[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Όλα τα είχε ο «διάλογος» περί διαφθοράς την περασμένη Τετάρτη στη Βουλή, εκτός
από συνταρακτικές αποκαλύψεις. Κάτι νεφελώδεις αναφορές, κάτι βαρύγδουπες
δηλώσεις του είδους «εγώ θα επιμείνω στη διαφάνεια», πολλά υπονοούμενα, λίγα
ονόματα, αλλά «ψαχνό» καθόλου. Ίσως γιατί τα καλύτερα τα κρατούν για τις
εκλογές. Που να τες, εκεί στη γωνία είναι, και ο αέρας έφερε ήδη την οσμή
τους. Για την απουσία αποκαλύψεων φταίνε βεβαίως και οι πολιτικοί αρχηγοί. Και
ειδικά των δυο μεγαλύτερων κομμάτων που είχαν δημιουργήσει προσδοκίες στο
ακροατήριο, ότι αυτή η συνεδρίαση θα ήταν συγκλονιστική αλλά η πραγματικότητα
ήταν απογοητευτική. Και παρά τις ενέσεις ηθικού του περίγυρου, που φροντίζει
σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις να υποστηρίζει ότι ο δικός μας «νίκησε»,
«κατίσχυσε», «έσκισε» και άλλα παρόμοια, η σκληρή αλήθεια είναι ότι η συζήτηση
και αυτή τη φορά ήταν μία από τα ίδια. Άντε με το καλό, στην επόμενη τώρα, 21
Δεκεμβρίου, πρώτα ο Θεός…

«Κάτι» δεν υπολόγισαν…

Ο προϋπολογισμός τώρα, είχε υπολογίσει εδώ και μερικούς μήνες η κυβέρνηση, ότι
θα ήταν ένας υγιεινός περίπατος. Από τον Σεπτέμβριο, με το που επιστρέψαμε από
τις θερινές διακοπές, μας είχαν προετοιμάσει ότι τα έσοδα του κράτους πήγαν
πολύ καλά, ώστε η κυβέρνηση μπορεί πλέον να κάνει παροχές. Και έλεγαν τότε,
ότι ο τελευταίος προϋπολογισμός του αιώνα, που θα μας βάλει στην ΟΝΕ, δεν θα
είναι προϋπολογισμός αλλά ο ασπρομάλλης γέροντας με την κόκκινη φορεσιά και
τους ταράνδους να σέρνουν το έλκηθρό του ­ Άγιος Βασίλης μέσα στον Σεπτέμβριο.
Και μετά ήρθαν οι σεισμοί, οι λιμοί και οι καταποντισμοί μαζεμένοι. Με
τελευταίο αλλά όχι έσχατο, την εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου. Που έχει
πάρει τον ανήφορο και δεν λέει να κατέβει. Και που απειλεί να τινάξει στον
αέρα τον πληθωρισμό και κάθε υπολογισμό που έχει κάνει η κυβέρνηση. Αν η
κυβέρνηση ήταν εταιρεία και της προέκυπταν όλα αυτά, σίγουρα ο ιδιοκτήτης θα
είχε δαγκώσει στον λαιμό τον διευθυντή οικονομικού που δεν έλαβε τα μέτρα του.
Αλλά πρόκειται για κυβέρνηση και μας έχουν τελειώσει και οι ανασχηματισμοί…

Δεν το δίνουν το «ναι»

Σκανδαλολογία, προϋπολογισμός, πετρέλαιο απασχολούν την κυβέρνηση αλλά δεν
κάνουν και τον Κ. Σημίτη να χάσει τον ύπνο του. Διότι τώρα μπροστά είναι άλλα
δύσκολα ­ τα πολύ δύσκολα για την ακρίβεια. Σε λιγότερο από δυο εβδομάδες
πραγματοποιείται στο Ελσίνκι η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκεί
όπου θα κριθεί η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Εμείς περιμένουμε πώς και
πώς όχι το τι θα δώσει η Τουρκία, αλλά την αρνησή της να παραχωρήσει
οτιδήποτε! Διότι άλλο να πας και να πεις «δεν συμφωνώ» διότι δεν έκανε καμιά
παραχώρηση η Τουρκία ενώ εμείς δώσαμε ό,τι μπορούσαμε, και άλλο να βρεθείς με
την πλάτη στον τοίχο να ψελλίζεις «όχι» και να μην μπορείς να το
δικαιολογήσεις. Γιατί παρά τα όσα λέγονται εδώ κι εκεί, αν η κυβέρνηση δεν
πάρει συγκεκριμένα, χειροπιαστά πράγματα, τέτοια που να μπορεί να τα
παρουσιάσει στον ελληνικό λαό, και να πει «ορίστε τι κερδίσαμε», το «οκέι» δεν
πρόκειται να το δώσει.

