Για τον Ν. Βέη

Δύο στιγμιότυπα από τη ζωή του Ν. Βέη, με αφορμή το σχετικό πορτρέτο του
καθηγητή, που δημοσιεύτηκε προ ολίγου καιρού στα «ΝΕΑ», αφηγείται ο δρ Βύρων
Σάμιος, από τη Νέα Σμύρνη:

«Σε όσα διάβασα στην εφημερίδα σας, της 8ης Δεκεμβρίου 1999, στο αφιέρωμα για
τον Ν. Βέη, επιτρέψτε μου να προσθέσω δύο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα, από την
ακαδημαϊκή του παρουσία, τα οποία αποδεικνύουν το ηθικό ανάστημα του
επιστήμονα και ανθρώπου Ν.Β.

Στο δύσκολο 1945 ο Ν.Β. διδάσκει στην αίθουσα της Φιλοσοφικής Σχολής, στο
ισόγειο του ιστορικού κτιρίου. Η αίθουσα γεμάτη φοιτητές και άλλων Σχολών,
ακόμα και θετικών, που τρέχαμε να απολαύσουμε τη γλαφυρή γλώσσα του και την
πρωτόγνωρη για την εποχή διδασκαλία-συζήτηση με τους φοιτητές του.

Κάποιος φοιτητής ζητά τον λόγο με την προσφώνηση “κύριε Καθηγητά”. Ο Καθηγητής
πλησιάζει τον φοιτητή και του λέει πατρικά: “Παιδί μου, άσε τους τίτλους και
λέγε με με τ’ όνομά μου. Αν είμαι υπερήφανος για κάτι δεν είναι για τους
τίτλους μου, αλλά για το ότι είμαι αγωνιστής της δημοκρατίας και της δημοτικής
μας γλώσσας”. Οι φοιτητές ξεσπούν σε χειροκροτήματα. Αν και συγκινημένος από
την εκδήλωση των φοιτητών, συνεχίζει το μάθημά του, το περιεχόμενο του οποίου,
όπως έλεγε, ήταν καρπός δικής του έρευνας, για τη Βυζαντινή και την Ελληνική
Γραμματεία των νεώτερων χρόνων.

Αυτό τον εξαίρετο Έλληνα αγωνιστή και επιστήμονα με διεθνή απήχηση, κάποιος
“κ. Καθηγητής”, όχι μόνον τον χαστούκισε μέσα στο Πανεπιστήμιο, εξυβρίζοντάς
τον, αλλά και το διηγιόταν στους φοιτητές με έπαρση για τον άθλο του. Αλήθεια,
ποιος θυμάται σήμερα τον Απόστολο Δασκαλάκη της Φιλοσοφικής των Αθηνών, που το
1945 χαστούκισε τον Ν.Β., γιατί ο Ν.Β. δήλωνε στους φοιτητές ότι είναι
δημοκράτης και δημοτικιστής;».