Η Μηχανοτεχνία στη νέα χιλιετία

Σε απόψεις του κ. Θ. Τάσιου σχετικά με την Ιατρική Μηχανοτεχνία αναφέρονται
ο πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος για την Ανάπτυξη και του Οργανισμού
Υποστήριξης Προγραμμάτων Σπουδών Επιλογής του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Κ. Δούκας
και ο γραμματέας του κ. Ε. Χατζηδάκης:

«Υπάρχει σύγχρονος Μηχανικός – Φιλόσοφος αποδεκτός από το σύνολο των
συναδέλφων του και με εξαιρετική διεθνή αναγνώριση;

Ναι, υπάρχει ένας και το όνομα αυτού Θεοδόσιος Τάσιος.

Στο 13ο Συνέδριο Σκυροδέματος που έλαβε χώρα πριν από ενάμιση μήνα στο Ρέθυμνο
παρουσία 1.300 μηχανικών, ο Θ. Τάσιος στην εναρκτήρια συνεδρίαση προδιέγραψε
με βαθύτατα επιστημονικό τρόπο τις αδρές κατευθύνσεις προς τις οποίες θα
τείνει το “μηχανιλίκι”, η Μηχανοτεχνία, στη χιλιετία που ανατέλλει. Επιλέγουμε
τα πιο ουσιαστικά σημεία (βλ. Ενημερωτικό Δελτίο ΤΕΕ, αρ. 2076, σελ. 25-26):

… Αρχικά θα πρέπει να αναφέρουμε (στις καινοτομικές τάσεις) την άχαρτη
μελέτη. Εφαρμόζεται ήδη σε πολλούς κλάδους: ένας πλήρως λογισμιτοποιημένος
(δηλ. computerized) μορφολογικός και αναλυτικός σχεδιασμός, ο οποίος
αποτυπώνεται στη σκληρή μνήμη και εισάγεται άμεσα στη μηχανή παραγωγής ή στον
ρομποτικό εξοπλισμό…(1).

… Ο “σχεδιασμός εν εξελίξει” κατά τη διάρκεια της κατασκευής θα βασίζεται
από εδώ και στο εξής σε ένα συνεχές κύμα πληροφοριών, το οποίο θα προέρχεται
από αισθητήρες τοποθετημένους σε κρίσιμα σημεία του έργου…(2).

Παρ’ όλη την πρόοδο που πραγματοποιήθηκε στα προγράμματα διασφάλισης
ποιότητας, μας μένει πολύς δρόμος μέχρι να κερδίσουμε τον πόλεμο. Μία από τις
σπουδαιότερες λύσεις αποτελεί η ολιστική προσέγγιση παραγωγής/συντήρησης: τα
προϊόντα δεν πωλούνται, απλώς ενοικιάζονται, μαζί με κάλυψη συντήρησης και
επισκευής… (3).

… Αυτή τη στιγμή στρεφόμαστε προς πολλαπλά καινούργια πεδία δράσεως…
Ευφυείς Συσκευές καταγραφήσεως για την εξοικονόμηση ενέργειας (4).

Η Ιατρική Μηχανοτεχνία φαίνεται να είναι ο πιο ελπιδοφόρος τομέας για
επαναστατικές εφαρμογές. Οι πρόοδοι της νευροφυσιολογίας μπορεί τώρα να
ανοίξουν το παράθυρο για μια εντυπωσιακή ρύθμιση του ανθρώπινου σώματος, χωρίς
την παρέμβαση του νυστεριού (5).

Η τέχνη στηριζότανε πάντοτε σε μια απλή τεχνολογία. Στα ελληνικά
χρησιμοποιούμε άλλωστε μια μοναδική λέξη: “Τέχνη” ως “Art”, “Τέχνη” και ως
“Technique”. Με την πληροφορική επανάσταση, περιμένουμε τώρα να γίνουν
απίθανες καλλιτεχνικές εξελίξεις: α) Τρισδιάστατη ολογραφία, δηλαδή άυλη
γλυπτική, β) Η ζωγραφική μέσω υπολογιστή (ιδίως αφηρημένη) επωφελείται από
πάμπολλες ηλεκτρονικές προτάσεις. Εδώ η παραδοσιακή προσέγγιση “δοκιμάζω και
διορθώνω” στην Τέχνη αποθεώνεται…(6).

