[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Την προηγούμενη φορά που ο Σημίτης ανακοίνωσε ένα «πακέτο», έγινε ο σεισμός
της Αθήνας! Και πήγε περίπατο και το «πακέτο» και οι εντυπώσεις. Τώρα; Ο Θεός
να βάλει το χέρι του;

Υπάρχει παράδοση

Ο Κώστας Σημίτης είναι ένας σοβαρός άνθρωπος, μετρημένος, οργανωμένος,
αποπνέει μια σιγουριά. Άλλωστε, αυτός είναι και ο λόγος που τον ψηφίζουν οι
Έλληνες. Και τα προσόντα που προαναφέρθηκαν δύσκολα μπορεί να του τα
αμφισβητήσει κανείς, ακόμη και εκείνοι που έχουν αποφασίσει να μην τον
ψηφίσουν στις εκλογές. Το απέδειξε και την Πέμπτη, στο Ζάππειο, κατά την
ανακοίνωση του εκ… 260 σελίδων κυβερνητικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ. Μια
αυθόρμητη ερώτηση, που όμως δύσκολα θα απαντηθεί από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ,
είναι… ποιος θα το διαβάσει όλο αυτό το πράγμα. Ο Πρωθυπουργός, πάντως,
παρουσίασε μια ευρεία περίληψη των 10 μεγάλων στόχων για τη νέα τετραετία και
την πλαισίωσε απλώς με ένα μικρό λόγο για την κρισιμότητα της ψήφου της 9ης
Απριλίου…

Και έδειξε να αγνοεί το πόσο δύσχρηστο είναι ένα τόσο μεγάλο κυβερνητικό
πρόγραμμα. Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί πως το ΠΑΣΟΚ έχει μια… παράδοση σε
τέτοιου είδους… εγχειρήματα. Δεν θυμάστε το «συμβόλαιο με το λαό» επί Ανδρέα
Παπανδρέου;

Τα 390 δισ.

Το δεύτερο πράγμα που έκλεψε την παράσταση στη συνέντευξη Τύπου, ήταν το «Β’
πακέτο Σημίτη» ­ τα 390 δισ. Ορισμένοι ρομαντικοί, που μπορεί να ωφελούνται
από το «νέο πακέτο Σημίτη», δεν θα ήθελαν να τον ακούσουν να εξαγγέλλει αυτά
τα μέτρα, που εξήγγειλε προχθές. Λόγω προεκλογικής περιόδου βασικά. Επειδή για
τον Σημίτη έχουν μια διαφορετική εικόνα από άλλους πολιτικούς, προγενέστερους
ή συγχρόνους του, δεν θα ήθελαν να τον δουν να υποκύπτει στη λογική της
παροχολογίας. Τι να κάνουμε, όμως. Εκλογές έρχονται, είθισται οι προεκλογικές
υποσχέσεις να έχουν τον χαρακτήρα εξαγγελιών…

Όχι στα δυσάρεστα

Υποσχέσεις και κόντρα υποσχέσεις και ξανά υποσχέσεις. Όλοι υπόσχονται στις
εκλογές, αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Και όποιος τολμήσει όχι να πει για το πώς
ακριβώς είναι η πραγματικότητα, αλλά έστω και να την περιγράψει, καταδικάζεται
σε δημόσιο λιθοβολισμό! Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό που συνέβη με
την επίτροπο της Ελλάδας κ. Άννα Διαμαντοπούλου. Η κ. Διαμαντοπούλου, σε ένα
γεύμα εργασίας, ρωτήθηκε για το ασφαλιστικό. Και περιέγραψε με παρρησία αυτό
που συμβαίνει στην Ευρώπη ­ γιατί το ασφαλιστικό δεν είναι μόνον ελληνικό
πρόβλημα, είναι ευρωπαϊκό. Άφησε δε, να εννοηθεί πως αργά ή γρήγορα (και
μάλλον γρήγορα) θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε και εμείς τη σκληρή
πραγματικότητα. Αυτό ήταν. Χύθηκαν να τη φάνε εκείνοι που θεωρούν ότι η
προεκλογική περίοδος είναι να περιγράφουμε εικονικές πραγματικότητες και όχι
για να παραθέτουν τα κόμματα τις απόψεις τους επί υπαρκτών προβλημάτων. Και
ζήτησαν την κεφαλή της επί πίνακι, που άνοιξε προεκλογικά το καπάκι του
ασφαλιστικού. Μόνο τους στίχους του Σαββόπουλου «αφού δεν είχε νέα ευχάριστα
να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα», δεν της απήγγειλαν. Διότι η λογική
τους είναι, να τους αφήσουμε κοιμισμένους να μας ψηφίσουν και μετά τους
στέλνουμε το «πακέτο» σπίτι! Ναι, αλλά αυτή δεν είναι πολιτική. Είναι
στρουθοκαμηλισμός και κόλπα…

