Σημίτης – Ετζεβίτ είδαν θετικές εξελίξεις

ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ

Δύο μεγάλα αγκάθια, το Κοσσυφοπέδιο και το Μαυροβούνιο ­ όπως επισήμανε ο
Πρωθυπουργός στο Βουκουρέστι ­ έχει η Ελλάδα στη γειτονιά της, εκτός από την
τουρκική επεκτατική πολιτική και τις συνεχιζόμενες τουρκικές παραβιάσεις του
ελληνικού εναέριου χώρου. Το τελευταίο αυτό ζήτημα ­ των παραβιάσεων ­ έθεσε
με έμφαση, χωρίς όμως να λάβει ικανοποιητική απάντηση, ο κ. Γ. Παπανδρέου στον
Τούρκο ομόλογό του κ. Ι. Τζεμ.

Μάλιστα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επέμεινε να «παραπεμφθεί» το σοβαρό
αυτό πρόβλημα σε μία διμερή ελληνοτουρκική επιτροπή ­ θέση την οποία προβάλλει
η Άγκυρα τον τελευταίο καιρό ­ κάτι που δεν έκανε δεκτό ο Έλληνας υπουργός.

Βεβαίως, στις δηλώσεις τους, τόσον ο Τούρκος Πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ όσο
και ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, οι οποίοι συναντήθηκαν, έκαναν λόγο
για «θετικές εξελίξεις». Ο κ. Ετζεβίτ μίλησε για «ευτυχία που αισθανόμαστε για
τα μέχρι στιγμής επιτευχθέντα». Και ο κ. Σημίτης είπε ότι «πρέπει να
κοιτάξουμε ορισμένα άλλα κοινά προβλήματα».

Για τα δύο, πάντως, αγκάθια στην περιοχή μας, τη συνεχιζόμενη κρίση στο
Κοσσυφοπέδιο και την τάση απόσχισης από τη Γιουγκοσλαβία του Μαυροβουνίου, ο
Έλληνας Πρωθυπουργός ήταν κατηγορηματικός. «Η κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο
εγκυμονεί κινδύνους», είπε ο Πρωθυπουργός στη συνέντευξή του προς τους
δημοσιογράφους που τον συνόδευσαν στο Βουκουρέστι στην 3η ­ χωρίς τους
Γιουγκοσλάβους, οι οποίοι αποκλείστηκαν ­ συνάντηση αρχηγών κρατών και
κυβερνήσεων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Και πρόσθεσε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση: «Η εξ αποστάσεως θεώρηση των
πραγμάτων δεν ωφελεί. Όσον αφορά δε στο Μαυροβούνιο, θα πρέπει να υπάρξουν
παρεμβάσεις, ρυθμίσεις σε σχέση με το σύνολο της Γιουγκοσλαβίας για να μην
προκύψουν κι εκεί προβλήματα».

Κι ενώ τα αγκάθια αυτά όσο περνάει ο καιρός φουντώνουν, στη συνάντηση, στο
πνιγμένο από την ομίχλη Βουκουρέστι, των ηγετών της Ελλάδας, της Τουρκίας, της
Αλβανίας, της Βουλγαρίας, των Σκοπίων και της Ρουμανίας, καταγράφηκε άλλο ένα
σοβαρό ζήτημα.

Παρά την κοινή διακήρυξη και τη Χάρτα που υπέγραψαν οι Βαλκάνιοι ηγέτες, ο
αποκλεισμός του Βελιγραδίου έδειξε να οξύνει τα προβλήματα. Ήταν μάλιστα
χαρακτηριστική η κοινή συνέντευξη που έδωσαν το Σάββατο το απόγευμα. Ενώ ο
πρόεδρος της Ρουμανίας κ. Κονσταντινέσκου και ο Γερμανός συντονιστής του
Συμφώνου Σταθερότητας για τα Βαλκάνια κ. Χόμπαχ προσπάθησαν, όταν ρωτήθηκαν,
να κρατήσουν για το θέμα αυτό χαμηλούς τόνους, ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας κ.
Μέτα «εξερράγη»! Σε άσχετη ερώτηση ­ για το Κοσσυφοπέδιο ­ κι ενώ η σχετική
συζήτηση για το Βελιγράδι είχε κλείσει, καταφέρθηκε σε υψηλούς τόνους κατά του
Γιουγκοσλάβου ηγέτη Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. «Μα είναι δυνατόν να λένε μερικοί
ότι μπορούμε να υπογράψουμε τη Χάρτα της φιλίας των λαών μας μ’ αυτόν;»,
ακούσθηκε να λέει. Αργότερα το ερώτημα τέθηκε στην ενημέρωση του κ. Κ. Σημίτη
προς τους Έλληνες δημοσιογράφους. Ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι απαράβατος
όρος για να συμμετάσχει μία χώρα σ’ αυτή τη διαβαλκανική συνεργασία, η οποία
άρχισε να αποκτά και άτυπα όργανα, είναι «η συνεργασία με την Ε.Ε. και τις
ευρωατλαντικές δομές, δηλαδή το ΝΑΤΟ».

Κι όταν ρωτήθηκε ειδικότερα για τον Γιουγκοσλάβο ηγέτη, σημείωσε: «Ο
Μιλόσεβιτς δεν έδειξε ότι θέλει να συνεργασθεί γι’ αυτό. Γιατί θα πιστεύω εγώ;
Εγώ όμως πιστεύω ότι η Γιουγκοσλαβία έχει όλες τις προϋποθέσεις να ενταχθεί σ’
αυτή την προσπάθεια… Όσον αφορά εμάς, θέλουμε Βαλκάνια ειρήνης». Οι κ.κ.
Σημίτης και Παπανδρέου είχαν πει νωρίτερα ότι οι όποιες κυρώσεις και το
εμπάργκο δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να βλάπτουν τον γιουγκοσλαβικό λαό.
Ωστόσο, πρόσθεσαν στις ενημερώσεις που είχαν κάνει ότι «η Γιουγκοσλαβία θα
πρέπει να αναγνωρίσει ορισμένες αρχές συνεργασίας και δημοκρατικής διαμόρφωσης
του πολιτεύματός της».

Ακόμη, ο Έλληνας Πρωθυπουργός στη συνομιλία που είχε με τον Σκοπιανό
Πρωθυπουργό κ. Γκεοργκιέφσκι, αναφερόμενος στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων
τού είπε πως «το πρόβλημα αυτό πρέπει να κλείσει».

Τέλος, στο Βουκουρέστι, συμφωνήθηκε να υπάρχουν ετήσιες Διασκέψεις Κορυφής των
Βαλκάνιων πρωθυπουργών και υπουργών Εξωτερικών, αλλά και μία άτυπη τρόικα στην
οποία θα μετέχουν ο αρχηγός του κράτους που φιλοξενεί τη Διάσκεψη, ο αρχηγός
του κράτους που τη φιλοξένησε την προηγούμενη χρονιά και ο αρχηγός του κράτους
που θα τη φιλοξενήσει την επόμενη χρονιά.