ΡΙΠΕΣ Τα όρια

ΕΙΝΑΙ ασφαλώς θετικό πως με τις τελευταίες αποφάσεις της η Διακομματική
Επιτροπή…
ΘΕΤΕΙ ένα σοβαρό πλαίσιο «ισότητας των όπλων» για τους υποψήφιους
βουλευτές…
ΙΔΙΩΣ με την απαγόρευση της ανάρτησης πανό και της αφισοκόλλησης…
ΜΕ άλλα λόγια με τον δίχως εξαιρέσεις φραγμό που θέτει στην ακατάσχετη
αυτοπροβολή…
ΕΚΕΙΝΩΝ των υποψηφίων που είτε διαθέτουν οι ίδιοι περιουσία είτε
παραμονές εκλογών βρίσκουν τους κατάλληλους χρηματοδότες για τα τεράστια
ποσά που δαπανούν.
ΚΑΙ ασφαλώς έχει νόημα και η σύγκλιση κατ’ αρχήν τουλάχιστον των
κομμάτων στον καθορισμό από αυτά εκείνων των υποψηφίων που θα συμμετέχουν σε
ραδιοτηλεοπτικές συζητήσεις…
ΣΤΟΝ βαθμό που δεν θα κατατείνει γιατί το αντίθετο θα δημιουργούσε
άλλα προβλήματα στην ασφυκτική κηδεμόνευση των υποψηφίων από τους αρχηγούς
τους…
ΜΕ αναπόφευκτο επακόλουθο την αποστέρηση κάθε δυνατότητας επικοινωνίας
με το κοινό από εκείνους τους υποψηφίους που για τον έναν ή τον άλλο λόγο
δεν είναι αρεστοί ή επαρκώς υποτακτικοί στα άνωθεν κελεύσματα.
ΓΙΑΤΙ όσο και αν στα κόμματα αναγνωρίζεται η ευθύνη να καθορίζουν
αυτά τους όρους του παιχνιδιού…
ΚΑΙ εν προκειμένω «να φέρουν σε λογαριασμό» την τάση μονοπώλησης
της δημοσιότητας…
ΔΕΝ παύει να είναι πολύ ευαίσθητο το θέμα της υποκατάστασης των
δυνάμεων του χρήματος από τους κομματικούς μηχανισμούς.
ΚΑΙ κανείς δεν θα πει ότι η λεγόμενη «χρυσή τομή» είναι εύκολο
πράγμα…
ΙΣΧΥΕΙ, όμως, και στην υπόθεση της αναζήτησής της το γνωστό για κάθε
δύσκολη περίπτωση «όποιος έχει τα γένια, έχει και τα χτένια».













