Σάλο προκάλεσε η πρόταση Κοτσώνη για χορήγηση ναρκωτικών

Επέκταση των «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων αλλά, βαθμιαία, και των
προγραμμάτων υποκατάστασης και θεσμοθέτηση προγραμμάτων πρόληψης ήταν το
τρίπτυχο της πολιτικής για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών στη
χώρα μας, που ανακοίνωσε χθες στη Βουλή ο Πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης,
απαντώντας σε ερώτηση της βουλευτού του Συνασπισμού κ. Μ. Δαμανάκη.

Την ίδια στιγμή σάλος έχει προκληθεί από δηλώσεις του υφυπουργού Πρόνοιας Θ.
Κοτσώνη σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα ότι θα έπρεπε να χορηγείται ηρωίνη, μέσα στα
κρατικά νοσοκομεία, στους τοξικομανείς που δεν είναι σε θέση να δώσουν μάχη
για το πρόβλημά τους, χωρίς, όπως τόνισε, να προτείνει την «ελεύθερη διανομή ναρκωτικών».

Η δήλωση αυτή του κ. Κοτσώνη, ο οποίος είπε ότι πρόκειται για προσωπικές του
απόψεις που βασίζονται σε σχετικό πείραμα της Ελβετίας, τις οποίες, όμως, έχει
διατυπώσει «σε ελεύθερη συζήτηση» με τον Πρωθυπουργό και πιστεύει ότι θα
έπρεπε να μπουν προς συζήτηση στην κοινωνία της χώρας μας, προκάλεσε μία
θύελλα αντιδράσεων. Οι αντιδράσεις για τον ανορθόδοξο τρόπο διατύπωσης των
απόψεων από έναν εκπρόσωπο της κυβέρνησης αρμόδιο για την επίσημη πολιτική σ΄
αυτό τον τομέα, αλλά και για την ουσία των απόψεων, προέρχονται κυρίως από
τους εκπροσώπους των επίσημων φορέων αντιμετώπισης του θέματος στη χώρα μας,
εκπροσώπους κομμάτων, αλλά και από το επίσημο όργανο των νοσοκομειακών
γιατρών, την ΕΙΝΑΠ.

Στην ανακοίνωσή της η διοίκηση της ΕΙΝΑΠ εκφράζει την αντίθεσή της στις
απόψεις του υπουργού οι οποίες «μετατρέπουν τους γιατρούς σε όργανα συντήρησης
της εξάρτησης ως τρόπου ζωής, στερημένης από νόημα, καταδικασμένης στην
εξαθλίωση, τις αρρώστιες, τον θάνατο».

Εντονότατη ήταν και η αντίδραση της ευρωβουλευτού της Ν. Δημοκρατίας και πρώην
εθνικής συντονίστριας για τα ναρκωτικά στη χώρα μας κ. Μαριέττας Γιαννάκου, η
οποία κατήγγειλε, από τις Βρυξέλλες όπου βρίσκεται, ότι δηλώσεις σαν κι αυτή
δυναμιτίζουν όλες τις προσπάθειες που γίνονται για την αντιμετώπιση των
ναρκωτικών και θέτουν θέμα δεοντολογίας καθώς γίνονται από τον αρμόδιο
υπουργό, ενώ έχει κληθεί για να συνεδριάσει η τριμελής επιτροπή για να
αποφασίσει το θέμα επέκτασης των προγραμμάτων μεθαδόνης. «Σε ένα τόσο
σημαντικό θέμα δεν επιτρέπεται να γίνονται μονοσήμαντες δηλώσεις, ούτε να
παρασύρονται ορισμένοι και να χρησιμοποιούν τα ναρκωτικά για δικούς τους λόγους».