­ Να επιβάλουμε ως θεσμό τον ρόλο της Συνεχούς Εκπαίδευσης με διαρκώς
διαθέσιμα προγράμματα μαθημάτων. Μπορούμε έτσι να “ράψουμε” στα μέτρα μας
προπτυχιακά προγράμματα που θα λαμβάνουν υπόψη τα μελλοντικά μαθήματα που θα
προτείνει η Σ.Ε. (7).

­ Τους καλούς επιστήμονες και τους μηχανικούς που δεν αγαπούν το δασκαλίκι θα
πρέπει να τους αποθαρρύνουμε να σταδιοδρομούν στα πανεπιστήμια. Θα πρέπει
αντιθέτως να στραφούν προς διακεκριμένα ιδρύματα ερευνών… (8).

Οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στους “παραδοσιακούς” επιστημονικούς κλάδους
τείνουν να γίνουν πιο φλου. Οι πολιτικοί μηχανικοί άνευ της χημικής
μηχανοτεχνίας θα ήταν ανίκανοι να αναλάβουν περιβαλλοντικά έργα, οι χημικοί –
μηχανικοί δεν μπορούν αν δουλέψουν ανεξαρτήτως της μηχανολογίας, η ίδια η
μηχανολογία μεταμορφώνεται σε στείρο πεδίο χωρίς την ηλεκτρονική (δηλ.
Mechatronics) κ.λπ. (9).

Προσφάτως μια πρόσθετη αποστολή των επαγγελματικών σωματείων βγήκε στην
επιφάνεια: μετά τη σταδιακή εξασθένιση της δύναμης του κράτους λόγω
παγκοσμιοποιήσεως, οι κοινωνίες λόγω των πιέσεων της αγοράς μπορεί να βρεθούν
ακυβέρνητες. Ένας από τους πιθανούς νέους ρυθμιστικούς παράγοντες που θα
καλύψουν το κενό και θα αποκαταστήσουν μια κοινωνική συνοχή είναι οι διάφορες
μη-κερδοσκοπικές οργανώσεις. Η εκπαιδευτική, η πολιτική και η ηθική τους
συμπαράσταση προς τα μέλη και τις οικογένειες μπορεί να διευρυνθεί αποδοτικά
πέρα από τον αυστηρά επαγγελματικό σκοπό των Σωματείων αυτών. Γνωρίζουμε ένα
επιτυχές ιστορικό προηγούμενο: τα ελληνο-ρωμαϊκά κολέγια… (10).

Σας θυμίζουν τίποτε τα παραπάνω;

Όλα σχεδόν όσα οραματίζεται ο ολοκληρωμένος Σοφός έγινε προσπάθεια, με τις
όποιες ατέλειες του πρωτολείου, να εφαρμοσθούν στην πράξη, όχι μετά δεκάδες ή
εκατοντάδες χρόνια, αλλά τώρα! Πώς; Με τα τρία Προγράμματα Σπουδών Επιλογής
του Πολυτεχνείου Κρήτης:

Τα 1, 2, 4, 5 αποτελούν αντικείμενα του Προγράμματος “Μηχανικών Μηχατρονικής
και Ιατρικής Τεχνολογίας”.

Το 3 περιλαμβάνεται, μαζί με πολλά άλλα εξίσου ενδιαφέροντα, στο αντικείμενο
του Προγράμματος “Μηχανικών Τεχνολογιών Υλικών και Κατασκευών”.

Το 6 είναι μέρος του Προγράμματος “Καλών Τεχνών κα Σύγχρονης Τεχνολογίας”.

Τα 7 και 9 αποτελούν στόχους του Νόμου 2752/17-11-99 περί Προγραμμάτων Σπουδών
Επιλογής του καινοτόμου υπουργού Αρσένη.

Τέλος τα 8 και 10 ανάγονται σε μερικούς από τους στόχους του φορέα της
κεφαλίδας που ίδρυσε η ταπεινότητά μας και αμέσως αγκάλιασαν με ενθουσιασμό οι
οικογένειες των φοιτητών των ΠΣΕ του ΠΚ»