Όχι πανικός με τη γρίπη

Οι ιώσεις μάς απειλούν, αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας

Ουδείς λόγος ανησυχίας υπάρχει από τις ιώσεις ­ ή ακόμη και από ενδεχόμενα
κρούσματα γρίπης ­ για τη χώρα μας, παρά τις χθεσινές πληροφορίες για
επιβεβαίωση από το Ινστιτούτο Παστέρ τριών κρουσμάτων γρίπης τύπου Α. Το
μεγαλύτερο μέρος όσων ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες έχει εμβολιαστεί, αλλά και
οι υπόλοιποι μπορούν να εμβολιαστούν ακόμη και τώρα ώστε να είναι
προστατευμένοι αν το πρόβλημα παραταθεί πάνω από ένα μήνα.

Καθησυχαστικοί για τη χώρα μας είναι τρεις διαπρεπείς καθηγητές ­ με
διαφορετικές ειδικότητες ­ τη γνώμη των οποίων ζήτησαν «ΤΑ ΝΕΑ». Ο καθηγητής
Επιδημιολογίας κ. Δημ. Τριχόπουλος, ο καθηγητής Παθολογίας κ. Σωτ. Ράπτης και
ο ομότιμος καθηγητής Μικροβιολογιας κ. Κων. Μοίρας είναι κατηγορηματικοί: δεν
χρειάζεται πανικός.

Δημήτρης Τριχόπουλος, καθηγητής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του
Χάρβαρντ

Κατά τη γνώμη μου έχουμε ήδη μια μικρή επιδημική έξαρση, που όμως δεν με
ανησυχεί. Έχουμε έναν πληθυσμό καλοφαγωμένο και καλοηλιασμένο. Η πληθυσμιακή
μας αντοχή είναι καλή.

Αυτή την περίοδο υπάρχουν, έτσι κι αλλιώς, ιώσεις και γίνεται κάποια
συγκέντρωση. Και δεν θεωρώ τυχαίο ότι την ίδια εποχή είχαμε και κρούσματα
μηνιγγίτιδας που, επίσης, μεταδίδεται αερογενώς. Υπάρχουν αντίστοιχες συνθήκες
για τη διασπορά των αερογενών ιών ­ το κρύο, οι συγκεντρώσεις ατόμων σε
κλειστούς χώρους κ.λπ. Η διασπορά τους εξαρτάται από διάφορες συνθήκες, αλλά
δεν μπορείς να πάρεις μέτρα πέρα από το να γίνει εμβολιασμός και να αποφεύγεις
την παραμονή σε πολυπληθείς κλειστούς χώρους.

Είναι, όμως, απαραίτητο να γίνει διαχωρισμός ανάμεσα στις επιδημίες αερογενούς
μετάδοσης (όπως η γρίπη) και τις υδατογενείς επιδημίες (όπως η χολέρα, ο
τυφοειδής πυρετός κ.λπ.) ή τις ζωονόσους. Οι δύο τελευταίες όταν συμβαίνουν
είναι ανησυχητικές, γιατί σημαίνει πως έχει σπάσει το φράγμα της άμυνας του
πληθυσμού, όχι όμως και όταν έχουμε μια αερογενή επιδημία.

Όσο για τους θανάτους, αυτοί σίγουρα συνδυάζονται με άλλα προβλήματα που
προϋπήρχαν και συμβαίνουν κάθε χρόνο χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Σωτήρης Ράπτης, καθηγητής Παθολογίας

Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για ιογενείς λοιμώξεις αυξημένες (αν θέλετε και
μια μικρή επιδημία) λόγω εποχής. Η γρίπη προκαλείται από τρεις συγκεκριμένους
ιούς που είναι πιο τοξικοί από άλλους και κάνει σοβαρές επιπλοκές. Μπορεί να
κάνει βρογχοπνευμονία, μυοκαρδίτιδα, πλευρίτιδα, αν και υπάρχουν ιώσεις που
έχουν επιπλοκές σοβαρότερες από τη γρίπη.

