[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Οι βλαβερές συνέπειες της εκλογολογίας είναι η διατριβή των κυβερνητικών
στελεχών που ψάχνονται να ανακαλύψουν πότε επιτέλους θα γίνουν αυτές οι
εκλογές. Τα σενάρια δεν είναι λίγα, είναι πολλά, πάρα πολλά, και έχουν τα υπέρ
και τα κατά τους!

Εκλογές τον Απρίλιο, ναι, αλλά υπάρχουν αυτά και εκείνα τα αρνητικά. Εκλογές
τον Ιούνιο; Ωσαύτως. Εκλογές το φθινόπωρο; Τα ίδια. Υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι
παράγοντες που δεν επιτρέπουν μια ασφαλή πρόβλεψη, ευθέως ανάλογοι σε αριθμό
και βαρύτητα με τους παράγοντες που δεν επιτρέπουν στον Πρωθυπουργό Κώστα
Σημίτη να πάρει τις οριστικές αποφάσεις του. Και μάλιστα σε ένα ζήτημα που
πλέον αρχίζει να δημιουργεί πολυποίκιλα προβλήματα στην κυβέρνηση. Διότι και ο
υπουργός, με ελάχιστες εξαιρέσεις, βουλευτής είναι κι αυτός. Κι αν έχει στο
μυαλό του το πώς θα επανεκλεγεί, πώς να αποδώσει στο πόστο του; Αρκετοί
βεβαίως δεν απέδιδαν και χωρίς να έχουν προ οφθαλμών το ενδεχόμενο πρόωρης
προσφυγής στις κάλπες, αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία…

Στη Νέα Δημοκρατία απασχολούνται επίσης με τα σενάρια για τις εκλογές. Μόνο
που εκείνοι, μια και δεν μπορούν πλέον να επηρεάσουν αποφασιστικά το χρόνο
διεξαγωγής τους, το έχουν ρίξει στην υψηλή φιλοσοφία. Ύστερα από εντατική
σκέψη ­ συμβαίνει και αυτό ενίοτε ­ έχουν αποκλείσει τις εκλογές τον Ιούνιο
και το φθινόπωρο, με το πολύ λογικό σκεπτικό ότι δεν τους… συμφέρουν! Πότε
τους συμφέρουν οι εκλογές; Τον Ιούνιο, αναφέρουν οι πληροφορίες, και η
προτίμηση έχει την εξηγησή της: Ο Σημίτης βάζει τη χώρα στην ΟΝΕ, άρα
εκπληρώνει τις δεσμεύσεις του, άρα… ο λαός αποφασίζει «εντάξει το ΠΑΣΟΚ, ας
δοκιμάσουμε τώρα και τους άλλους». Τετράγωνη σκέψη, χωρίς καμιά καμπύλη…

Αυτή η ένταξη στην ΟΝΕ τώρα δεν είναι και καμιά εύκολη υπόθεση, κι ας λένε
πολλοί. Τα καύσιμα πήραν πάλι την πάνω βόλτα και δεν φαίνεται φως από πουθενά,
ότι μπορεί δηλαδή να υπάρξει άμεση βελτίωση. Η ανοδική πορεία των καυσίμων,
όπως είναι φυσικό, έχει τις επιπτώσεις της στον πληθωρισμό ­ το τελευταίο
δηλαδή κριτήριο για την ένταξη στην ΟΝΕ, που δεν έχει πιάσει ακόμη η Ελλάδα.
Αν λοιπόν συνεχισθεί αυτή η τρελή πορεία των διεθνών τιμών του πετρελαίου,
«αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις»…

Τα τρένα στον Υπόγειο της Αθήνας, παρ’ ότι δεν σφυρίζουν, φεύγουν. Αυτό
συμβαίνει εδώ και μερικές εβδομάδες. Από σήμερα που θα επισκεφθεί τον Υπόγειο
ο Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης το πράγμα θα λάβει μια επισημότητα, και αύριο που θα
ξεναγηθεί εκεί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλος θα λάβει
περισσότερη. Οπότε μεθαύριο, που θα ανοίξει πλέον και επίσημα τις πύλες του
στο πλατύ κοινό, όλοι πια θα καταλάβουν γιατί ο Κ. Λαλιώτης έχει αυτή την
περίοδο ένα χαμόγελο που φτάνει ως τ’ αυτιά. Τόσα και τόσα άκουσε όλα αυτά τα
χρόνια, να μη (χαμο)γελάει τώρα που επιτέλους βλέπει τα τρένα να περνούν;