Τα έχει μπερδέψει

Φανταστείτε ο προπονητής του Ολυμπιακού κ. Μπιγκόν να εργαζόταν ως… αναλυτής μετοχών σε χρηματιστηριακό γραφείο; Θα είχε χρεοκοπήσει όλη η πελατεία

Σκέπτεστε τον προπονητή του Ολυμπιακού κ. Μπιγκόν να εργαζόταν ως… αναλυτής
μετοχών σε χρηματιστηριακό γραφείο; Θα είχε χρεοκοπήσει όλη η πελατεία… Αλλά
η βιασύνη με την οποία εδώ και αρκετές μέρες αντιμετωπίζει ο κόουτς όλα τα
θέματα της ομάδας του δεν θέλει πολύ ­ αν συνεχιστεί ­ να τον καταστήσει
“γραφικό”. Προσέξτε ατάκες:

Την περασμένη Τρίτη, δηλαδή με το που εμφανίστηκε ο Πολωνός Μάρεκ Κοζμίνσκι
στην Αθήνα, για (σκληρές έτσι κι αλλιώς) διαπραγματεύσεις με τον Γιώργο
Λούβαρη, ο Ιταλός ήταν λαλίστατος ενώπιον των εκπροσώπων του Τύπου:

“Με αυτόν τον παίκτη θα δέσει η ομάδα για τα καλά” κ.λπ.

Κι όμως, ο Μπιγκόν εκείνη τη στιγμή δεν λειτουργούσε σαν “παπαγαλάκι”, διότι ο
Πολωνός πράγματι είναι καλός ποδοσφαιριστής ­ για να τον επιλέξει ο κόουτς…
Το πρόβλημα ήταν η έλλειψη συνεργασίας με τη διοίκηση της ΠΑΕ, ώστε να να βγει
προς τα έξω μία και μοναδική άποψη. Παράλληλα, όταν είχε ερωτηθεί “τι θα γίνει
με τον Τζιωρτζόπουλο αν αποκτηθεί ο Κοζμίνσκι”, ο Αλβέρτος είχε σκεφθεί τι θα
κάνει με τον νεαρό:

” Καλός παίκτης, ταλαντούχος, όμως έχει καιρό μπροστά του να δείξει…”.

Πράγματι, από την περασμένη Τρίτη συνέβησαν δύο πολύ σημαντικά γεγονότα, τα
οποία δικαιολογούν τον Μπιγκόν ως απόλυτο στις προβλέψεις του.

Ο μεν Κοζμίνσκι (ο οποίος φεύγοντας είχε δηλώσει “έρχομαι τη Δευτέρα να πιάσω
δουλειά στον Ολυμπιακό”) μένει οριστικά στην… Μπρέσια, ο δεν Τζιωρτζόπουλος
αγωνίστηκε ­ το Σάββατο ­ στην Πάτρα και ήταν αν όχι ο καλύτερος, εντούτοις
ένας από τους κορυφαίους του πρωτοπόρου και χειροκροτήθηκε.

Θέλετε άλλη “πρόβλεψη” του “Ναπολιτάνου”;

Η περίπτωση του Ζάχοβιτς. Για τον επιστρέψαντα Σλοβένο ο Ιταλός είχε
γνωματεύσει ­ χωρίς, μάλιστα, να έχει καταναλώσει ούτε γραμμάριο «Κιάντι» ­
ότι “θα χρειαστεί λίγο καιρό, προκειμένου να κριθεί έτοιμος να μπει στην
ομάδα, ώστε να είναι αυτός που γνωρίζουν οι υποστηρικτές”.

Πράγματι, πέραν του ημιώρου (και του γκολ) στον αγώνα με την Ξάνθη
(αντικαθιστώντας τον Λουτσιάνο), ο καταπληκτικός αριστεροπόδαρος μεσοκυνηγός
Ζλάτκο Ζάχοβιτς ξεκίνησε τον προχθεσινό αγώνα, ήταν άριστος, ήταν σκόρερ και
φρόντισε να εκθέσει τον προπονητή του…

Από μια άποψη απόλυτα κατανοητή, ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού δεν έπεσε σε
καμιά παγίδα, ούτε ατύχησε στις θεωρητικές τοποθετήσεις του. Έτσι έχει μάθει
να λειτουργεί, έτσι ενήργησε, χωρίς βέβαια να υποπτευθεί ούτε στιγμή ότι
μπορούν να τον “αδειάσουν”. Όμως, ξενίζει υπερβολικά αυτή η άνετη συμπεριφορά,
διότι έρχεται έπειτα από μακρά θητεία 38 μηνών άλλου προπονητή, ο οποίος, και
να είχε άποψη για ποδοσφαιριστή ή “σενάριο”, μόνιμα κρατούσε το στόμα του
κλειστό και ποτέ δεν του έπαιρνες λέξη την οποία δεν ήθελε να βγάλει από το
στόμα του. Με άλλα λόγια, οι φίλοι του Ολυμπιακού έχουν μπερδευτεί για τα καλά
τούτες τις μέρες. Από την “σφίγγα” Μπάγιεβιτς, στον “φανφαρόνο” Μπιγκόν. Δεν
είναι θέμα;

Το ότι μέχρι στιγμής δεν του έχει βγει τίποτα του Ιταλού, σημαίνει μάλλον
έλλειψη συνεννόησης με τα μεγαλοστελέχη του ποδοσφαιρικού τμήματος και δεν
εννοώ τον… Νινιάδη. Μπορεί να μην μεταφράζονται σωστά οι εκτιμήσεις του κ.
Πέτρου Κόκκαλη προς τον προπονητή, που λέει ο λόγος. Αλλά δεν χάλασε ο κόσμος.
Όλα σιγά σιγά θα μπουν σε έναν καλό δρόμο…

Ένα δεν θα μπορέσει να αντέξει το κοινό του Ολυμπιακού. Να διαπιστώσει ξαφνικά
ότι ο Αλμπέρτο Μπιγκόν, “γνώστης του σύγχρονου ποδοσφαίρου αλλά και της
ποδοσφαιρικής αγοράς”, απογοητεύτηκε και αποφάσισε να κλείσει ερμητικά το
στόμα του.

Τότε είναι που θα του γυρίσουν την πλάτη οι δημοσιογράφοι…

Βλέπετε, τους έχει “καλομάθει” λέγοντας πράματα που ενδεχομένως εκείνοι δεν θα
τολμούσαν να καταγράψουν…

Επί του… πιεστηρίου. Αργά χθες έγινε γνωστό από τον Κοζμίνσκι (σε δική μας
μετάφραση…) ότι “τον ήθελε πολύ ο κ. Μπιγκόν και τον ευχαριστεί θερμά για το
ενδιαφέρον του, όμως δεν τον γούσταραν μερικοί της διοίκησης”.

Συμπέρασμα: Ο Τζιωρτζόπουλος θα εξελιχθεί έτσι και του δοθούν τώρα
παρατεταμένες ευκαιρίες. Είναι ψηλός, ταχύς, με άριστο αριστερό, κυρίως έχει
φιλοδοξίες και ας μην έχει παίξει… στην Μπρέσια, αλλά στο “ταπεινό” (και
ηρωικό) Κερατσίνι.