Η αυτοκριτική ενός μαθητή

Από τον μαθητή της Α’ Λυκείου Α. Γιόβα πήραμε την ακόλουθη επιστολή:

«Σας γράφω σχετικά με το άρθρο του σημερινού φύλλου της εφημερίδας σας γύρω
από το πώς περνά το 24ωρο μια μαθήτρια Λυκείου, δεδομένου ότι αποτελεί τυπική
περίπτωση.

Φυσικά, συμφωνώ πως αυτή η περιγραφή αντικατοπτρίζει τη γενική κατάσταση.
Όμως, απ’ αυτό κι από άλλα εκατοντάδες άρθρα δίνεται η εντύπωση πως η μόνη
αιτία για το πρόβλημα είναι το εκπαιδευτικό σύστημα και μόνο. Αλλά όχι, αυτή η
καταπίεση προέρχεται και από την ίδια την κοινωνία, την οικογένεια, τον ίδιο
μας τον εαυτό, που προσπαθεί να τα έχει όλα έτοιμα χωρίς κόπο. Γιατί αυτό
γίνεται όταν π.χ. αντί να μελετήσουμε προσεχτικά το κείμενο του σχολικού
βιβλίου, ώστε να το κατανοήσουμε, αυτόματα καταφεύγουμε στη “μασημένη τροφή”
του Σαββάλα, Πατάκη κ.ά. Η “ευημερούσα” κοινωνία μας μάς έχει κάνει (καλό ή
κακό) μαθημένους βουτυρομπεμπέδες όπου η κοινή λογική περιττεύει. Ο
“πολιτισμός” των φροντιστηρίων το μόνο που κατορθώνει είναι να παράγει
στρατιές ανεύθυνων πολιτών. Και λίγη αυτοκριτική δεν βλάπτει…

Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να σας ενημερώσω πως το δικό μου καθημερινό
πρόγραμμα, αν και κατά μεγάλο μέρος είναι όμοιο μ’ αυτό της μαθήτριας από το
Ρέθυμνο που δημοσιεύσατε, έχει αρκετές διαφορές: φροντιστήριο έχω καθημερινά
1-2 ώρες, ενώ για άλλες 1-2 έχω επιλέξει να αθλούμαι (κωπηλασία). Το διάβασμά
μου είναι αρκετό, αλλά (συνειδητά) όχι εξαντλητικό και περιορίζεται μέχρι τις
10 με 10.30 το βράδυ. Χωρίς τα παραπάνω να σημαίνουν πως εγώ ως μαθητής δεν
έχω στόχους. Τέλος μια παρατήρηση: Ακόμα και το ότι βρήκα χρόνο να διαβάσω “ΤΑ
ΝΕΑ” και να σας γράψω αυτό το γράμμα, δείχνει πως μπορεί κανείς (αν υπάρχει
μέτρο) να τα προλαβαίνει όλα».