν δυνατόν μια διαφορετική στάση πνευματικών
προσωπικοτήτων του τόπου, έστω της στάθμης του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και του
Κωνσταντίνου Τσάτσου, να αποτρέψει την πορεία των γεγονότων, στα οποία τα
ακραία στοιχεία είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο, προς την ένοπλη σύγκρουση μεταξύ
της Άκρας Αριστεράς και εκείνων που πίστευαν στην αστική πολυκομματική Δημοκρατία».