Η εικόνα

Οι τηλεοπτικές κάμερες στη ζωή μας και ειδικά οι κάμερες στην προεκλογική
περίοδο είναι ένα τελευταίο φρούτο των εκλογικών αναμετρήσεων. Αυτό είναι
γνωστό. Ως εκ τούτου, αυτό που γίνεται τώρα, στη διάρκεια της προεκλογικής
περιόδου με τις τηλεοπτικές κάμερες, δεν έχει και δεν μπορεί να έχει σημείο
αναφοράς την πραγματική πολιτική αναμέτρηση, που οφείλει να είναι αναμέτρηση
ιδεών και προγραμμάτων. Αλλά οφείλει κανείς να βγάλει το καπέλο στην
ευρηματικότητα των εκλογικών επιτελείων των κομμάτων και ειδικά των δύο
μεγαλυτέρων. Που κάθονται και σχεδιάζουν με τη λογική, ποι θα είναι η καλύτερη
τηλεοπτική εικόνα που θα «παίξει» το βράδυ στα δελτία. Δηλαδή, όχι το ποια θα
είναι η ουσία, αλλά το ποια θα είναι η εικόνα. Και ύστερα, σχεδόν
διαμαρτύρονται που οι πολίτες δεν συμμετέχουν. Γιατί να συμμετάσχουν; Αφού αν
καθήσουν στον καναπέ τους εκεί γύρω στις 8 το βράδυ, θα τα δουν όλα. Και ποιος
(ή ποια) φίλησε τον αρχηγό, σε ποιον χαμογέλασε εκείνος, ποια ατάκα αντήλλαξε
με τον στημένο ή τυχαία παρεμβαίνοντα άγνωστο, όλα για το θέαμα. Την ουσία θα
τη δούμε ­ και θα τη βρούμε ­ μετά τις εκλογές…

Νομοσχέδιο… μύγας

Πόσα πράγματα θα μας απασχολήσουν μετά τις εκλογές; Κανείς δεν ξέρει. Ας πούμε
αυτός ο εμφύλιος ανάμεσα στα ΤΕΙ και τα Πολυτεχνεία, είναι ένα ζήτημα. Ο
Γεράσιμος Αρσένης βρέθηκε τις προάλλες μπροστά σε ένα μεγάλο πρόβλημα: την
απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία ανέτρεπε όλο το έως τώρα
status quo, που με κόπο είχε επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια στον χώρο της
ανώτερης και ανώτατης παιδείας. Τι να κάνει ο υπουργός, προσπάθησε να
θεραπεύσει το μικρότερο κακό, με μια τροπολογία, η οποία όμως προκάλεσε την
έντονη αντίδραση των Πολυτεχνείων, τα οποία διαμαρτύρονται γιατί, όπως
υποσητρίζουν πρυτάνεις, καθηγητές, φοιτητές εξομοιώνει τα ΑΕΙ με τα ΤΕΙ. Τα
Πολυτεχνεία έκλεισαν το ένα μετά το άλλο, αντιθέτως τα ΤΕΙ που ήταν κλειστά
όλη την προηγούμενη εβδομάδα άνοιξαν σχεδόν όλα. Μύλος…

Η δυστοκία της Ν.Δ.

