Γορίλες στην ομίχλη

ΜΕΧΡΙ προχθές πιστεύαμε ότι τα είχαμε δει όλα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και
επίσης ελπίζαμε ότι η επιδίωξη της αναβάθμισής του σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα θα
οδηγούσε και πάλι σε γεμάτα γήπεδα όπου ο κόσμος θα απολάμβανε μόνο
ποδόσφαιρο. Όμως, δεν τα είχαμε δει όλα. Οι πυροβολισμοί που ακούστηκαν μέσα
από το Μέμπερς Κλαμπ του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας άνοιξαν νέες πληγές,
ίσως βαθύτερες από τις παλαιότερες, στο σώμα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Πρωταγωνιστής των επεισοδίων ο οδηγός του προέδρου της ΕΠΑΕ, του ανθρώπου
δηλαδή που ηγείται αυτής της προσπάθειας. Θα συνέβαινε κάποτε κι αυτό καθώς τα
…κουμπούρια δεν είχαν εκπυρσοκροτήσει μέχρι σήμερα, αλλά κυκλοφορούσαν στο
γήπεδο από τις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Ο επαγγελματισμός δεν έχει μόνο καλά. Ένα από τα κακά που έφερε ήταν και οι
σωματοφύλακες, οι άνθρωποι που είχαν ρόλο να προστατεύσουν τους μεγάλους
παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά που συχνά θέλοντας να δείξουν την
αφοσίωσή τους στο αφεντικό προκαλούσαν εκείνους που πίστευαν ότι το απειλούν.

Ακόμη και πάμπλουτοι πρόεδροι των συλλόγων πριν από το 1979, όπως ο Νίκος
Καρέλλας, ο Νίκος Γουλανδρής, ο Λουκάς Μπάρλος, δεν είχαν άλλη συνοδεία στους
αθλητικούς χώρους εκτός από τον οδηγό τους, ο οποίος βέβαια δεν οπλοφορούσε.
Οι πρώτοι σωματοφύλακες των προέδρων που εμφανίσθηκαν στα γήπεδα ήταν οι
προσωπικοί φρουροί του προέδρου της ΠΑΕ “Παναθηναϊκός” Γιώργου Βαρδινογιάννη,
οι οποίοι δεν τον προστάτευαν ως πρόεδρο και ιδιοκτήτη μιας ΠΑΕ, αλλά ως έναν
σημαντικό επιχειρηματία του τόπου που θα μπορούσε να ήταν στόχος τρομοκρατών.
Βέβαια, στην προσπάθειά τους να δείξουν ότι αξίζουν τα χρήματα που παίρνουν,
γίνονταν “βασιλικότεροι του βασιλέως”. Και είχαν πρωταγωνιστήσει σε επεισόδια,
που δεν είχαν πάρει μεγάλη έκταση, όταν κάποιοι θερμόαιμοι προσπαθούσαν να
δημιουργήσουν πρόβλημα στο αφεντικό. Όπως συνέβη και στο περυσινό ντέρμπι
Παναθηναϊκού-ΑΕΚ όταν την πλήρωσε ο αδελφός τού τότε ισχυρού άνδρα της ΑΕΚ
Δημήτρη Μελισσανίδη.

Στην περίοδο 1986-87 ο Γιώργος Κοσκωτάς, αφεντικό της ΠΑΕ “Ολυμπιακός”,
εμφανιζόταν στα γήπεδα ως …νονός με στρατιά από “μπράβους”, οι οποίοι δεν
είχαν κανένα λόγο να είναι διακριτικοί. Το αντίθετο μάλιστα, προσπαθούσαν με
κάθε τρόπο να δείξουν ότι δεν πρέπει κανείς να διανοηθεί να πειράξει το
αφεντικό γιατί θα είχε να κάνει με αυτούς και τα …σίδερα που κάθε τόσο
επεδείκνυαν.

Στη Νέα Φιλαδέλφεια οι “πιστολέρο” έκαναν την εμφάνισή τους επί Στράτου
Γιδόπουλου και ήταν στρατιά ολόκληρη, όταν στην ίδια ομάδα αλλά στο τμήμα
μπάσκετ αφεντικό ήταν ο Μάκης Ψωμιάδης. Οι δύο πρόεδροι ήταν επιχειρηματίες
νυχτερινών κέντρων και λογικά είχαν πολλούς εχθρούς από τις επαγγελματικές
τους δραστηριότητες. Ο ένας μάλιστα, ο Στράτος Γιδόπουλος, είχε πυροβοληθεί
στο πόδι πριν αναλάβει πρόεδρος της ΑΕΚ, ενώ ο άλλος, ο Μάκης Ψωμιάδης, είχε
αυτή την εμπειρία αφότου είχε πάρει την ομάδα. Ο Στράτος Γιδόπουλος με τον
θερμό και οξύθυμο χαρακτήρα του θεωρούσε καλό να προστατεύεται όταν συχνά
ακολουθούσε την ομάδα στα εκτός έδρας παιχνίδια.

