[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Στον απόηχο των (θετικών για το ΠΑΣΟΚ και αρνητικών για τη Ν.Δ.) εντυπώσεων
που προκάλεσε η δημοσκόπηση της MRB κινούνται κυβέρνηση και αξιωματική
αντιπολίτευση, επιχειρώντας είτε να αξιοποιήσουν το κλίμα είτε να διασκεδάσουν
τις (δυσμενείς) εντυπώσεις.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να κρατήσει χαμηλούς τόνους από τη διαπίστωση ότι
προηγείται κατά μία μονάδα της Ν.Δ. και στο πνεύμα αυτό αποφεύγει τη
θριαμβολογία, εκτιμώντας ότι διατηρεί μεν την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά ο
δρόμος μέχρι την κάλπη είναι μακρύς, έστω και αν οι εκλογές γίνουν πράγματι
τον Μάρτιο λόγω Προεδρικού.

Από την άλλη πλευρά η δυσμενής προοπτική που διαφαίνεται από τη δημοσκόπηση
για τη Ν.Δ. έχει προκαλέσει ενόχληση και εύλογο εκνευρισμό στη Ρηγίλλης, η
οποία αναζητεί τώρα διεξόδους και τρόπους αναστροφής του κλίματος. Ιδιαίτερα
μετά τη διαπίστωση ότι οι «άσοι», που υποτίθεται ότι έκρυβε η Ν.Δ. για να
αντιπαρατεθεί επιτυχώς με την κυβέρνηση (διαφάνεια, εξωτερική πολιτική,
Προεδρικό κ.λπ.), δεν αρκούν και έχουν χάσει πλέον τη δυναμική τους.

Έτσι, τώρα ο κ. Καραμανλής αναζητεί νέο «χαρτί», ενώ πιέζεται και για το θέμα
της προεδρικής εκλογής τόσο γιατί (από τη δημοσκόπηση) διαπιστώνεται ευρύτατη
αποδοχή του κ. Στεφανόπουλου όσο και γιατί η εκδοχή των πρόωρων εκλογών λόγω
της εκλογής του Προέδρου προκύπτει (πάλι από τη δημοσκόπηση) ότι δεν είναι
ευνοϊκή για τη Ν.Δ. Μάλιστα στη Ρηγίλλης άρχισε να γίνεται και ζύμωση μήπως θα
ήταν χρήσιμος κάποιος αναπροσανατολισμός των θέσεων της Ν.Δ.

Τα προβλήματα για τον κ. Καραμανλή επιτείνονται και από το γεγονός ότι το
Ελσίνκι επαναβεβαίωσε και τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις του κόμματος, με
αφορμή τις θέσεις του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος αντιμετωπίζεται πάλι περίπου ως
«ξένο σώμα» που δημιουργεί ρήγματα στη συνοχή του κόμματος με τις θέσεις του
περί κυβερνητικής επιτυχίας στο Ελσίνκι, όταν το κόμμα έχει ως επίσημη θέση το
ακριβώς αντίθετο.

Η αδυναμία πειστικής αντιπαράθεσης για τα εξωτερικά θέματα φάνηκε και στη
χθεσινή συζήτηση στη Βουλή, ύστερα από σχετικό αίτημα του ΔΗΚΚΙ. Ο κ. Σημίτης
υπεραμύνθηκε των χειρισμών του στη Σύνοδο Κορυφής και των αποτελεσμάτων της,
αν και δέχθηκε πυρά από την αντιπολίτευση, η οποία διατύπωσε αντιρρήσεις και
ενστάσεις.

Οι τόνοι, σε αρκετές περιπτώσεις, ήταν ιδιαίτερα ανεβασμένοι, αλλά τελικά η
σύζητηση δεν προσκόμισε νεώτερα στοιχεία που να ανατρέπουν το κλίμα που είχε
διαμορφωθεί αμέσως μετά το Ελσίνκι.

Την ίδια στιγμή η Άγκυρα, σε συνεργασία με τον «Αττίλα» στην Κύπρο, τεντώνει
διαπραγματευτικά το σχοινί σχετικά με την πορεία και το πλαίσιο επίλυσης του
Κυπριακού, θέτοντας ως όρο για την πρόοδο την αναγνώριση δύο κρατικών
οντοτήτων. Μάλιστα, η τουρκική πλευρά ερμηνεύει κατά το δοκούν την απόφαση της
Συνόδου Κορυφής του Ελσίνκι, που ομιλεί για συνεκτίμηση όλων των παραγόντων
στην Κύπρο, προκειμένου να βρεθεί λύση. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή, ως
παράγοντες πρέπει να λογίζονται η (νόμιμη) κυβέρνηση της Λευκωσίας και το
κατοχικό ψευδοκράτος του Ρ. Ντενκτάς.