Προχειρότητα

«Κανένα τέτοιο θέμα, ούτε ως προβληματισμός, δεν έχει φτάσει στα επίσημα
όργανα αντιμετώπισης των ναρκωτικών» δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής ΚΕΘΕΑ κ.
Χαρ. Πουλόπουλος. «Κάποιες εξαγγελίες γίνονται με προχειρότητα, χωρίς να έχει
προηγηθεί μελέτη και διερεύνηση του θέματος από οποιαδήποτε επιστημονική
ομάδα. Έτσι, αντί να γίνει ένας προσεκτικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση
του προβλήματος της τοξικοεξάρτησης με την υποστήριξή των υπαρχόντων
θεραπευτικών προγραμμάτων αλλά και την οργάνωση νέων που θα καλύπτουν
διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και διαφορετικές ομάδες πληθυσμού και
μεγαλύτερο αριθμό εξαρτημένων, γίνεται μια εξαγγελία – πυροτέχνημα, η οποία
όχι μόνο δεν θα βοηθήσει τους χρήστες να κινητοποιηθούν για θεραπεία ή να
μειώσουν τη χρήση, αλλά θα διαιωνίσει την κατάσταση της εξάρτησής τους. Είναι
αναγκαίο να αναπτυχθούν προγράμματα που θα έχουν σαν στόχο την εργασιακή και
την κοινωνική ένταξη των εξαρτημένων στην κοινωνία και όχι την περιθωριοποίησή
τους μέσα από ένα μοντέλο φαρμακοκινητικής καταστολής».

Εξίσου έντονη ήταν και η αντίδραση της υπεύθυνης του προγράμματος απεξάρτησης
18 Άνω, ψυχιάτρου κ. Κατ. Μάτσα: «Η τοξικομανία δεν είναι μία νόσος του
εγκεφάλου και μάλιστα ανίατη. Είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που αντανακλά την
κοινωνική, πρώτα απ’ όλα, κρίση, όπως αυτή αποτυπώνεται στο ευαίσθητο και
ελλειμματικό ψυχολογικό υπόστρωμα αυτού του ατόμου. Δεν μπορεί, λοιπόν, μια
κοινωνική παθολογία να ανάγεται σε ατομική παθολογία. Η εξάρτηση από ουσίες,
νόμιμες η παράνομες, είναι συνυφασμένη με την εξαθλίωση». Όσον αφορά την ουσία
της πρότασης, η κ. Μάτσα επισημαίνει μερικά σημεία:

* Είναι μια τυραννική ανάγκη αυτή που ωθεί τον τοξικοεξαρτημένο στην αναζήτηση
της ουσίας, γι’ αυτό και δεν θα περιοριστεί στη νόμιμη δόση αλλά θα τη
συμπληρώσει με την παράνομη.

* Το πείραμα της Ελβετίας δεν μπορεί να το επικαλεστεί κανείς ως απόδειξη
αποτελεσματικότητας, γιατί είναι ελάχιστος ο χρόνος εφαρμογής του και δεν έχει
αξιολογηθεί ακόμη επιστημονικά.

* Πώς μπορεί κανείς να μιλάει για «τοξικομανία σε τελικό στάδιο»; Βάσει ποιου
κριτηρίου; Της ηλικίας, ας πούμε, ή του χρόνου χρήσης της ουσίας;

Η ελπίδα

«Η εμπειρία μας», λέει η κ. Μάτσα, «έχει δείξει ότι ο τοξικομανής μπορεί να
γίνει καλά ακόμη και ύστερα από πολλά χρόνια στη χρήση, ακόμη κι αν είναι
μεγάλης ηλικίας. Κανείς και ακόμη περισσότερο τα δημόσια πρόσωπα δεν μπορούν
να στερήσουν από αυτούς τους ανθρώπους την ελπίδα ότι μπορούν να γίνουν καλά.
Αυτές οι απόψεις που εντάσσονται σε μία πολιτική συντήρησης της εξάρτησης δεν
αποκαλύπτουν τίποτε άλλο παρά την εκσυγχρονιστική βαρβαρότητα πίσω από τη
μάσκα του ριζοσπαστισμού και της προόδου».

ΚΚΕ και ΣΥΝ

Ανακοινώσεις εξέδωσαν χθες για το θέμα και δύο κόμματα: το ΚΚΕ, που
καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι εμμέσως επιχειρεί τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών
με την επιχειρούμενη επέκταση των προγραμμάτων υποκατάστασης, και ο
Συνασπισμός, ζητώντας τολμηρή στροφή στην ασκούμενη, στο θέμα των ναρκωτικών,
πολιτική με ουσιαστικά προγράμματα πρόληψης, μεταρρύθμιση του νομοθετικού
πλαισίου με διαχωρισμό των ουσιών και αποποινικοποίηση της χρήσης και μια
σειρά άλλων μέτρων.