ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Σκουπίδια

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Κουβάτσος, Αχαρνών 273, Αθήνα, γράφει:

«Η Αθήνα, αρχαιοτάτη πόλη με ένδοξη ιστορία, πολιτικό, οικονομικό και
πολιτιστικό κέντρο της χώρας, με την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, που
επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες ξένοι, κάθε χρόνο, γιορτάζει, τέτοιες
μέρες. Ο δήμαρχός της, που τον ετίμησε για δεύτερη τετραετία ο λαός, με το
εκπληκτικό 52%, “στολίζει” για τις γιορτές το μεγαλύτερο δέντρο του κόσμου.

Η λάμψη αυτή, όμως, κ. Αβραμόπουλε, αμαυρώνεται από θλιβερές εικόνες, που
καθημερινώς αντικρύζουν, όσοι ζουν και κινούνται στην πόλη. Αυτές είναι: 1. Το
πλήθος των επαιτών (σε λεωφορεία, εκκλησίες, νεκροταφεία). 2. Τα σκουπίδια και
οι ακαθαρσίες: βρώμικοι κάδοι, που ποτέ δεν πλένονται, κατακλύζουν τους
δρόμους και τους κοινόχρηστους χώρους.

Κύριε δήμαρχε, η πρόθεσή σας να αυξήσετε τα τέλη καθαριότητας και φωτισμού
κατά 9%, όπως γράφει ο Τύπος, προκαλεί δικαιολογημένες αντιδράσεις των δημοτών
σας, αφού οι παρεχόμενες ανταποδοτικές υπηρεσίες είναι ανεπαρκείς έως
ανύπαρκτες. Με παρρησία σάς αναφέρω, κύριε Αβραμόπουλε, μερικά απ’ αυτά που
λέγονται για σας, από Αθηναίους: α) ασχολείται περισσότερο του δέοντος με την
προσωπική του προβολή και λιγότερο με τα κύρια καθήκοντά του, β) χρησιμοποιεί
τον δήμο ως εφαλτήριο για ευρύτερες πολιτικές φιλοδοξίες του. Θα ήμουν
ευτυχής, κ. δήμαρχε, αν μου απαντήσετε και με πείσετε με στοιχεία, ότι είμαι
άδικος ή έστω υπερβολικός».

Ο Κ. Παπανδρέου, Φαρές Πατρών, γράφει:

«Η ένταξη της Ασιατικής Τουρκίας στην Ευρώπη, σημαίνει ότι σε μας τους Έλληνες
δεν επιτρέπεται να αναφερόμεθα πλέον προφορικώς και γραπτώς στο όνομα
Κωνσταντινούπολη, αλλά Ισταμπούλ. Συνεπώς, ο κ. Σημίτης υποχρεούται εκ των
πραγμάτων να θεσπίσει με νόμο τη στέρηση αυτού του δικαιώματος προς αποφυγήν
διπλωματικού επεισοδίου με την Τουρκία.

Αν για μας τους Έλληνες το “σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις…”
ήταν δάκρυα λύπης, τώρα στον κ. Σημίτη θα φαίνονται δάκρυα χαράς, όπως κι αυτά
του μαρτυρικού Οτζαλάν. Άραγε, για απώλεια ιστορικής μνήμης πρόκειται ή για
έλλειψη πατριωτισμού και αισθήματος πολιτικής ευθύνης;

Ίσως εύλογα αναρωτηθεί κανείς: Καλά, και ο αρχηγός της αξιωματικής
αντιπολίτευσης, γιατί δεν παίρνει θέση σ’ αυτό, παρά σιωπά; Απάντηση: πώς να
πάρει αφού ξέρει ότι για να γίνει κανείς πρωθυπουργός στην Ελλάδα πρέπει να
έχει για τούτο το οκέι από τον αμερικανικό παράγοντα;».