Μύλο θυμίζει επίσης η κατάσταση στη Νέα Δημοκρατία με τα ψηφοδέλτια, τα οποία
ακόμη να ανακοινώσει ο αρχηγός. Η υπό τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη επιτροπή τού έχει
διαβιβάσει τις προτάσεις της για όλη την Ελλάδα, αλλά ο Κώστας Καραμανλής δεν
δίνει το οκέι. Το αποτέλεσμα; Φθάσαμε ένα μήνα πριν από τις εκλογές και οι
υποψήφιοι δεν γνωρίζουν αν θα είναι υποψήφιοι. Άλλοι πάλι, που ξέρουν πρόσωπα
και καταστάσεις, υποστηρίζουν πως ο αρχηγός σε στιγμές ευφορίας μοίρασε θέσεις
υποψηφίων περισσότερες από τις 378 θέσεις που προβλέπονται για τις θέσεις των
ψηφοδελτίων. Και τώρα είναι υποχρεωμένος να κάνει «περικοπές». Πράγμα που
δικαιολογεί τις πληροφορίες ότι βρίσκεται στη φάση του γράψε-σβήσε ή του
σβήσε-γράψε! Αλλά όσο καθυστερεί, τόσο πληθαίνουν τα προβλήματα. Και αυξάνουν
οι πονοκέφαλοι. Τι θα κάνει, ας πούμε, στην Αχαΐα με τους γόνους Ζαΐμη και
Μπεκίρη; Ή τι θα κάνει στη Σάμο με τον Καραμηνά και τον Στέφο; Και αυτές είναι
μόνο δύο περιπτώσεις. Γιατί υπάρχουν ένα σωρό άλλες. Βαριά η καλογερική,
πρόεδρε…

Πώς να αδυνατίσετε

Το ίδιο δύσκολη αποδεικνύεται και η προσπάθεια κάποιου που έχει αδυνατίσει, να
διατηρηθεί στο σωστό του βάρος. Όχι, δεν πρόκειται να δώσουμε οδηγίες ως προς
αυτό, άλλωστε αυτού του είδους οι συμβουλές ανήκουν στην γκάμα των γνώσεων του
Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Χριστόδουλου. Ο Αρχιεπίσκοπος, λοιπόν, συνέστησε, κατά
την τελευταία του επαφή με το χριστεπώνυμο πλήρωμα, αντί να τρέχει στα διάφορα
κέντρα για να αδυνατίσει και μάλιστα με αφμιβόλου ποιότητος αποτελέσματα, να
κάνει νηστεία! Πρόκειται, είπε, για μια σίγουρη μέθοδο, η οποία είναι και
απολύτως υγιεινή. Αντίρρηση καμία, αλλά ποιος πρέπει να δώσει πρώτος το
παράδειγμα Μακαριώτατε;

Ακόμη κόβουν πίτες…

Παράδειγμα προς αποφυγήν αποτελεί η περίτπωση των περισσοτέρων υποψηφίων, οι
οποίοι έχοντας το άγχος να κερδίσουν ψήφους, κάνουν ό,τι μπορούν αυτό τον
καιρό να βρίσκονται παντού. Κι όταν λέμε παντού, εννοούμε παντού. Από τη λαϊκή
πρωί πρωί έως την πρωινή εκπομπή αμέσως μετά και εν συνεχεία, επισκέψεις,
επαφές, γεύματα μέχρι το μεσημέρι. Μετά, από τις 5 και έπειτα, αρχίζει ένα
άλλο τρελό πρόγραμμα που περιλαμβάνει πίτες (ναι πίτες, Μάρτιο μήνα),
συνεστιάσεις, ομιλίες, επισκέψεις σε σπίτια. Κι εκεί κατά τις 2 το πρωί,
καταλήγουν οι άνθρωποι πτώμα στο σπίτι για ύπνο, προκειμένου να ξεκινήσουν
πάλι από το πρωί, το ίδιο πρόγραμμα. Πώς θα αντέξουν 40 ημέρες ακόμη;