Ιδιαίτερα σοβαρές μπορεί να είναι οι συνέπειες σε άτομα που είναι πιο ευπαθή ­
όπως οι διαβητικοί με επιπλοκές, οι ασθενείς με χρόνια αναπνευστικά
προβλήματα, νεφρική ανεπάρκεια ή ανοσοκατασταλμένοι. Αυτά τα άτομα μπορεί να
κινδυνεύσουν ακόμη και με μια απλή ίωση. Το ίδιο μπορεί να συμβεί σε άτομα που
το ανοσολογικό τους σύστημα είναι πεσμένο για διαφόρους λόγους (υπερκόπωση,
πρόσφατη ασθένεια, στρες κ.λπ.).

Πάντως, για να πεθάνει κανείς πρέπει να συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες .Αυτό
που έχω να συστήσω αυτήν τη στιγμή είναι απλά πρακτικά μέτρα ­ ζέστη, πολλά
υγρά, καμιά βιταμίνη, ελαφρό φαγητό, αντιπυρετικό αν χρειαστεί, αλλά προς
Θεού, όχι αντιβίωση εκτός αν το συστήσει γιατρός.

Δεν υπάρχει ιδαίτερο πρόβλημα

Κωνσταντίνος Μοίρας, ομότιμος καθηγητής Μικροβιολογίας

Νομίζω ότι υπάρχει μια ευαισθητοποίηση για το θέμα της γρίπης μεγαλύτερη από
αυτό που δικαιολογούν τα δεδομένα ­ και αυτό δεν είναι μόνον ελληνικό
φαινόμενο. Κατά τη γνώμη μου, αυτό που κυριαρχεί στα κρούσματα που
εμφανίζονται είναι διάφοροι ιοί του αναπνευστικού συστήματος, κυρίως ο
αναπνευστικός συγκιτιακός, ο οποίος προσβάλλει περισσότερο τα παιδιά και έχει
­ όπως και μια σειρά άλλων ιών, άλλωστε ­ συμπτώματα παρόμοια με αυτά της
γρίπης.

Πάντως, θεωρώ ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα καθώς ένα μεγάλο μέρος του
πληθυσμού έχει εμβολιαστεί. Αυτοί που μπαίνουν στα νοσοκομεία είναι όσοι δεν
εμβολιάστηκαν και προσεβλήθησαν από γρίπη, ή όσοι έχουν προσβληθεί από ιώσεις
και έχουν μια επιβάρυνση στο αναπνευστικό από προηγούμενες νοσήσεις.
Υπολογίζουμε ότι έχουν εμβολιαστεί πάνω από 600.000 άτομα και όχι μόνο παιδιά
αλλά και ενήλικοι, κυρίως στις μεγάλες πόλεις.

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι όλη αυτή η ευαισθητοποίηση κινητοποίησε τον
κόσμο να είναι πιο προσεκτικός στην τήρηση κανόνων υγείας. Κάνει εμβόλιο,
τρώει πορτοκάλια, πλένει τα χέρια του, κάνει καλύτερη αντισηψία του στόματος,
αποφεύγει τα πολλά οινοπνευματώδη, αποφεύγει τα μέρη με πολύ κόσμο κ.λπ.

Όσο αφορά τη γρίπη, αυτή αντιμετωπίζεται σήμερα πολύ αποτελεσματικά. Υπάρχουν,
άλλωστε, ήδη νέα φάρμακα (σ.σ.: δεν κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά) που
εμποδίζουν την εξάπλωση του ιού στον οργανισμό. Αναφέρομαι σε δραστικές ουσίες
όπως η ζαναμιβίρ και η οσελταμιβίρ, οι οποίες είναι αναστολείς της
νευραμιδάσης. Στον οργανισμό υπάρχουν δύο αντιγόνα που σχετίζονται με την
ανάπτυξη του ιού της γρίπης: η αιμογλουταμίνη που διευκολύνει την είσοδο των
βιρίων της γρίπης μέσα στο κύτταρο του αναπνευστικού συστήματος και η
νευραμιδάση που διευκολύνει την απελευθέρωση των νεοπαραγομένων βιρίων από τα
κύτταρα που μολύνθηκαν ήδη.