ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ «Παράδεισος»

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Π. Καραβασίλης, Σολωμονίδου 22-24, Καισαριανή,
γράφει: «Λόγος γίνεται για την ΟΝΕ και τον ευρωπαϊκό “παράδεισο”. Κοιτάχτε,
όμως, τι συμβαίνει στις εργασιακές σχέσεις: Εισήλθαμε εις χρόνους
χρηματιστηριακών ιπποδρομιών.

Ένας κόσμος που πουλάει κάτι που δεν είναι δικό του. Δεν έχει παραχθεί. Αλλά η
χρηματιστηριακή κρίση έχει παρονομαστή.

Τα διαθέσιμα εργαλειακά συστήματα και οι πολιτικές του συστήματος δεν επαρκούν
για την αντιμετώπιση της κρίσης που υποβόσκει.

Ο βαθμός ενεργοποίησης των καπιταλιστών ­ των αντιθέσεων ­ λιγότερο έχει σχέση
με το ασύδοτο και περισσότερο με το πόσο τα πραγματικά μεγέθη και οι δομικές
αναντιστοιχίες έχουν οδηγηθεί σε πεδία, από τα οποία δεν σώζεται με τίποτε ο
καπιταλισμός.

Η κρίση αργά ή γρήγορα θα μεταδοθεί στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας.

Και μέσα σ’ όλα αυτά, οι εργασιακές σχέσεις στο limit-up της αμφισβήτησης.

Η τάση για διαγραφή 113 χρόνων, αγώνα για σταθερή απασχόληση.

Η ευρωπαϊκή πρακτική της ΟΝΕ, της ελαστικοποίησης της εργασίας είναι δεδομένη,
με θεωρητικά και πρακτικά μέσα.

Ο Ευρωπαίος θεωρητικός της ελαστικοποίησης της εργασίας Danielle Kaisergruber
μεταξύ των άλλων στο βιβλίο “Ευαγγέλιο”, η ελαστικοποίηση της εργασίας, ρίχνει
“ιδέες” για την Ευρώπη! “Στο βαθμό που οι κοινωνικοί εταίροι συμφωνήσουν στη
διασφάλιση της εργασίας με την ταυτόχρονη μείωση του εργάσιμου χρόνου και την
ελαστικοποίηση της εργασίας, αυτή η διασφάλιση δεν μπορεί να γίνει παρά στο
επίπεδο της επιχείρησης και όχι με συμφωνία στο επίπεδο του κλάδου”.

Στο ίδιο μήκος κύματος η εταιρεία Α.G. Metal στη Γερμανία, δέχτηκε 30 ώρες
εργασίας την εβδομάδα, με δραστική μείωση των μισθών, επιδομάτων – ημερών
ασθενείας κοκ.

Η Μερτσέντες συμφώνησε προσφάτως να “διατηρήσει” τους 140.000 εργαζόμενους έως
το 2001, με αντάλλαγμα την περικοπή των μισθών κατά 12% και την αφαίρεση μιας
σειράς παροχών.

Και στη Γαλλία, το 35ωρο που ισχύει με νόμο, το πράγμα πάει απ’ το κακό στο
χειρότερο με την ανεργία που φουντώνει τρομακτικά».