ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η υποδοχή

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Ι. Ηλιάκης, Μεσσηνίας 48, Γαλάτσι, γράφει:

«Όλα έτοιμα για την υποδοχή της νέας Αυτοκράτειρας. Η μεγαλοπρέπεια της
ελεεινότητας επιβάλλει να παρίστανται και οι άλλες δύο Αυτοκράτειρες: οι
προηγούμενες ­ και παρίστανται με την ακολουθία τους. Κρατούν τα σκήπτρα της
βίας, του τρόμου και του σκότους. Οι βρικόλακες των λαών και αυτοί στις θέσεις
τους. Οι καταστηματάρχες του πολέμου και αυτοί καμαρώνουν. Με το μπαρούτι και
το ατσάλι. Δεν λείπουν οι κυρίες των τιμών. Η πείνα, η φτώχεια, η αρρώστια, η
πανώλη, η μόλυνση, η αγραμματοσύνη ετοιμάζονται. Οι ιπποκόμοι και υπασπιστές,
οι παρατρεχάμενοι και αυτοί καμαρώνουν. Οι αυλοκόλακες, οι πολιτικοί με το
ψεύδος, οι ιερείς με τον θάνατο, οι στρατηγοί με τους πελέκεις, οι
συνδικαλιστές με τον ξεπεσμό και τα άβουλα σωματεία, οι υπουργοί με την άγνοια
και τη λίγδα, οι κοπρίτες των ανωνύμων και επωνύμων πολυεθνικών και
αντεθνικών. Κάθε είδους εργολάβοι κατεδαφίσεων και μεταφορών, καταστροφών,
χερσαίων και θαλασσίων και εναερίων, παρίστανται και καμαρώνουν. Ιδού και τα
δρεπανοφόρα, ερπυστριοφόρα, τα αεροπλανοφόρα, τα πυραυλοφόρα.

Ιδού οι σοφοί, οι προφήτες, οι αγύρτες, οι Μεσσίες, οι μεσίτες, οι μάγοι, οι
εξορκιστές, οι επενδυτές, οι σαλταδόροι, οι θεοί, οι δαίμονες, οι σύμβουλοι,
τυχοδιώκτες των αιώνων. Ιδού οι κοσμήτορες, οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι, οι
άρχοντες, ο πλανητάρχης, οι ευτελείς και πανόλβιοι, έχουν παραταχθεί. Ιδού οι
φαύλοι και ισχνοί, αναμένουν. Ήδη οι δύο Αυτοκράτειρες αναμένουν με τα
βαρύτιμα ενδύματα του ολέθρου. Φτύστε τες.

Μεγιστάνες της ερήμωσης των αιώνων. Παρίστανται. Αντιπρόσωποι των “Ες γην” και
της Ιεράς Εξετάσεως και της Ιεράς Συμμαχίας. Να ο Τσάρος, να ο Μέτερνιχ, να ο
Σκαλούμπακας, να ο Ντερτιλής, να οι ραβδούχοι και βασανιστές της κολάσεως των
Μακρονήσων της γης και των υπογείων φυλακών, των κρεματορίων του Νταχάου,
κραδαίνοντας τα όργανα των μαρτυρίων και της εκδίκησης. Οι καλλιεργητές και
μεγαλοκτηματίες των ανθέων της νάρκης παρίστανται. Ιδού ο Πάπας και ο παπάς
ευλογούν και αγιάζουν. Δοξολογούν και εύχονται μακαριότητα και ατέλευτη
ευτυχία, μακροημέρευση και συνέχεια των συμφορών. Φτύστε τους.

‘Ομως να! Ο ποιητής στο εκατόμπεδο αρνείται να παραστεί στην υποδοχή. Δεν
μπορεί να αφήσει στο σκότος τους πεινασμένους, τους ετοιμοθάνατους, τους
άστεγους, τους διψασμένους, τους αδικημένους, τους αξεσκόλιστους, τους
κολασμένους, τους βομβαρδισμένους, τους σακατεμένους, τους αρρώστους, τους
ανήμπορους, τους άθλιους. Ο ποιητής στο εκατόμπεδον προσμένει, προσκαλεί την
Αθηνά και τον Απόλλωνα να φωτίσουν το σκότος. Ο ποιητής αρνείται το ψεύτικο
πανηγύρι. Αρνείται να υποδεχτεί τη νέα Αυτοκράτειρα όταν οι κολασμένοι και οι
ρακένδυτοι αργοπεθαίνουν. Αρνούμαι κι εγώ την τελετή κι είμαι κοντά στον ποιητή».