Ο Δημήτρης Μελισσανίδης είχε ίσως την πιο διακριτική φρουρά από όλους τους
ομολόγους του. Πρώτον διότι αισθανόταν απολύτως ασφαλής στη Νέα Φιλαδέλφεια
χωρίς καμία αμφισβήτηση αφού η θητεία του ήταν γεμάτη τίτλους. Και δεύτερον
γιατί στα εκτός έδρας παιχνίδια φρόντιζε να μην προκαλεί και φαίνεται ότι αυτό
το πνεύμα είχε περάσει και στους σωματοφύλακές του. Αντίθετα, ο διάδοχός του
στην ΑΕΚ Μιχάλης Τροχανάς, ο οποίος στην αρχή είχε καλές προθέσεις και κανέναν
φόβο, αργότερα αναγκάσθηκε να προσλάβει σωματοφύλακες αφού οι κινήσεις του
στην ομάδα τον έκαναν να απειλείται πιο πολύ στα εντός έδρας παιχνίδια από
ό,τι στα εκτός.

Ο Σωκράτης Κόκκαλης εμφανίζεται στα γήπεδα ίσως με την πιο πολυάριθμη φρουρά,
αλλά βέβαια ο βασικός λόγος αυτής της προστασίας δεν είναι οι αθλητικές του
δραστηριότητες. Από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας, είναι αυτός
που έχει κάθε λόγο να παίρνει τα μέτρα του. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού με την
πολυμελή φρουρά του ήταν τη Δευτέρα το απόγευμα στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι πρόεδροι και παράγοντες του ελληνικού
ποδοσφαίρου προσπαθούν να πείσουν τους σωματοφύλακές τους ότι δεν θα πρέπει να
προκαλούν παρά μόνο όταν τα πράγματα γίνονται πολύ απειλητικά. Εκείνοι, όμως,
δεν φαίνεται να καταλαβαίνουν και πιστεύουν ότι κάνουν καλύτερα τη δουλειά
τους όταν προκαλούν καβγάδες και γλιτώνουν το αφεντικό τους από αυτούς. Η
συμπεριφορά τους βλάπτει περισσότερο εκείνους που τους πληρώνουν και λιγότερο
οποιονδήποτε άλλον…

Αν όμως τα προηγούμενα χρόνια κυκλοφορούσαν με σωματοφύλακες μόνο οι
σημαντικοί επιχειρηματίες και εκείνοι οι πρόεδροι που είχαν συγκεκριμένους
λόγους να προστατεύονται, σήμερα οι “συνοδοί” έχουν γίνει… αξεσουάρ. Όπως
ένα πούρο, ένα χρυσό ρολόι, ένα ακριβό αυτοκίνητο, δύο κινητά τηλέφωνα, έτσι
και οι σωματοφύλακες δίνουν …κύρος σε αυτόν που συνοδεύουν. Έτσι τουλάχιστον
νομίζουν οι πρόεδροι και γι’ αυτό ακόμη και ηγέτες μικρών ΠΑΕ συνηθίζουν να
κυκλοφορούν με ένοπλους συνοδούς. Και σήμερα αγγίζουμε την ορατή πλευρά των
παραγόντων. Στον κόσμο της Β΄, της Γ΄ και Δ’ Εθνικής οι συνοδοί ή οδηγοί των
προέδρων δίνουν και παίρνουν με περισσότερη δουλειά μια και τα φώτα της
δημοσιότητας είναι λιγότερο στραμμένα επάνω τους και οι όποιες δραστηριότητες
των ανθρώπων αυτών περνούν απαρατήρητες.

Στην περίπτωση του Βίκτορα Μητρόπουλου, που ήταν η πιο πρόσφατη για να
θυμηθούμε όλα αυτά, κανείς δεν αμφιβάλλει ότι ο πρόεδρος της ΕΠΑΕ είχε και
έχει αρκετούς εχθρούς. Όμως, αυτός ήταν το μεγαλύτερο θύμα της προχθεσινής
συμπεριφοράς του οδηγού του την εποχή που η ΕΠΑΕ ετοιμάζει μια φιλόδοξη στροφή
για το ελληνικό ποδόσφαιρο.