ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Άδεια πόλη

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Δημ. Καραγιώργης, Αθήνα, (τηλ. 6856.806), γράφει:

«Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 1999. Μια πόλη άδεια. Τα παράθυρα ερμητικά κλειστά. Οι
πόρτες κλειδωμένες. Τα ρολά κατεβασμένα. Τα μάτια άγρυπνα. Τα ραδιόφωνα έχουν
σιγήσει ή τα σιγήσαμε. Οι τηλεοράσεις κλειστές. Οι εφημερίδες κρεμασμένες σε
κλειστά περίπτερα. Δεν τις αγοράζει κανείς. Κανείς δεν κυκλοφορεί. Ένας κόμπος
στον λαιμό. Εκδίκηση; Άρνηση; Έπαρση; Γνώση; Αδιαφορία;

Κι ένα χαμόγελο.

Η ΔΕΗ δεν λειτουργεί. Έτσι κι αλλιώς έχουν προβλέψει για γεννήτριες παντού.

Ο ΟΤΕ δεν δίνει γραμμές. Ούτε η κινητή τηλεφωνία. Έτσι κι αλλιώς θα υπάρξουν
παρεμβολές στις επικοινωνίες.

Τα μαγαζιά κλειστά. Μήπως θα λειτουργήσει τίποτα στην πόλη;

Λεωφορεία ανύπαρκτα. Τρόλεϊ. Ηλεκτρικός…

Όλα ανύπαρκτα. Όλα άδεια. Σιωπή…

Τέτοια υποδοχή αρμόζει στον κατακτητή.

Όπως τότε.

Πόλη-φάντασμα.

Πληθυσμός ανύπαρκτος.

Ζωή μηδέν.

Και μη θεωρηθεί καθόλου βέβαιο ότι αυτός ο τρόπος αντίδρασης, αντιμετώπισης,
διαμαρτυρίας διευκολύνει τις επιδιώξεις των κρατούντων. Ξέρετε, συγκλητικών
και πραιτωριανών και κυβερνητών αυτού του τόπου, γιατί… φευ! Θα αντιληφθούν
ότι πολύ σύντομα, θα ‘ρθει η σειρά τους. Και τότε θα αντιληφθούν ότι ο
ποιητής, όταν έγραφε για τους “Βαρβάρους” πως “οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια
κάποια λύση” απευχόταν τη διαιώνιση του ιστορικού γεγονότος, δεν υμνούσε την
επανάληψή του».

Η Βάσω Στράντζαλη, Καρτάλη 8, Αθήνα, γράφει: «Στη γειτονιά μου, Καισαρείας και
Έβρου, δίπλα στο Ιπποκράτειο, υπήρχαν κάτι παλιά σπιτάκια. Τα γκρέμισαν οι
μπουλντόζες και αποκαλύφθηκε ένας μεγάλος, ωραίος χώρος, φάνηκε ο αττικός
ουρανός, γαλάζιος και λαμπερός και το βραδάκι βλέπαμε τα αστέρια και το
φεγγαράκι, μύρισε το χώμα, χαρά Θεού.

Αλλά τις μπουλντόζες διαδέχθηκαν τα κατασκευαστικά μηχανήματα και τώρα το
όμορφο αυτό κομμάτι θα υπογειοποιηθεί και μετά θα μεγαροποιηθεί. Και θα
καταπλακώσει και πάλι την ψυχή μας. Και αν αγαπάμε την πόλη μας που τόσο
υποφέρει, θα πρέπει να απαλλοτριώνονται αυτοί οι χώροι και να γίνονται
παρκάκια και άλση με παγκάκια για ανθρώπινη ζωή. Αλλά η φαγάνα η αντιπαροχή
καταβροχθίζει τους ελεύθερους χώρους και καταπλακώνει την ψυχή μας χάριν του
κέρδους. Η πολιτεία τι κάνει; Αγνοεί τον άνθρωπο γιατί θα εισπράττει φόρους».