Εκλογές… γαρ

Όποιος έχει απορίες γιατί η κυβέρνηση δεν θα πει το «ναι» στην υποψηφιότητα
της Τουρκίας, χωρίς να πάρει κάτι χειροπιαστό, δεν έχει παρά να σκεφθεί ότι σε
τρεις, το πολύ, μήνες, θα έχουμε εκλογές. Άρα, μόνο αν ο Κ. Σημίτης καταληφθεί
από αυτοκτονικές τάσεις θα δώσει το «οκέι» χωρίς να πάρει τίποτε. Κι αυτά που
λέγονται στο παρασκήνιο επίσης, ότι δήθεν θα μπορούσαμε να αποδεχθούμε την
υποψηφιότητα της Τουρκίας χωρίς την παραμικρή παραχώρηση, έτσι ώστε ως
υποψήφια χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης να υποχρεωθεί να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις
της, προφανώς δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Ο Κ. Σημίτης θέλει να
βάλει τη χώρα στην ΟΝΕ για την υστεροφημία του και αυτό δεν πρόκειται να το
διακινδυνεύσει με τίποτε…

Όλα για την… αίτηση

Εδώ πολλοί υποστηρίζουν ότι ένας λόγος που δεν συζητεί επί του παρόντος το
σενάριο για πρόωρες εκλογές στις 27 Φεβρουαρίου είναι και αυτός: για να
αποκλείσει την ελάχιστη, έως μηδαμινή, πιθανότητα να μην είναι αυτός που θα
υποβάλει στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου την αίτηση για την ένταξη στην
Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Θα διακινδυνεύσει τη νίκη στις εκλογές, για
το «ναι» στην Τουρκία; Δύσκολο έως αδύνατο…

Όλα παίζουν

Παρ΄ όλα αυτά μη βάζετε στοίχημα για το πότε θα γίνουν οι εκλογές. Όλα
παίζουν. Ακόμη και το απίθανο, να αφήσει η Νέα Δημοκρατία τους βουλευτές της
να ψηφίσουν κατά συνείδηση κατά την προεδρική εκλογή, μη προτείνοντας δικό της
υποψήφιο για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτό λοιπόν το μάλλον…
εξωπραγματικό σενάριο, εξετάσθηκε πολύ σοβαρά κατά τη συνεδρίαση του
επικοινωνιακού οργάνου της κυβέρνησης την περασμένη Δευτέρα, και πολύ σοβαρά
ειπώθηκε ότι η Ν.Δ. είναι σε αδιέξοδο να πει «όχι» στον Κ. Στεφανόπουλο,
ιδιαίτερα μετά την εξαιρετική ομιλία του ενώπιον του προέδρου Κλίντον. Να
ψηφίσει η Ν.Δ. Πρόεδρο τον Μάρτιο; Με όνειρα θερινής νυκτός μοιάζουν όλα αυτά…

«Συν» στο ταμείο

Κλίντον είπαμε; Το ταμείο που έκανε η κυβέρνηση για την επίσκεψη του
πλανητάρχη, είναι «συν». Αυτό το λένε όλοι, και δεν χρειάζεται μεγάλη σκέψη
για να καταλήξει κανείς στο ίδιο συμπέρασμα. Ο πλανητάρχης τα είπε όλα, και
κυρίως είπε αυτά που η κυβέρνηση ήθελε να ακούσει. Για τη θέση της Ελλάδας στα
Βαλκάνια, για την οικονομία, για τη δημοκρατία, για την ίδια τη χώρα και τον
λαό της. Γιατί τα είπε όλα αυτά; Διότι πρόκειται για ένα μάγο της
επικοινωνιακής πολιτικής. Σου λέει, τι θέλουν να ακούσουν οι ιθαγενείς; Αυτό.
Ε, αυτό θα τους πω. Γιατί, δηλαδή, μήπως επρόκειτο να πληρώσει τίποτε; Ανέξοδα
ήταν όλα αυτά…

Τώρα θα πληρώσουν

Πάντως, κάποιος θα πληρώσει τη νύφη από την επίσκεψη Κλίντον. Κι αυτός ο
κάποιος δεν είναι άλλος από το Δημόσιο που θα κληθεί τώρα να αποζημιώσει τους
περίπου 100 ιδιοκτήτες καταστημάτων που υπέστησαν τους βανδαλισμούς των
περίφημων «γνωστών-αγνώστων». Και να πληρώσει. Διότι ανεξάρτητα από το ποιος
φταίει, από το αν το ΚΚΕ έκανε αυτό ή εκείνο, δεν μπορεί να ομολογεί η
Αστυνομία ότι σκοπίμως δεν επενέβη για να αποτρέψει τα επεισόδια, διότι θα
υπήρχαν θύματα. Να επενέβαινε χωρίς να υπάρξουν θύματα. Γι’ αυτό λειτουργεί
και γι’ αυτό έχει και τα μέσα. Έλεος…